กระทู้นี้ออกแนวระบายนะคะ
เคยรู้สึกเป็นคนแปลกไหมคะ? เราเรียนอยู่ ม.3 ก็มีปัญหาปกติเหมือนคนทั่วๆไป คือตอนนี้มีปัญหากับเพื่อนในกลุ่มค่ะ ออกตัวเลยว่าเราเป็นพวกที่ไม่ชอบยุ่งกับคนอื่นชอบอยู่คนเดียว เรียนมา3ปีไม่เคยออกไปเที่ยวกับเพื่อนเลยค่ะ (เพื่อนไม่เคยชวนด้วย…) ชอบอยู่บ้านนอนดูหนังเงียบๆคนเดียว ไม่เล่นเฟส(สมัครนะคะเอาไว้ คุย messenger ในกลุ่มห้อง แต่ไม่ได้เข้าไปเล่น ไม่เคยอ่านและรับรู้เรื่องเพื่อนหรือคนในโรงเรียนเลย แล้วก็ไม่อยากรู้ด้วยค่ะ ไม่รู้ทำไม สงสัยตัวเองเหมือนกัน แต่เรารู้นะคะว่าเพื่อนมีแชทกลุ่มแยกกัน(ไม่ไช่กลุ่มห้อง)ซึ่งมีทุกคนในกลุ่มยกเว้นเรา) จากที่บอกไปข้างบนเราเป็นพวกที่ไม่อินอะไรกับที่คนอื่นอินค่ะ รู้สึกเศร้านิดหน่อยเวลาเพื่อนคุยกันเราเงียบเลยไม่รู้จะคุยอะไร ยอมรับค่ะว่าเรื่องที่เพื่อนคุยกันเราไม่อยากรับรู้ด้วยซ้ำ คุยแต่เรื่อง ผช. (ขอใช้แบบนี้นะคะ) ไม่ก็นินทาคนนู้นคนนี้บางครั้งคนนึงในกลุ่มลุกที่เหลือก็พูดถึงคนนั้นแทนนั้นเรางงมาก เรารู้ว่าเราไม่สามารถทำตัวเหมือนเด็ก ม.3 ทั่วไปได้ เราไม่อยากนั้งเสเสร้งหรือปั้นหน้าอะไรทั้งนั้น เรื่องเพื่อนเป็นแบบนี้มา 3 ปีแล้วค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกว่ามันแรงขึ้นมากๆ เพราะใกล้จะจบ ปกติเวลาเดินเปลี่ยนคาบเราเดินตามหลังตลอดเลยค่ะ ซึ่งจุดนี้ชินไปแล้ว เราเคยยืมเฟสพี่คนนึงไปส่องเฟสเพื่อนๆตอนส่องนี่น้ำตาจะไหลเลยค่ะไปเที่ยวกันแท็กกันถ่ายรูปเล่นกันมีเพื่อนในกลุ่มถ้าขาดใครก็บอกว่าขาดแต่ไม่เคยมีชื่อเราเลย (แอบน้อยใจTT)แล้วไปโรงเรียนต้องทำตัวยังไงดีคะ )แต่ที่เจ็บสุดคือไม่กี่วันที่ผ่านมาโรงเรียนจัดถ่ายรูปเด็กที่จบค่ะ แล้วเพื่อนในกลุ่มก็จะถ่ายแบบกลุ่ม เราก็ยืนมองอยู่แต่เขาไม่ได้เรียกเรานะคะ เราก็ไม่ได้อะไรเพราะกลุ่มเกือบๆ10คนค่ะ เราก็คิดเข้าข้างตัวเองเลยว่าเดี๋ยวเค้าก็เรียกเราเลยมายืนอยู่ข้างๆ มีเพื่อนคนนึงนับค่ะนับคนในกลุ่มว่าขาดไหมตอนนั้นเราหันข้างคือได้ยินแต่เสียง แบบเขาก็นับนะแล้วบอกขาด แต่ที่ขาดไม่ไช่ขาดเรานะคะขาดเพื่อน