โอเค มาต่อกันมาในเรื่องของการทำงาน ในรูปแบบงานออฟฟิต หลังจากที่หัวหน้างานเราออกจากงานเพราะความไม่ซื้อตรงต่อหน้าที่ ทีนี้ก็มีการรับสมัครพนักงานใหม่มา แต่ตำแหน่งไม่ได้ใหญ่โตอะไรก็พนักงานช่วยงานทั่วไป เป็นคนในองค์กรเดียวกันแต่เขาทำอีกแผนกหนึ่ง และก็ย้ายมาอยู่แผนกเรา ประมาณต้นเดือน ธันวา 58 หลักจากที่เขาย้ายมาก็ดูปกติดี เข้างานเช้ากว่าเรามาก ไม่ชอบคุยกับใคร ( เป็นผู้ชาย) ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่งานเข้าค่อนข้างเยอะพวกเราในแผนกจึงไม่มีเวลาสินงานให้แต่ก็อาศัยทำงานเล็กๆน้อยๆที่สำคัญน้อยๆไปก่อน เพราะจะสรุปสิ้นปี พอเข้าเดือนมกราคม59 น้องคนนี้ก็ไม่ได้มีทีท่าอยากจะทำงานอะไรมากเลย เงียบๆเล่นเฟสบุ๊ค คุยแชท ไลน์ สไกด์ คือคุยกับคนในโลกออนไลน์ทุกคน พอมีงานใหญ่ๆมา เราก็ค่อยๆสอนก็ในลักษณะพี่สอนน้องอารมประมาณนั้น พอเราถามว่าเข้าใจในสิ่งที่พูดมั้ย เข้าก็บอก อืม แต่เราก็บอกว่าอ้อมๆ เวลาทำงานที่ไหนก็แล้วแต่ การจดงานคือสิ่งสำคัญเพราะเราจะไม่ลืม เวลาเกิดข้อผิดพาดเราสามารถแย้งได้ เขาก็โอเค จดงานบ้างไม่จดบ้าง แต่เข้าบอกขอจดในคอมพิวเตอร์นะเพราะสะดวกดี !!!!เราก็แบบ จดงานในคอมเอ่อเนาะ แล้วแต่เลยนะงั้น
พอหลังจากสิ้นเดือนมกรา 59 พี่ๆในทีมการทำงานก็ถามว่าน้องคนใหม่เป็นอย่างไงบ้างเรียนรู้งานไปถึงไหนกันบ้างแล้ว น้องเขาก็ตอบแบบมั่นใจว่าได้แล้วคับ ไม่มีปัญหาอะไร แต่เรื่องราวทุกอย่างก็ดันมาเกิดกับเรา เพราะมีโปรเจคใหญ่ๆเข้ามาต้องการงานด่วน พี่ๆเขาจับให้เราและน้องคู่กันในการทำงานอันนี้ พอเราได้งานมา ก็แจกแจงแบ่งงานกันทำคนละชิ้น พอเราทำเสร็จก่อนก็หันไปถามน้องเขา ว่าไปถึงไหนแล้ว ภาพที่เห็น เฟสบุ๊ค คุยสไกด์ เล่นไลน์ ฟังยูทุบ งานก็ไม่เดิน เราเลยบอกไปอย่างดี เท่าที่ความรู้สึกมันจะทำได้ อย่าทำแบบนี้นะเพราะเรามาทำงาน อย่าเอาเวลาไปเสียกับเรื่องไร้สาระเกินไป น้องเขาก็ตอบแบบอารมเสียใส่ อืมมม >>>>> เราก็แบบ เนาะ เตือนครั้งที่สองแแล้วมั้ง พอนานๆเข้างานที่ให้ทำก็ทำไม่เสร็จวันส่งเราเลยทำเอง ถามว่าเนื้อหางานที่ให้ไปเข้าใจมั้ย เขาก็ตอบแบบส่งๆ ตอบคำถามไม่ตรงประเด็น ไม่รู้ว่าเมายาหรือป่าว เช่น พี่ถามว่า เนื้อหาแบบนี้ สามารถเปลี่ยนให้ใช่คำง่ายๆกว่านี้ได้มั้ย เขาก็ตอบ ผมเข้าใจนะ เข้าใจทุกอย่าง แต่ก็มีบางอย่างที่ยังไม่ได้ทำ !!! งง สิ เราฟังยังรู้เรื่องเหมือนคนเมา ไม่มีสติ แย่กว่านั้น ตอนเข้าไปห้องน้ำ เขาลืมปิดแชทที่ค้างไว้มันเด้งขึ้นมาหลายๆอัน เราเลยลองเปิดดู!!! เท่านั้น ความจริงเปิด นินทาเราสาระพัด ว่าเราเสียๆหายๆ บอกว่าเราสอนงานไม่ได้เรื่อง อยากทำงานที่มีความสุข อยู่แบบเงียบๆ นิทากับคนในแผนกอีกคนที่เราก็สนิทด้วย เพราะก็ว่าเราสาระพัด ต่างๆนานา ก็ หนูเป็นเด็กใหม่นะลูก เพิ่งมาไม่ทันไร ก็แสดงความขี้เกรียจขึ้นมาละ อยู่แบบรับเดือนไปวันๆโดยไม่ทำงานก็อยู่บ้านนะหนู !!แต่เราก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจอะไรออกไป เพราะเห็นว่ายังเด็กอยู่
พอเวลาผ่านไปหลายวัน นางเริ่มแสดงอาการของคนขี้เกียจิ งานต้องการวันนี้ แต่นางส่ง มะรือ วันๆเอาแต่ดูยูทุบ เล่นแชท เฟสบุ๊ค บลาๆ พอง่วงก็เดินไปกินกาแฟ กลับมานั่งที่เดิม ทำตัวเหมือนเดิม เราก็รู้สึกแย่เหมือนกัน อีกคนหนึ่งทำ อีกคนหนึ่ง สบาย แต่ได้เงินเหมือนกัน ไม่รู้ว่าโตขึ้นไปจะเป้นยังไง ( นางอายั 23 ปี )
เหนื่อยใจ พนักงานใหม่ ไม่รู้ไม่ว่า แต่ไม่ทำงานเอาแต่เงินเดือน!!
