สวัสดีค่ะ เราเพิ่งตั้งกระทู้ครั้งเเรก
เรามีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังคร่าวๆ คือเรากับเเฟนรักกันมาก คบกันมารวมๆที่คุยกันก็จะครบปีเเล้ว
เรากับเเฟนมีช่วงที่ต้องไกลกันบ้าง เเฟนทำงาน เราก็ต้องเรียน
ช่วงที่เราอยู่ด้วยกัน คืออยู่ด้วยกันตลอดเวลา เรียกได้ว่าตัวติดกันมาก กินข้าวด้วยกัน ทำอะไรร่วมกันตลอด
เเต่มันจะมีช่วงนึงที่เเฟนกลับบ้านประมาณ 20 วัน คือเราก็รู้สึกนอยด์เเปลกๆคือ เค้าไม่ใส่ใจเราเหมือนเดิม ไม่ค่อยโทรหา ไม่อ่านไลน์อ่านเฟสเรา
เราต้องเป็นฝ่ายโทรหาตลอด จนเราทนไม่ไหวก็เลยต้องพูดออกมาด้วยความน้อยใจ เเฟนเราก็ดีได้เเปบๆนึง ซักพักมันก็เป็นเเบบเดิมอีก
เเต่พอเวลากลับมาอยู่ด้วยกัน มันก็เอาใจมากๆเลยนะ ทุกอย่างคือดีงามอ่ะ เเรกๆที่เป็นเเบบนี้เราก็ทำใจไม่ได้ ถึงกับขั้นร้องไห้ออกมา
จนตอนนี้คิดได้ว่าพยายามปล่อยวางละ เเต่ก็ทำได้เป็นบางครั้ง บางทีเราก็อยากลองหายไปจากชีวิตเเฟนดูบ้าง ลองทำกับเเฟนเเบบที่เเฟนทำให้เราเสียใจบ้าง มันอาจจะดีขึ้นบ้างมั้ย?
มีใครเคยพยายามทำใจเพื่อเตรียมตัวจะหายไปบ้าง?
เรามีเรื่องจะมาเล่าให้ฟังคร่าวๆ คือเรากับเเฟนรักกันมาก คบกันมารวมๆที่คุยกันก็จะครบปีเเล้ว
เรากับเเฟนมีช่วงที่ต้องไกลกันบ้าง เเฟนทำงาน เราก็ต้องเรียน
ช่วงที่เราอยู่ด้วยกัน คืออยู่ด้วยกันตลอดเวลา เรียกได้ว่าตัวติดกันมาก กินข้าวด้วยกัน ทำอะไรร่วมกันตลอด
เเต่มันจะมีช่วงนึงที่เเฟนกลับบ้านประมาณ 20 วัน คือเราก็รู้สึกนอยด์เเปลกๆคือ เค้าไม่ใส่ใจเราเหมือนเดิม ไม่ค่อยโทรหา ไม่อ่านไลน์อ่านเฟสเรา
เราต้องเป็นฝ่ายโทรหาตลอด จนเราทนไม่ไหวก็เลยต้องพูดออกมาด้วยความน้อยใจ เเฟนเราก็ดีได้เเปบๆนึง ซักพักมันก็เป็นเเบบเดิมอีก
เเต่พอเวลากลับมาอยู่ด้วยกัน มันก็เอาใจมากๆเลยนะ ทุกอย่างคือดีงามอ่ะ เเรกๆที่เป็นเเบบนี้เราก็ทำใจไม่ได้ ถึงกับขั้นร้องไห้ออกมา
จนตอนนี้คิดได้ว่าพยายามปล่อยวางละ เเต่ก็ทำได้เป็นบางครั้ง บางทีเราก็อยากลองหายไปจากชีวิตเเฟนดูบ้าง ลองทำกับเเฟนเเบบที่เเฟนทำให้เราเสียใจบ้าง มันอาจจะดีขึ้นบ้างมั้ย?