ผช อีกคนค่ะ ตอนนั้นเราหน้าชาเหมือนจะร้องไห้แต่ก็ทำเป็นยืนขำให้กับเพื่อนอีกกลุ่ม ทำเป็นไม่รู้ว่าเขาถ่ายรูปกัน แต่ตอนนั้นรู้ตัวเลยค่ะว่าน้ำตาจะไหลแน่ๆ ตอนนี้พยายามจะทำตัวให้เป็นปกติ แต่ก่อนจะปิดเทอมโรงเรียนเราจะจัดงานกินเลี้ยง งานหนักเราเลยค่ะ ไม่รุ้ว่าจะไปนั้งที่ไหนดีตอนนี้ค่อนข้างเครียดกับเรื่องนี้เลย แล้วเพื่อนเรานัดกันไปกินที่บ้านเพื่อนอีกคนอีกเรากำลังลังเลอยู่เลยค่ะว่าจะไปดีไหม เพราะถ้าไปคงไม่พ้นนั้งเงียบๆคนเดียวแน่ๆ เอาง่ายๆสงสารตัวเองค่ะ…. ถ้าไม่ไปคนอื่นก็จะหาว่าไม่รักเพื่อน เห้ออให้ฉันรักความรู้สึกตัวเองบ้าง ตอนนี้ยังไม่ปิดเทอมตอนอยู่แบบนี้จนกว่าจะปิด รู้สึกจุกแล้วโดดเดี่ยวสุดๆแต่ไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้ไปก็คิดแต่จะทำยังไงให้พ้นวันนี้ มีใครเคยเป็นแบบนี้ไหมคะ แล้วเราควรทำอะไรต่อไปดี ตอนนี้รู้สึกตัวเองท้อมาก ทั้งๆที่ทนมาได้ตั้งนาน
ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ ขอโทษด้วยนะคะถ้าใช้บางคำแรงเกินไป
เหมือนตัวเองเป็นคนแปลกควรทำยังไงดีคะ?
เคยรู้สึกเป็นคนแปลกไหมคะ? เราเรียนอยู่ ม.3 ก็มีปัญหาปกติเหมือนคนทั่วๆไป คือตอนนี้มีปัญหากับเพื่อนในกลุ่มค่ะ ออกตัวเลยว่าเราเป็นพวกที่ไม่ชอบยุ่งกับคนอื่นชอบอยู่คนเดียว เรียนมา3ปีไม่เคยออกไปเที่ยวกับเพื่อนเลยค่ะ (เพื่อนไม่เคยชวนด้วย…) ชอบอยู่บ้านนอนดูหนังเงียบๆคนเดียว ไม่เล่นเฟส(สมัครนะคะเอาไว้ คุย messenger ในกลุ่มห้อง แต่ไม่ได้เข้าไปเล่น ไม่เคยอ่านและรับรู้เรื่องเพื่อนหรือคนในโรงเรียนเลย แล้วก็ไม่อยากรู้ด้วยค่ะ ไม่รู้ทำไม สงสัยตัวเองเหมือนกัน แต่เรารู้นะคะว่าเพื่อนมีแชทกลุ่มแยกกัน(ไม่ไช่กลุ่มห้อง)ซึ่งมีทุกคนในกลุ่มยกเว้นเรา) จากที่บอกไปข้างบนเราเป็นพวกที่ไม่อินอะไรกับที่คนอื่นอินค่ะ รู้สึกเศร้านิดหน่อยเวลาเพื่อนคุยกันเราเงียบเลยไม่รู้จะคุยอะไร ยอมรับค่ะว่าเรื่องที่เพื่อนคุยกันเราไม่อยากรับรู้ด้วยซ้ำ คุยแต่เรื่อง ผช. (ขอใช้แบบนี้นะคะ) ไม่ก็นินทาคนนู้นคนนี้บางครั้งคนนึงในกลุ่มลุกที่เหลือก็พูดถึงคนนั้นแทนนั้นเรางงมาก