ช่วงนี้เราเจอคำพูดนี้บ่อยมากค่ะ บอกตรงๆนะคะว่าเสียใจที่ได้ยินเค้าพูดแบบนี้ อายุแค่ 8 ปีก็พูดได้ขนาดนี้แล้ว แต่อีกใจเราคิดว่าเค้าคงงอยากจะเรียกร้องความสนใจจากเราค่ะ อย่างเมื่อเช้า เค้ามาขอให้เราแต่งตัวให้แต่เราปวดหัวค่ะ ลุกขึ้นไม่ไหวเลยบอกเค้าให้พี่เลี้ยงช่วยแต่งตัวให้ ปกติเค้าเหมือนคนที่ไม่ยอมรับความผิดหวังค่ะ พอเค้าผิดหวังเค้าก็จะโมโห จะเหวี่ยงจะวีน พอเราบอกว่าจะทำให้เค้าก็ไม่ต้องการแล้วค่ะ ทีนี้เค้าเลยบอกว่าเค้าไม่ชอบครีมทาผิวเค้าจะไม่ใช้ เราก็บอกว่าไม่ใช้ไม่ได้หรอกเพราะหนูเป็นคนผิวแห้งมาก ถ้าไม่ทาหนูก็จะคันแล้วก็จะเกา พอคันก็อาละวาดอีก (เราเคยพาไปหาหมอก็ไม่เจออะไรที่ผิดปกติอะไร บอกว่าเป็นเพราะน้องเป็นภูมิแพ้เลยเป็นแบบนี้) เค้าก็พูดขึ้นมาว่านี่เป็นตัวหนู แม่มายุ่งอะไร เราเลยตอบไปว่าหนูเกิดมาจากพ่อ-แม่ หนูจะมาพูดแบบนี้ไม่ได้ จริงๆเราไม่รู้เลยค่ะว่าเราควรจะบอกเค้ายังไง เหมือนกับเราโมโหไปแล้ว ต่อให้ไปง้อเค้าก็ไม่หายแล้ว พูดดีก็ไม่สนใจฟัง พูดแต่ว่า "หนูไม่สน" สุดท้ายเราเลยเดินออกมาแล้วไม่พูดอะไร แต่เราไม่อยากทำแบบนี้เลยค่ะ เพราะตอนนี้เค้าแค่ 8 ขวบถ้าโตเป็นสาว เรากลัวเค้าจะหนักกว่านี้ค่ะ ถ้าขับรถเป็นเค้าอาจจะขับรถออกไปนอกบ้านเลยก็ได้ เวลาที่เราโมโห เราอยากขับรถออกไปนอกบ้านใจจะขาด แต่ไม่กล้าทำเพราะเรากลัวว่าจะเป็นตัวอย่างให้เค้าเห็น ช่วยสอนเราทีค่ะว่าเราควรจะทำยังไงกับลูกดีคะ