เราคุยกับคนๆนึงมาประมาน 4เดือนกว่าเเล้ว ผู้ชายคนนี้เป็นรุ่นน้องที่มหาลัยเรา ก่อนหน้านี้เราก็คุยเล่นกันเเบบพี่น้องเลย  กู เฮฮาตามประสาพี่น้องสนิทกัน เเต่เราเองเริ่มมีความรู้สึกเเปลกๆที่ไม่คิดกับน้องเค้าเเบบน้อง ด้วยความที่คุยถูกคอตลก เราเลยรู้สึกว่าเวลาอยู่ด้วยเเล้วรู้สึกดี เเต่ด้วยช่วงนั้นน้องเค้ามีเเฟนเเล้วเราเลยต้องห้ามใจไว้ว่าเ็นไปไม่ได้  จนช่วงปลายปีที่เเล้วน้องเค้าโสด เเล้วเรากับน้องเค้าก็มีกิจกกรมชมรมที่ต้องมาช่วยงานกัน เราเลยกลับมารู้สึกดีกับน้องเค้าอีกครั้ง จนเพื่อนๆเราสังเกตเห็นว่าเราเเปลกๆ เราก็บอกเพื่อนไปว่าเราชอบน้องเค้าเเต่มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกเพราะน้องเค้าคงคิดกับเราเเค่พี่คนนึง เเต่เพื่อนๆเราก็จัดการให้คอยเชียร์ คนยุยง บอกให้เรากล้าๆหน่อย เเรกๆเราก็เริ่มคุยไลน์ก่อน ทักไปตามประสาคนอยากจะคุย เเรกๆก็ตอบบ้าง นานๆมาตอบบ้าง น้องเค้าก็เหมือนจะมีใจพอรู้ว่าเราชอบ เเต่ก็ไม่ใช่ น้องเหมือนยังไม่ลืมเเฟนเก่า เราก็เข้าใจนะ พอได้คุยกันมาเรื่อยๆ เพื่อนๆก็เริ่มเห็นพัฒนาการของเรากับน้อง

รวมรัดตัดตอนเลย ช่วงนี้เราคุยกับน้องเค้าบ่อยขึ้น โทรศัพท์โทรคุยกันเป็นชั่วโมง เค้าโทรมาบ้าง เราโทรไปบ้าง หลังๆเค้าชวนไปเที่ยวนู่นเที่ยวนี่ เราก็ไป พอบอกให้มาหาก็มาหา เเต่บางครั้งน้องเค้าก็ดูไม่สนใจเรา หรือเราคิดไปเองว่าเค้าไม่สนใจก็ไม่รู้ เพื่อนบอกว่าเราหวังจากน้องเค้าเยอะไป มันเพิ่งเริ่มคุย เราเลยข้องใจว่านี่เราคุยมา4เดือนกว่าเเล้วนะ นี่เราต้องคุยกันนานขนาดไหนหรอถึงจะได้เป็นเเฟนกัน เราอยากให้เค้ารู้ว่าเราจริงจังกับน้องเค้าจริงๆ  เห้ออออออออออ ขอคำเเนะนำจากเพื่อนๆหน่อยว่าเราควรจะสู้ต่อไปหรือเราควรจะยอมเเพ้ดี เพราะเรายังไม่เป็นจุดหมายปลายทางของเราเลยว่าสุดท้ายจะได้เป็นเเฟนมั้ย เพราะเรารู้ตัวเองว่าถ้าวันนึงน้องเค้ามาบอกว่าน้องเค้าไม่คิดอะไรกับเรา ตอนนั้น ความเป็นพี่เป็นน้องของเรากับเค้าก็คงจะไม่เหมือนเดิมเเน่ๆ ใจนึงเราก็ไม่อยากเสียน้องไป อีกใจนึงเราก็กลับไปรู้สึกเเบบที่ผ่านมาไม่ได้ ช่วยเเเนะนำเราที
TT_______________________________________________TT