เรื่องมีอยู่ว่า ผมเนี่ยตอนแรกก็กะจะไม่เข้าหรอกปัญญาภิวัตน์อะไรเนี่ย แต่พอเพื่อนผมชวน ผมเลยลองไปสอบดู เพราะมันมีทุนPIM (ช่วยค่าเทอม50%)
แต่ตั้งแต่แรกแล้ว แม่ผมก็มักจะแอนตี้มากๆ ไม่ยอมให้ไปสอบ จนพ่อผมมาบอกว่า ก็ลองดู แม่ผมเลยอณุญาต พอผมได้ไปสอบ ครูสอบสัมภาษณ์ผม ก็ได้พูดเกี่ยวกับมหาลัย ผมรู้สึกว่า มันดีมากๆ ผมเลยคิดว่า ไหนๆก็ไหนแล้ว ถ้าติดแล้วได้ทุนก็เอาเลยดีกว่า (ตอนนั้นเหลืออยู่5ทุน สอบทั้งหมดร้อยกว่าคน) พอผ่านมาสักอาทิตย์สองอาทิตย์ ผมก็ไปดูประกาศผลสอบ ปรากฏว่าผมสอบผ่าน แล้วได้ทุนด้วย ผมดีใจมาก แต่แม่กับพ่อผมกลับเฉยๆและนิ่งๆ ผมเลยบอกท่านว่า เรียนได้มั้ย ท่านก็นิ่งๆ วันต่อมา ท่านกลับบอกว่าไม่ให้เรียน แล้วก็บอกว่าจบมายังไงก็เป็นได้แค่ลูกจ้าง ไม่เจริญหรอก มิหนำซ้ำยังให้ผมไปชวนเพื่อนคนที่ชวนผมไปสอบ ออกมาจากที่นั่น ไปสอบที่อื่นด้วย แต่เพื่อนผมเขาติดตั้งนานแล้วก่อนผมสักเดือนสองเดือน แล้วแม่ก็บอกว่า อุส่าห์ส่งไปเรียนพิเศษที่RACตั้ง4-5หมื่น เข้ารัฐบาลไปเลยย คุ้มกับที่ไปเรียน (อันนี้ผมเห็นด้วย แต่ว่าถ้าไม่ติดจริงๆหล่ะ ผมก็อยากจะลงที่นี่นะ) แต่ถ้าเรียนเอกชนให้ไปเรียนม.เกริกดีกว่า เกริกก็มีมาตั้งนานละนะ ปัญญาภิวัตนพึ่งเปิดเอง แม่ไม่เห็นมันจะมีแนวทางต่ออาชีพเลยน้ะ ดูอย่างป้าสิ จบบัญชีม.เกริกมา ตอนนี่มีบ้าน มีครอบครัว มีฐานะ (แต่ผมคิดว่านั้นมันเมื่อนานมาแล้วน้ะ หลายสิบปีล้ะ มันก็ต้องมีเปลี่ยนแปลงบ้างสิ มันอาจจะไม่ดีก็ได้ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ล้ะคน และส่วนตัวผมไม่เก่งคณิต แล้วจะให้ผมไปเรียนบัญชี) ผมทะเลาะกับแม่อยู่พักนึง แม่ผมบอกว่าที่อยากให้ไปที่อื่นเนี่ยไม่ใช่เพราะแอนตี้ปัญญาภิวัตน์ (นี่ขนาดไม่แอนตี้น้ะ) แต่เพราะเห็นม.เกริกมันดีกว่า ส่วนพ่อผม มีเหตุผลขึ้นมาหน่อย พ่อผมบอกว่าตอนแรกเห็นบอกว่าจะเข้ามศว. อันนี้พ่อเห็นด้วยน้ะ แต่ปัญญาภิวัตน์เนี่ย พ่อว่ามันไม่เหมาะกับผม เพราะมันทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย และงานมันหนัก ผมจะทนได้หรอ อีกอย่างอุส่าห์ไปเรียนRAC ก็เอาที่ดีๆไปเลย ไม่ต้องตามเพื่อนไปหรอก ยังไงเพื่อนเดี๋ยวก็ได้เจอกัน ผมเข้าใจทั้งพ่อและแม่ผม ว่าท่านห่วงขนาดไหน แต่บางทีสิ่งที่ท่านทำให้ ผมกลับรู้สึกว่าตัวเองไม่มีอิสระ ชีวิตตัวเองแต่กลับไม่ได้กำหนดเอง ผมเลยคิดว่า ในเมื่อผมพูดไปท่านก็แอนตี้ และผมก็ไม่ใช่คนที่พูดอะไรแล้วใครจะคล้อยตามง่าย วันรายงานตัวก็ให้ท่านไปกับผมเลย ไปดูมหาลัย ไปคุยกับคนที่อยู่ดูแลการเข้าศึกษา แล้วค่อยว่ากันว่าจะเอายังไง แล้วผมจะไม่แย้งอะไรท่านอีก ผมทำถูกมั้ย หรือผมควรจะทำยังไงดีครับ รบกวนหน่อย
