เมืองไทยอาจจะต่างจากเมืองนอกอยู่อย่างคือ sensitive ต่อการอวดรวยของเพื่อนมาก ยิ่งมี facebook เป็นเวทีอวดของแล้ว ยิ่งชัดเจน วันนี้เห็นกระทู้เอารูปเพื่อนมาโพสต์ว่า อวดรวยหรือเปล่า จะอวดหรือไม่ ไม่ขอออกความเห็น และจาก comment ต่างๆก็บอกได้ว่า มีคนไทยจำนวนไม่น้อยที่รู้สึกว่า การอวดรวยเป็นสิ่งเลวร้าย คือ การยกตนข่มท่าน หรือทำให้ตัวเองรู้สึกด้อยค่าลงไป ซึ่งคิดว่า เข้าใจได้ และไม่น่าจะมีใครปฏิเสธ คือ เรียกว่า โดยธรรมชาติของคนไทย พอใครอวดรวย ก็จะรู้สึกหมั่นไส้ ยิ่งคนใกล้ตัวยิ่งรู้สึก (เพราะเห็นดาราอวดบ้าน รถ ของใช้หรูๆ ก็ไม่เห็นจะมีใครเดือนร้อน กลับชมชอบมากกว่า แต่ถ้าเพื่อนตัวเอง ไม่ได้เชียว.. อย่าเกินหน้าเกินตา การแข่งขันลึกๆมันมีอยู่)
แต่ แต่ แต่ โดยส่วนตัว แทบไม่รู้สึกเรื่องนี้ อาจจะเพราะเป็นอิสระทางการเงินแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้เล่น facebook หรือ social media ใดๆ(นอกจากเป็น page ของงานที่ทำ) คือ มุ่งหาเงินอย่างเดียว ไม่ประสบความสำเร็จก็ไม่อยากทำอะไรแม้แต่ไปเที่ยวต่างจังหวัด
ตอนนี้ การได้เห็นเพื่อนๆอวดภาพไปเที่ยวที่หรูๆ ซื้อของแพงๆ กลับรู้สึกเฉยๆและชื่นชมด้วยซ้ำ (ตัวเองก็ไม่เคยไป หรือซื้อใช้ ทั้งที่สามารถทำได้ง่ายๆ) ว่า เขาประสบความสำเร็จในชีวิต มันเหมือนเขาให้รางวัลตัวเองและต้องการบอกคนรอบข้างว่า ข้าทำสำเร็จแล้วนะ ฉันทำสำเร็จแล้วนะ คือ อยากได้รับการยอมรับว่าเก่งนั่นเอง หรือ อาจจะต้องการโชว์เหนือเพื่อนที่เคยดูถูกไว้ ซึ่งมีไม่น้อย ส่วนตัวก็โดนมาเยอะมาก แต่ไม่สนใจ
เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม และเราอยู่ภายใต้ทุนนิยม จึงหลีกเลี่ยงไม่พ้น (ไม่ขอพูดกรณีที่บอกใช้ชีวิตพอเพียง เพราะเอาจริงๆ ไอ้เพื่อนที่บอกพอเพียงก็ชอบโชว์เหมือนกัน เพียงแต่ทำไม่ได้เป็นส่วนใหญ่ เลยบอกว่า ใช้ชีวิตง่ายๆสมถะ พอมีพอกิน ทำไมต้องดิ้นรนเป้นทาสทุนนิยม blah blah blah)
มันมีอีกมุมคือ การที่เพื่อนเราอวดรวย ก็คือ แสดงว่า ฉันทำมันได้แล้ว ประกาศตัวว่า เป็นอีก level นึง นั่นทำให้เพื่อนๆที่ด้อยกว่ารู้สึกเลยว่า ถูกเหยียบย่ำ ซึ่งผมคิดว่า คนที่รู้สึก negative โดยส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ทุกคน ไม่สามารถไต่ไปถึงจุดนั้นได้ ส่วนคนที่ไปถึงจุดนั้นได้ ก็อาจจะเคยอวดไปแล้วแต่ไม่รู้ตัว ซึ่งมีไม่น้อย
อย่างที่อาจารย์เฉลิมชัยบอก การที่เราไม่มีกิน ไส้แห้ง ไม่ร่ำรวย ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตเพราะ 'เรากระจอก' หรือเปล่า
ผมว่า มันมองได้ 2 มุม ไม่มีมุมมองใดถูกหรือผิด เพราะมันเป็นการเปรียบเทียบระหว่างคนหนึ่งกับอีกคนหนึ่ง เป็นได้ทั้ง เพื่อนอวยรวย หรือ เรากระจอก
'เพื่อนอวดรวย' หรือ 'เรากระจอก' กันแน่?
