สามปีแล้วค่ะ นานอยู่
- ไม่เคยคบค่ะ ต่างคนต่างชอบ แต่เวลาไม่ตรงกัน ผลัดกันอยู่คนละสองครั้งได้
- ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ค่ะ แต่เป็นเพื่อนสนิทกัน ตั้งแต่ม.ปลาย ยันปี1 ที่เรียนคณะเดียวค่ะ (ปี2 เราซิ่วออกไปที่อื่น)
- เราค่อนข้างลึกซึ้งกันแบบ 18+ แต่อย่างว่า ไม่มีใครพูดถึงความรู้สึกตัวเองลึกๆค่ะ งอแงไปเรื่อย ตอนนั้นค่อนข้างเด็ก
- เขาเป็น "คนดีมาก คนดีอย่างแท้จริง" อันนี้ขอไม่เล่ารายละเอียดนะคะ แต่เขาดีจริงๆ
- ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง ทำให้จขกท.ไม่กล้าคบเขาค่ะ สาเหตุหลักคือ "กลัวคนอื่นมองเขาไม่ดีค่ะ ตัวจขกท.เป็นห่วงเขา"
กลัวคนอื่น"คิด"ว่าเขาเป็นมือที่สามระหว่างเรากับแฟนเก่า ซึ่งอาจที่จริงไม่แน่ใจว่ามาจากความกลัวโง่ๆ ของเราหรือเปล่า
ซึ่งตอนนี้เสียดายมากที่ตัวเองโง่แบบนั้น และประเด็นคือ เราเลือกที่จะเดินออกมา หายไป เจ็บค่ะ แต่เขาไม่เคยรู้เหตุผลเราเลย
ยันบัดนี้ at the moment นี้ ก็ยังไม่รู้ค่ะ
- เราซิ่วออกมา เริ่มต้นชีวิตใหม่ คิดว่าลืมเขาได้ค่ะ สักพักเขาติดต่อมา เขาคงไม่อยากเสียเพื่อน เขาว่าเขาทำใจได้แล้ว
เราก็โอเค ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จริงๆใจมันสั่นค่ะ ไม่กล้าคุยอะไรเลย ไม่กล้าบอกอะไรเลย อย่างที่บอกคือไม่เคยคุยความรู้สึกกันค่ะ
ตอนนั้นคุยกันไม่ได้ศัพท์ค่ะ เพราะเราพยายามตัดบท ไม่อยากฟัง ไม่รู้โง่หรืออะไร รีบวางสายด้วยค่ะ
- จากนั้นก็ไม่ได้คุยกันค่ะ เราแทบไม่ได้คุยกัน ถามว่าคิดถึงมั้ย ก็ดีขึ้นนะคะ แต่ก็คิดถึงอยู่บ้างค่ะ
- เรามีผู้ชายคนนึงเข้ามา ช่วงนั้นเรากับเพื่อนคนนั้นเริ่มกลับมาคุยกันได้แล้ว
- เราปรึกษาเขา เรื่องผู้ชายคนใหม่ของเรา ตอนแรกเราไม่ค่อยกล้า แต่เราพยายามค่ะ เราเป็นคนเลือกแล้วเราต้องเข้มแข็ง
- พักหลังๆ เราเจอกันบ่อยขึ้น เดือนตุลาที่ผ่านมา เราเริ่มหน้าด้านหน้าทนกร้านโลกมากขึ้น เรียนรู้ชีวิตสีเทามากขึ้น เราโตขึ้นค่ะ
เราพิมพ์บอกเขาไปว่า ดีใจที่ได้กลับมาคุยกันมากๆเลยนะ แกเป็นคนเดียวที่เราพูดตรงๆได้แทบทุกเรื่อง ดีใจมาก รู้สึกดีมากๆ เขาก็บอกว่า