พอหลังจากสิ้นเดือนมกรา 59 พี่ๆในทีมการทำงานก็ถามว่าน้องคนใหม่เป็นอย่างไงบ้างเรียนรู้งานไปถึงไหนกันบ้างแล้ว น้องเขาก็ตอบแบบมั่นใจว่าได้แล้วคับ ไม่มีปัญหาอะไร แต่เรื่องราวทุกอย่างก็ดันมาเกิดกับเรา เพราะมีโปรเจคใหญ่ๆเข้ามาต้องการงานด่วน พี่ๆเขาจับให้เราและน้องคู่กันในการทำงานอันนี้ พอเราได้งานมา ก็แจกแจงแบ่งงานกันทำคนละชิ้น พอเราทำเสร็จก่อนก็หันไปถามน้องเขา ว่าไปถึงไหนแล้ว ภาพที่เห็น เฟสบุ๊ค คุยสไกด์ เล่นไลน์ ฟังยูทุบ งานก็ไม่เดิน เราเลยบอกไปอย่างดี เท่าที่ความรู้สึกมันจะทำได้ อย่าทำแบบนี้นะเพราะเรามาทำงาน อย่าเอาเวลาไปเสียกับเรื่องไร้สาระเกินไป น้องเขาก็ตอบแบบอารมเสียใส่ อืมมม >>>>> เราก็แบบ เนาะ เตือนครั้งที่สองแแล้วมั้ง พอนานๆเข้างานที่ให้ทำก็ทำไม่เสร็จวันส่งเราเลยทำเอง ถามว่าเนื้อหางานที่ให้ไปเข้าใจมั้ย เขาก็ตอบแบบส่งๆ ตอบคำถามไม่ตรงประเด็น ไม่รู้ว่าเมายาหรือป่าว เช่น พี่ถามว่า เนื้อหาแบบนี้ สามารถเปลี่ยนให้ใช่คำง่ายๆกว่านี้ได้มั้ย เขาก็ตอบ ผมเข้าใจนะ เข้าใจทุกอย่าง แต่ก็มีบางอย่างที่ยังไม่ได้ทำ !!! งง สิ เราฟังยังรู้เรื่องเหมือนคนเมา ไม่มีสติ แย่กว่านั้น ตอนเข้าไปห้องน้ำ เขาลืมปิดแชทที่ค้างไว้มันเด้งขึ้นมาหลายๆอัน เราเลยลองเปิดดู!!! เท่านั้น ความจริงเปิด นินทาเราสาระพัด ว่าเราเสียๆหายๆ บอกว่าเราสอนงานไม่ได้เรื่อง อยากทำงานที่มีความสุข อยู่แบบเงียบๆ นิทากับคนในแผนกอีกคนที่เราก็สนิทด้วย เพราะก็ว่าเราสาระพัด ต่างๆนานา ก็ หนูเป็นเด็กใหม่นะลูก เพิ่งมาไม่ทันไร ก็แสดงความขี้เกรียจขึ้นมาละ อยู่แบบรับเดือนไปวันๆโดยไม่ทำงานก็อยู่บ้านนะหนู !!แต่เราก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจอะไรออกไป เพราะเห็นว่ายังเด็กอยู่
พอเวลาผ่านไปหลายวัน นางเริ่มแสดงอาการของคนขี้เกียจิ งานต้องการวันนี้ แต่นางส่ง มะรือ วันๆเอาแต่ดูยูทุบ เล่นแชท เฟสบุ๊ค บลาๆ พอง่วงก็เดินไปกินกาแฟ กลับมานั่งที่เดิม ทำตัวเหมือนเดิม เราก็รู้สึกแย่เหมือนกัน อีกคนหนึ่งทำ อีกคนหนึ่ง สบาย แต่ได้เงินเหมือนกัน ไม่รู้ว่าโตขึ้นไปจะเป้นยังไง ( นางอายั 23 ปี )