เรื่องคือเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กอยู่บ้านใกล้กันเราไปเรียนหนังสือที่กรุงเทพแต่งงานมีลูก1คนแต่สามีชีวิตจึงทำให้ต้องกลับมาบ้านที่ต่างจังหวัดแล้วมีเหตุต้องไปอาศัยบ้านเขาแล้วเราก้อเริ่มคบกันเราคบกันมา7ปีไม่เคยทะเลาะกันรุนแรงผู้ชายรักเรามากต้องการเรามากแต่ปัญหาคือผู้ด้อยกว่าทุกอย่างทั้งฐานะหน้าที่การงานการศึกษาจึงทำให้แม่ไม่ค่อยปลื้มและเราก้อกลัวแม่จะเสียใจจึงคบแบบแอบเขาเรียกร้องมากขึ้นแต่เราไม่สามารถทำอะไรได้เลยเขาก้อไม่กล้าที่จะคุยกับแม่เราแต่แม่เรารับรู้ทุกอย่างด้วยนิสัยของเราเราไม่ค่อยเอาใจใส่เขามากสักเท่าไรเขาไม่พูดเราก้อไม่รู้คิดอย่างเดียวคือเขารักเราซึ่งเรารู้ว่าเรามันเห็นแก่ตัวไม่เคยรู้ถึงจิตใจเขาจนมีเหตุเกิดขึ้นเขาบอกว่าเขาทุ่มเทความรักและทุกอย่างเพื่อเราแต่มันไม่มีอะไรดีขึ้นเขาคิดว่าเราคงไม่เลือกเราคิดว่าคบเพื่อเลือกจนเขาไประบายให้เพื่อนร่วมงานจนเขาสองคนคุยกันจนมีอะไรกันทั้งๆๆเขายังคบเราเหมือนเดิมเรารู้สึกได้จึงถามเขาเขาบอกว่าเขามีคนอื่นเขาขอโทษตอนที่รู้เรื่องเราเสียใจมากแต่เราไม่เลิกกับเขานะเราบอกว่าเราให้อภัยให้ไปจัดการฝ่ายนั้นให้เรียบร้อยเขาบอกว่าขอเวลา จนเวลาผ่านไปสามเดือนก้อไม่มีวี่แววว่าจะเลิกกับคนนั้นพอถามก้อบอกว่าเขาดึงคนนั้นเข้ามาแล้วจะทิ้งเขาไปง่ายๆๆไม่ได้หรอกเขาทำไม่ได้เพราะว่าจะมีผลกระทบกับงาน ตอนนี้ทางเลือกคือใครทนไม่ไหวก้อให้ออกไปเองเขาจะไม่เลือกและเขาจะไม่รั้งไว้ จนสุดท้ายเราเลือกที่จะก้าวออกมาแต่เราทำได้แค่สามวันเราทนไม่ได้ที่ไม่มีเขาทุกๆวันเราจะเจอกันเห็นหน้ากัน มันทำใจไม่ได้จริงๆ เขาบอกว่าเขาจะอยู่ข้างเรา เขาจะลองเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนนั้น เราทนไม่ได้ ใครช่วยบอกเราทีเราควรทำยังไง
หาคำตอบเรื่องรักไม่เจอใครก้อได้ช่วยที