เรารู้ว่าเราไม่สามารถทำตัวเหมือนเด็ก ม.3 ทั่วไปได้ เราไม่อยากนั้งเสเสร้งหรือปั้นหน้าอะไรทั้งนั้น เรื่องเพื่อนเป็นแบบนี้มา 3 ปีแล้วค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกว่ามันแรงขึ้นมากๆ เพราะใกล้จะจบ ปกติเวลาเดินเปลี่ยนคาบเราเดินตามหลังตลอดเลยค่ะ ซึ่งจุดนี้ชินไปแล้ว เราเคยยืมเฟสพี่คนนึงไปส่องเฟสเพื่อนๆตอนส่องนี่น้ำตาจะไหลเลยค่ะไปเที่ยวกันแท็กกันถ่ายรูปเล่นกันมีเพื่อนในกลุ่มถ้าขาดใครก็บอกว่าขาดแต่ไม่เคยมีชื่อเราเลย (แอบน้อยใจTT)แล้วไปโรงเรียนต้องทำตัวยังไงดีคะ )แต่ที่เจ็บสุดคือไม่กี่วันที่ผ่านมาโรงเรียนจัดถ่ายรูปเด็กที่จบค่ะ แล้วเพื่อนในกลุ่มก็จะถ่ายแบบกลุ่ม เราก็ยืนมองอยู่แต่เขาไม่ได้เรียกเรานะคะ เราก็ไม่ได้อะไรเพราะกลุ่มเกือบๆ10คนค่ะ เราก็คิดเข้าข้างตัวเองเลยว่าเดี๋ยวเค้าก็เรียกเราเลยมายืนอยู่ข้างๆ มีเพื่อนคนนึงนับค่ะนับคนในกลุ่มว่าขาดไหมตอนนั้นเราหันข้างคือได้ยินแต่เสียง แบบเขาก็นับนะแล้วบอกขาด แต่ที่ขาดไม่ไช่ขาดเรานะคะขาดเพื่อน ผช อีกคนค่ะ ตอนนั้นเราหน้าชาเหมือนจะร้องไห้แต่ก็ทำเป็นยืนขำให้กับเพื่อนอีกกลุ่ม ทำเป็นไม่รู้ว่าเขาถ่ายรูปกัน แต่ตอนนั้นรู้ตัวเลยค่ะว่าน้ำตาจะไหลแน่ๆ ตอนนี้พยายามจะทำตัวให้เป็นปกติ แต่ก่อนจะปิดเทอมโรงเรียนเราจะจัดงานกินเลี้ยง งานหนักเราเลยค่ะ ไม่รุ้ว่าจะไปนั้งที่ไหนดีตอนนี้ค่อนข้างเครียดกับเรื่องนี้เลย แล้วเพื่อนเรานัดกันไปกินที่บ้านเพื่อนอีกคนอีกเรากำลังลังเลอยู่เลยค่ะว่าจะไปดีไหม เพราะถ้าไปคงไม่พ้นนั้งเงียบๆคนเดียวแน่ๆ เอาง่ายๆสงสารตัวเองค่ะ…. ถ้าไม่ไปคนอื่นก็จะหาว่าไม่รักเพื่อน เห้ออให้ฉันรักความรู้สึกตัวเองบ้าง ตอนนี้ยังไม่ปิดเทอมตอนอยู่แบบนี้จนกว่าจะปิด รู้สึกจุกแล้วโดดเดี่ยวสุดๆแต่ไม่รู้จะทำยังไง ตอนนี้ไปก็คิดแต่จะทำยังไงให้พ้นวันนี้ มีใครเคยเป็นแบบนี้ไหมคะ แล้วเราควรทำอะไรต่อไปดี ตอนนี้รู้สึกตัวเองท้อมาก ทั้งๆที่ทนมาได้ตั้งนาน
ขอบคุณที่อ่านจบนะคะ ขอโทษด้วยนะคะถ้าใช้บางคำแรงเกินไป