เราทำเขาคิดกับเราแล้วนะ (หมายถึงคิดเกินเพื่อนค่ะ) เราทำเขาคิดกับเราแล้วนะไอ้บ้า อย่าทำอะไรที่เขาแพ้ทางเยอะแล้วกัน
ช่วงนั้นเรามีปัญหาชีวิต เราลองถามเขาดูว่า แล้วถ้าสมมติตอนนี้เราโสด
เราว่าง เราไม่ได้มีใคร แกจะคุยกับเราได้มั้ยล่ะ
- เขาบอกว่า ขอยังไม่ตอบได้มั้ย ถึงเราจะโคตรรู้จักกันก็เถอะ อยากค่อยๆใช้เวลามากกว่านี้
- เราโอเค แต่หลังจากนั้นเราก็เจอกันบ่อยขึ้นค่ะ ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม อันนี้เราสัมผัสได้
- สิ่งที่ทำตอนเจอกันคือจับมือ กอดค่ะ หอมหน้าผาก(เขาทำ) แต่อย่างที่บอก เขาเป็นคนดีจริงๆค่ะ ที่เขาทำทั้งหมด
เขาทำเพราะว่าเขาค่อนข้างเอ็นดูเราอะค่ะ เราชอบอ้อนเขา ชอบเอาหัวไปไถ เอาหัวไปซุก
- เขาเป็นคนแพ้ทางเวลาเราอ้อนค่ะ ยิ้มเขินตลอดเวลา แล้วก็เป็นกับแค่เราคนเดียว
จริงๆ เราชอบอ้อนเขามานานแล้ว เพิ่งได้กลับมาทำ ช่วงนี้ได้ไปเที่ยวกันบ่อยค่ะ
เราไปเค้าดาวกัน ไปทะเลกัน ปิดเทอมที่ผ่านมาว่างทั้งคู่ เลยได้เที่ยวกันค่ะ
ทุกอย่างมันกลับมาค่ะ เราเพิ่งระลึกได้ว่าที่ผ่านมา เขายังอยู่ในใจเราตลอด
และเรารู้ว่าเราก็เป็นคนสำคัญของเค้ามากๆ
- ทุกครั้งที่เราบอกตัวเอง บอกเพื่อนมหาลัยใหม่ว่า นี่เพื่อนนะ ๆ ใจเราไม่ค่อยนิ่งเลย
- ตอนนี้เราปี 3 เขา ปี4
- เราลองบอกความในใจไปแล้วช่วงมกรา แต่ก็ยังไม่ได้บอกเหตุผลที่ตอนนั้นหายไปอยู่ดี
เขาบอกว่าช่วงนี้เราทำเขาหวั่นไหวมากๆ โคตรๆ แต่เขามีคนที่ชอบแล้ว ถ้าเขาไม่มี เขาคงชอบเรามาก
- เราจะพิมตามที่เขาพิมมาเลยนะคะ เขาบอกว่าเขาคุยกับเราไม่ได้ เพราะเขามีคนที่ชอบแล้ว (ถึงผญ.คนนั้นจะไม่ได้ชอบเขาก็ตาม)
เขาคุยสองคนแบบแทงกั๊กไม่ได้ เขาเปนคนอย่างนั้น จิงๆเขาแค่ไม่อยากให้มันซ้อนกัน เขาไม่รู้ว่าเราเข้าใจเขารึเปล่า
เขาไม่รู้ว่าตัวเขาเองจะกลับมาไหม (ไม่รู้ว่าหมายถึงกลับมาชอบรึเปล่า) หรือจะกลับมาเมื่อไหร่
หลังจาก ผญ.คนนี้จะไปชอบใครอีกไหม เขาให้คำมั่นอะไรเราไม่ได้เลย เลยอยากให้เป็นเพื่อนกัน
อีกอย่าง เขาไม่ได้อะไรกับเรื่องนี้เท่าไหร่
- เหมือนโดนปฏิเสธจังๆ เลยเนอะ แต่คือ เรารู้จักเขาดีพอที่จะพูดว่า กับคนนี้ เรามีหวัง