แต่ แต่ แต่ โดยส่วนตัว แทบไม่รู้สึกเรื่องนี้ อาจจะเพราะเป็นอิสระทางการเงินแล้ว ก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้เล่น facebook หรือ social media ใดๆ(นอกจากเป็น page ของงานที่ทำ) คือ มุ่งหาเงินอย่างเดียว ไม่ประสบความสำเร็จก็ไม่อยากทำอะไรแม้แต่ไปเที่ยวต่างจังหวัด
ตอนนี้ การได้เห็นเพื่อนๆอวดภาพไปเที่ยวที่หรูๆ ซื้อของแพงๆ กลับรู้สึกเฉยๆและชื่นชมด้วยซ้ำ (ตัวเองก็ไม่เคยไป หรือซื้อใช้ ทั้งที่สามารถทำได้ง่ายๆ) ว่า เขาประสบความสำเร็จในชีวิต มันเหมือนเขาให้รางวัลตัวเองและต้องการบอกคนรอบข้างว่า ข้าทำสำเร็จแล้วนะ ฉันทำสำเร็จแล้วนะ คือ อยากได้รับการยอมรับว่าเก่งนั่นเอง หรือ อาจจะต้องการโชว์เหนือเพื่อนที่เคยดูถูกไว้ ซึ่งมีไม่น้อย ส่วนตัวก็โดนมาเยอะมาก แต่ไม่สนใจ
เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม และเราอยู่ภายใต้ทุนนิยม จึงหลีกเลี่ยงไม่พ้น (ไม่ขอพูดกรณีที่บอกใช้ชีวิตพอเพียง เพราะเอาจริงๆ ไอ้เพื่อนที่บอกพอเพียงก็ชอบโชว์เหมือนกัน เพียงแต่ทำไม่ได้เป็นส่วนใหญ่ เลยบอกว่า ใช้ชีวิตง่ายๆสมถะ พอมีพอกิน ทำไมต้องดิ้นรนเป้นทาสทุนนิยม blah blah blah)
มันมีอีกมุมคือ การที่เพื่อนเราอวดรวย ก็คือ แสดงว่า ฉันทำมันได้แล้ว ประกาศตัวว่า เป็นอีก level นึง นั่นทำให้เพื่อนๆที่ด้อยกว่ารู้สึกเลยว่า ถูกเหยียบย่ำ ซึ่งผมคิดว่า คนที่รู้สึก negative โดยส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ทุกคน ไม่สามารถไต่ไปถึงจุดนั้นได้ ส่วนคนที่ไปถึงจุดนั้นได้ ก็อาจจะเคยอวดไปแล้วแต่ไม่รู้ตัว ซึ่งมีไม่น้อย
อย่างที่อาจารย์เฉลิมชัยบอก การที่เราไม่มีกิน ไส้แห้ง ไม่ร่ำรวย ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตเพราะ 'เรากระจอก' หรือเปล่า
ผมว่า มันมองได้ 2 มุม ไม่มีมุมมองใดถูกหรือผิด เพราะมันเป็นการเปรียบเทียบระหว่างคนหนึ่งกับอีกคนหนึ่ง เป็นได้ทั้ง เพื่อนอวยรวย หรือ เรากระจอก