ผมชอบดูหนังแบบที่ว่าในความรู้สึก เห็นว่ามันมีค่ากว่าโทรศัพท์ไอโฟนอีก5555
แวะไปห้างไหนต้องแวะไปดูร้านขายแผ่นหนังทุกครั้ง พยายามเก็บแผ่นไว้อย่างดี ไม่ให้เป็นรอยสักนิด อยากให้เก็บไว้ดูได้นานๆ ถ้าเป็นไปได้อยากให้ดูได้ถึงตอนผมมีอายุเยอะไปเลย
ในวันข้างหน้าหวังว่าจะมีหนังเพียบเรียงยาว จนบ้านตัวเองเหมือนร้านขายแผ่นหนัง
ชอบจนเขียนจดบท ไอเดีย ฉากหนัง ที่คิดเองได้ไว้ในสมุดเล่มนึง

แต่หนังแผ่นซื้อมาดูแล้ว เก็บไว้นานๆก็เบื่อ แต่ถ้าเวลาผ่านไปนานมากๆ เราก็ลืมๆไปบ้าง เอากลับมาดูอีกทีก็รู้สึกสนุกเหมือนเดิมนะ หนังเหมือนพาให้เราเหมือนย้อนไปตอนที่เราดูมันครั้งแรก เป็นความรู้กสึกที่อิ่มใจแบบบอกไม่ถูก
ถ้าเก็บไว้ให้รุ่นลูกดูได้ยิ่งดี555