ด้วยอะไรก็แล้วแต่ ดูเหมือนไม่น่าเชื่อ แต่เราสนิทกับเขามากจนรู้ว่า สิ่งที่เขาทำทั้งหมด เขาไม่ได้คิดกับเราแบบเพื่อนแน่ๆ ล้านเปอ
เขาแค่ยังไม่รู้อนาคต และอยู่ๆ เราก็บอกชอบเขาอย่างกะทันหันไป (นี่เริ่มหลอกตัวเองหรือยังฟะ)
- เราแค่อยากขอโทษแล้วทำตัวดีๆ คือเรารู้มันน่าจะสายไป แต่ยังไงก็ตามเรายังไม่อยากยอมแพ้จริงๆ
ใจจริงก็อยากทำตัวเหมือนนางเอกนิยายขี้อ่อยเนียนๆ แต่เราว่าเราเริ่มโตแล้ว
บอกให้เราสู้หน่อยสิคะ เราน่าจะไหวใช่มั้ย
เรามาพร้อมความรู้สึกผิด ณ ตอนนั้นจริงๆ
แก สามปีก่อนเราไม่น่ากลัวคนอื่นมองแกไม่ดีเลยอ่ะ จริงๆเราควรมองเรื่องของเรามาก่อน
ขอโทษที่ไม่เคยพูดตรงๆ ตอนนั้นเราโง่เองแหละ เรามันตัวหนีปัญหา
ตุลาแกยังชอบเราอยู่เลย ไอ้บื้อ นี่แกจะหายไปเร็วขนาดนั้นได้ยังไง เราไม่ยอมนะ T T
เค้าดาวแกยังบอกว่า ขอเป็นคนดูแลเราอยู่เลย ยังบอกว่าเราใส่หมวกมาทำไม อดลูบหัวเลยนะอยู่เลย
จริงๆ พวกเราหวานกันมากกว่านี้อีกนะ โมเม้นมองตากันงู้งี้ก็มีอยู่ทุกทีที่เจอ
แกทำกับเราแบบนี้คนเดียว เรารู้
เลิกชอบคนนั้นแล้วมองมาทางนี้ได้แล้ว ยู้ฮู T T
อยากแก้ตัว อยากได้คนๆนึงกลับมามากๆ
- ไม่เคยคบค่ะ ต่างคนต่างชอบ แต่เวลาไม่ตรงกัน ผลัดกันอยู่คนละสองครั้งได้
- ไม่เคยคุยกันเรื่องนี้ค่ะ แต่เป็นเพื่อนสนิทกัน ตั้งแต่ม.ปลาย ยันปี1 ที่เรียนคณะเดียวค่ะ (ปี2 เราซิ่วออกไปที่อื่น)
- เราค่อนข้างลึกซึ้งกันแบบ 18+ แต่อย่างว่า ไม่มีใครพูดถึงความรู้สึกตัวเองลึกๆค่ะ งอแงไปเรื่อย ตอนนั้นค่อนข้างเด็ก
- เขาเป็น "คนดีมาก คนดีอย่างแท้จริง" อันนี้ขอไม่เล่ารายละเอียดนะคะ แต่เขาดีจริงๆ
- ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง ทำให้จขกท.ไม่กล้าคบเขาค่ะ สาเหตุหลักคือ "กลัวคนอื่นมองเขาไม่ดีค่ะ ตัวจขกท.เป็นห่วงเขา"
กลัวคนอื่น"คิด"ว่าเขาเป็นมือที่สามระหว่างเรากับแฟนเก่า ซึ่งอาจที่จริงไม่แน่ใจว่ามาจากความกลัวโง่ๆ ของเราหรือเปล่า
ซึ่งตอนนี้เสียดายมากที่ตัวเองโง่แบบนั้น และประเด็นคือ เราเลือกที่จะเดินออกมา หายไป เจ็บค่ะ แต่เขาไม่เคยรู้เหตุผลเราเลย
ยันบัดนี้ at the moment นี้ ก็ยังไม่รู้ค่ะ