ผมจะทำยังไงดี เรื่องการเข้าปัญญาภิวัตน์
แต่ตั้งแต่แรกแล้ว แม่ผมก็มักจะแอนตี้มากๆ ไม่ยอมให้ไปสอบ จนพ่อผมมาบอกว่า ก็ลองดู แม่ผมเลยอณุญาต พอผมได้ไปสอบ ครูสอบสัมภาษณ์ผม ก็ได้พูดเกี่ยวกับมหาลัย ผมรู้สึกว่า มันดีมากๆ ผมเลยคิดว่า ไหนๆก็ไหนแล้ว ถ้าติดแล้วได้ทุนก็เอาเลยดีกว่า (ตอนนั้นเหลืออยู่5ทุน สอบทั้งหมดร้อยกว่าคน) พอผ่านมาสักอาทิตย์สองอาทิตย์ ผมก็ไปดูประกาศผลสอบ ปรากฏว่าผมสอบผ่าน แล้วได้ทุนด้วย ผมดีใจมาก แต่แม่กับพ่อผมกลับเฉยๆและนิ่งๆ ผมเลยบอกท่านว่า เรียนได้มั้ย ท่านก็นิ่งๆ วันต่อมา ท่านกลับบอกว่าไม่ให้เรียน แล้วก็บอกว่าจบมายังไงก็เป็นได้แค่ลูกจ้าง ไม่เจริญหรอก มิหนำซ้ำยังให้ผมไปชวนเพื่อนคนที่ชวนผมไปสอบ ออกมาจากที่นั่น ไปสอบที่อื่นด้วย แต่เพื่อนผมเขาติดตั้งนานแล้วก่อนผมสักเดือนสองเดือน แล้วแม่ก็บอกว่า อุส่าห์ส่งไปเรียนพิเศษที่RACตั้ง4-5หมื่น เข้ารัฐบาลไปเลยย คุ้มกับที่ไปเรียน (อันนี้ผมเห็นด้วย แต่ว่าถ้าไม่ติดจริงๆหล่ะ ผมก็อยากจะลงที่นี่นะ) แต่ถ้าเรียนเอกชนให้ไปเรียนม.เกริกดีกว่า เกริกก็มีมาตั้งนานละนะ ปัญญาภิวัตนพึ่งเปิดเอง แม่ไม่เห็นมันจะมีแนวทางต่ออาชีพเลยน้ะ ดูอย่างป้าสิ จบบัญชีม.เกริกมา ตอนนี่มีบ้าน มีครอบครัว มีฐานะ (แต่ผมคิดว่านั้นมันเมื่อนานมาแล้วน้ะ หลายสิบปีล้ะ มันก็ต้องมีเปลี่ยนแปลงบ้างสิ มันอาจจะไม่ดีก็ได้ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ล้ะคน และส่วนตัวผมไม่เก่งคณิต แล้วจะให้ผมไปเรียนบัญชี) ผมทะเลาะกับแม่อยู่พักนึง แม่ผมบอกว่าที่อยากให้ไปที่อื่นเนี่ยไม่ใช่เพราะแอนตี้ปัญญาภิวัตน์ (นี่ขนาดไม่แอนตี้น้ะ) แต่เพราะเห็นม.เกริกมันดีกว่า ส่วนพ่อผม มีเหตุผลขึ้นมาหน่อย พ่อผมบอกว่าตอนแรกเห็นบอกว่าจะเข้ามศว. อันนี้พ่อเห็นด้วยน้ะ แต่ปัญญาภิวัตน์เนี่ย พ่อว่ามันไม่เหมาะกับผม เพราะมันทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย และงานมันหนัก ผมจะทนได้หรอ อีกอย่างอุส่าห์ไปเรียนRAC ก็เอาที่ดีๆไปเลย ไม่ต้องตามเพื่อนไปหรอก ยังไงเพื่อนเดี๋ยวก็ได้เจอกัน ผมเข้าใจทั้งพ่อและแม่ผม ว่าท่านห่วงขนาดไหน แต่บางทีสิ่งที่ท่านทำให้ ผมกลับรู้สึกว่าตัวเองไม่มีอิสระ ชีวิตตัวเองแต่กลับไม่ได้กำหนดเอง ผมเลยคิดว่า ในเมื่อผมพูดไปท่านก็แอนตี้ และผมก็ไม่ใช่คนที่พูดอะไรแล้วใครจะคล้อยตามง่าย วันรายงานตัวก็ให้ท่านไปกับผมเลย ไปดูมหาลัย ไปคุยกับคนที่อยู่ดูแลการเข้าศึกษา แล้วค่อยว่ากันว่าจะเอายังไง แล้วผมจะไม่แย้งอะไรท่านอีก ผมทำถูกมั้ย หรือผมควรจะทำยังไงดีครับ รบกวนหน่อย