- เราซิ่วออกมา เริ่มต้นชีวิตใหม่ คิดว่าลืมเขาได้ค่ะ สักพักเขาติดต่อมา เขาคงไม่อยากเสียเพื่อน เขาว่าเขาทำใจได้แล้ว
เราก็โอเค ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ จริงๆใจมันสั่นค่ะ ไม่กล้าคุยอะไรเลย ไม่กล้าบอกอะไรเลย อย่างที่บอกคือไม่เคยคุยความรู้สึกกันค่ะ
ตอนนั้นคุยกันไม่ได้ศัพท์ค่ะ เพราะเราพยายามตัดบท ไม่อยากฟัง ไม่รู้โง่หรืออะไร รีบวางสายด้วยค่ะ
- จากนั้นก็ไม่ได้คุยกันค่ะ เราแทบไม่ได้คุยกัน ถามว่าคิดถึงมั้ย ก็ดีขึ้นนะคะ แต่ก็คิดถึงอยู่บ้างค่ะ
- เรามีผู้ชายคนนึงเข้ามา ช่วงนั้นเรากับเพื่อนคนนั้นเริ่มกลับมาคุยกันได้แล้ว
- เราปรึกษาเขา เรื่องผู้ชายคนใหม่ของเรา ตอนแรกเราไม่ค่อยกล้า แต่เราพยายามค่ะ เราเป็นคนเลือกแล้วเราต้องเข้มแข็ง
- พักหลังๆ เราเจอกันบ่อยขึ้น เดือนตุลาที่ผ่านมา เราเริ่มหน้าด้านหน้าทนกร้านโลกมากขึ้น เรียนรู้ชีวิตสีเทามากขึ้น เราโตขึ้นค่ะ
เราพิมพ์บอกเขาไปว่า ดีใจที่ได้กลับมาคุยกันมากๆเลยนะ แกเป็นคนเดียวที่เราพูดตรงๆได้แทบทุกเรื่อง ดีใจมาก รู้สึกดีมากๆ เขาก็บอกว่า
เราทำเขาคิดกับเราแล้วนะ (หมายถึงคิดเกินเพื่อนค่ะ) เราทำเขาคิดกับเราแล้วนะไอ้บ้า อย่าทำอะไรที่เขาแพ้ทางเยอะแล้วกัน
ช่วงนั้นเรามีปัญหาชีวิต เราลองถามเขาดูว่า แล้วถ้าสมมติตอนนี้เราโสด
เราว่าง เราไม่ได้มีใคร แกจะคุยกับเราได้มั้ยล่ะ
- เขาบอกว่า ขอยังไม่ตอบได้มั้ย ถึงเราจะโคตรรู้จักกันก็เถอะ อยากค่อยๆใช้เวลามากกว่านี้
- เราโอเค แต่หลังจากนั้นเราก็เจอกันบ่อยขึ้นค่ะ ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม อันนี้เราสัมผัสได้
- สิ่งที่ทำตอนเจอกันคือจับมือ กอดค่ะ หอมหน้าผาก(เขาทำ) แต่อย่างที่บอก เขาเป็นคนดีจริงๆค่ะ ที่เขาทำทั้งหมด
เขาทำเพราะว่าเขาค่อนข้างเอ็นดูเราอะค่ะ เราชอบอ้อนเขา ชอบเอาหัวไปไถ เอาหัวไปซุก
- เขาเป็นคนแพ้ทางเวลาเราอ้อนค่ะ ยิ้มเขินตลอดเวลา แล้วก็เป็นกับแค่เราคนเดียว
จริงๆ เราชอบอ้อนเขามานานแล้ว เพิ่งได้กลับมาทำ ช่วงนี้ได้ไปเที่ยวกันบ่อยค่ะ
เราไปเค้าดาวกัน ไปทะเลกัน ปิดเทอมที่ผ่านมาว่างทั้งคู่ เลยได้เที่ยวกันค่ะ
ทุกอย่างมันกลับมาค่ะ เราเพิ่งระลึกได้ว่าที่ผ่านมา เขายังอยู่ในใจเราตลอด
และเรารู้ว่าเราก็เป็นคนสำคัญของเค้ามากๆ
- ทุกครั้งที่เราบอกตัวเอง บอกเพื่อนมหาลัยใหม่ว่า นี่เพื่อนนะ ๆ ใจเราไม่ค่อยนิ่งเลย
- ตอนนี้เราปี 3 เขา ปี4
- เราลองบอกความในใจไปแล้วช่วงมกรา แต่ก็ยังไม่ได้บอกเหตุผลที่ตอนนั้นหายไปอยู่ดี
เขาบอกว่าช่วงนี้เราทำเขาหวั่นไหวมากๆ โคตรๆ แต่เขามีคนที่ชอบแล้ว ถ้าเขาไม่มี เขาคงชอบเรามาก
- เราจะพิมตามที่เขาพิมมาเลยนะคะ เขาบอกว่าเขาคุยกับเราไม่ได้ เพราะเขามีคนที่ชอบแล้ว (ถึงผญ.คนนั้นจะไม่ได้ชอบเขาก็ตาม)
เขาคุยสองคนแบบแทงกั๊กไม่ได้ เขาเปนคนอย่างนั้น จิงๆเขาแค่ไม่อยากให้มันซ้อนกัน เขาไม่รู้ว่าเราเข้าใจเขารึเปล่า
เขาไม่รู้ว่าตัวเขาเองจะกลับมาไหม (ไม่รู้ว่าหมายถึงกลับมาชอบรึเปล่า) หรือจะกลับมาเมื่อไหร่
หลังจาก ผญ.คนนี้จะไปชอบใครอีกไหม เขาให้คำมั่นอะไรเราไม่ได้เลย เลยอยากให้เป็นเพื่อนกัน
อีกอย่าง เขาไม่ได้อะไรกับเรื่องนี้เท่าไหร่
- เหมือนโดนปฏิเสธจังๆ เลยเนอะ แต่คือ เรารู้จักเขาดีพอที่จะพูดว่า กับคนนี้ เรามีหวัง
ด้วยอะไรก็แล้วแต่ ดูเหมือนไม่น่าเชื่อ แต่เราสนิทกับเขามากจนรู้ว่า สิ่งที่เขาทำทั้งหมด เขาไม่ได้คิดกับเราแบบเพื่อนแน่ๆ ล้านเปอ
เขาแค่ยังไม่รู้อนาคต และอยู่ๆ เราก็บอกชอบเขาอย่างกะทันหันไป (นี่เริ่มหลอกตัวเองหรือยังฟะ)
- เราแค่อยากขอโทษแล้วทำตัวดีๆ คือเรารู้มันน่าจะสายไป แต่ยังไงก็ตามเรายังไม่อยากยอมแพ้จริงๆ
ใจจริงก็อยากทำตัวเหมือนนางเอกนิยายขี้อ่อยเนียนๆ แต่เราว่าเราเริ่มโตแล้ว
บอกให้เราสู้หน่อยสิคะ เราน่าจะไหวใช่มั้ย
เรามาพร้อมความรู้สึกผิด ณ ตอนนั้นจริงๆ
แก สามปีก่อนเราไม่น่ากลัวคนอื่นมองแกไม่ดีเลยอ่ะ จริงๆเราควรมองเรื่องของเรามาก่อน
ขอโทษที่ไม่เคยพูดตรงๆ ตอนนั้นเราโง่เองแหละ เรามันตัวหนีปัญหา
ตุลาแกยังชอบเราอยู่เลย ไอ้บื้อ นี่แกจะหายไปเร็วขนาดนั้นได้ยังไง เราไม่ยอมนะ T T
เค้าดาวแกยังบอกว่า ขอเป็นคนดูแลเราอยู่เลย ยังบอกว่าเราใส่หมวกมาทำไม อดลูบหัวเลยนะอยู่เลย
จริงๆ พวกเราหวานกันมากกว่านี้อีกนะ โมเม้นมองตากันงู้งี้ก็มีอยู่ทุกทีที่เจอ
แกทำกับเราแบบนี้คนเดียว เรารู้
เลิกชอบคนนั้นแล้วมองมาทางนี้ได้แล้ว ยู้ฮู T T