
สวัสดีนี่เป็นกระทู้ของเรา
คือเรามีพี่สาวอยู่คนนึงเเต่เป็นทอมไม่ใช่พี่สาวจริงๆเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เราสนิทกันมากเมื่อก่อนพี่เค้ากูเเลเราดีมากเเต่เราเป็นเด็กเลยยังไม่ได้ค่อยสนใจสักเท่าไหร่เเต่มาตอนนี้เรามานั่งคิด เรื่องในวัยเด็กของเรา เราคิดถึงพี่เค้าตลอดเวลา ครอบครัวของเรา(จขกท คนเดียวนะคะ) มีปัญหาเรื่องเงินเรื่องครอบครัวมาตลอด พ่อเเม่ทะเลาะกันตีกันตอนเด็กๆ จขกท ก็โดนตีบ่อย ตอน ม.3เราทะเลาะกับเพื่อนที่คบกันมาเพื่อนเราเป็นหมู่วัยรุ่นที่มีอำนาจมากตอนนั้นเราไม่มีใครคบเลยค่ะ เราเกือบเป็นเด็กใจเเตกเราเกือบฆ่าตัวตาย เเต่ก็มีพี่สาวเรานี่เเหละที่เค้าสอนเราเค้าปกป้องเราคอยให้คำปรึกษาคิดหาทางเเก้ไขให้เราตลอดเวลาคอยอยู่ข้างๆเราจนเราผ่านมันมาได้ตอนนั้นพี่สาวเราเค้าเรียน ป.ตรี เราเรียนมัธยมเเล้วเวลาที่เรากลับบ้านเราก็จะไม่ไปไหนเลย ตัวติดพี่ตลอด พี่เราก็โตขึ้นเรื่อยๆเราก็โตขึ้นเรื่อยๆ พี่เค้าก็มีเเฟนเราก็รู้จักเเฟนพี่สาวเราทุกคน สนิทกับเเฟนพี่สาวเราทุกคนด้วย จนพี่สาวเราได้ทำงานเเล้วตอนนี้เราก็เรียนอยู่ปี1เรากับพี่สาวเราก็ไม่ได้เจอกันจนเราได้ไปอยู่กับพี่สาวเราพี่เค้าก็ยังดีกับเรามากดีมากทุกอย่าง เราเป็นคนที่คิดมากเรื่องเล็กๆน้อยๆเราเก็บมาคิดหมด(ไม่ชอบตัวเองเลยที่เป็นเเบบนี้)เรามีเพื่อนที่มหาลัยนะก็สนิทกันในเฉพาะที่อยู่มหาลัยเราไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเลยเวลาเรียนเราก็กลับมาอยู่หอคนเดียว
ช่วงหลังๆนี่หนักมากเราร้องไห้หาบ้านทุกวันร้องไห้หาพี่สาวเราทุกวันเราอยากอยู่กับพี่สาวเราตลอกเวลาเราไม่อยากเรียนเราเหนื่อย อยากมีพี่สาวเราอยู่ข้างๆ เราไม่กล้าบอกพี่สาวถึงความรู้สึกเฃของเราต่อพี่สาวเรา เราคิดว่าพี่สาวยังไม่รู้ว่าเรารักพี่สาวเราขนาดไหน เราไม่สามารถบอกพี่สาวได้เราไม่อยากให้พี่สาวเราคิดมากเรื่องเราเเต่เราหยุดร้องไห้หาพี่สาวเราไม่ได้เลย TT เราควรทำยังไงดี
เราควรทำยังไงดี
คือเรามีพี่สาวอยู่คนนึงเเต่เป็นทอมไม่ใช่พี่สาวจริงๆเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน เราสนิทกันมากเมื่อก่อนพี่เค้ากูเเลเราดีมากเเต่เราเป็นเด็กเลยยังไม่ได้ค่อยสนใจสักเท่าไหร่เเต่มาตอนนี้เรามานั่งคิด เรื่องในวัยเด็กของเรา เราคิดถึงพี่เค้าตลอดเวลา ครอบครัวของเรา(จขกท คนเดียวนะคะ) มีปัญหาเรื่องเงินเรื่องครอบครัวมาตลอด พ่อเเม่ทะเลาะกันตีกันตอนเด็กๆ จขกท ก็โดนตีบ่อย ตอน ม.3เราทะเลาะกับเพื่อนที่คบกันมาเพื่อนเราเป็นหมู่วัยรุ่นที่มีอำนาจมากตอนนั้นเราไม่มีใครคบเลยค่ะ เราเกือบเป็นเด็กใจเเตกเราเกือบฆ่าตัวตาย เเต่ก็มีพี่สาวเรานี่เเหละที่เค้าสอนเราเค้าปกป้องเราคอยให้คำปรึกษาคิดหาทางเเก้ไขให้เราตลอดเวลาคอยอยู่ข้างๆเราจนเราผ่านมันมาได้ตอนนั้นพี่สาวเราเค้าเรียน ป.ตรี เราเรียนมัธยมเเล้วเวลาที่เรากลับบ้านเราก็จะไม่ไปไหนเลย ตัวติดพี่ตลอด พี่เราก็โตขึ้นเรื่อยๆเราก็โตขึ้นเรื่อยๆ พี่เค้าก็มีเเฟนเราก็รู้จักเเฟนพี่สาวเราทุกคน สนิทกับเเฟนพี่สาวเราทุกคนด้วย จนพี่สาวเราได้ทำงานเเล้วตอนนี้เราก็เรียนอยู่ปี1เรากับพี่สาวเราก็ไม่ได้เจอกันจนเราได้ไปอยู่กับพี่สาวเราพี่เค้าก็ยังดีกับเรามากดีมากทุกอย่าง เราเป็นคนที่คิดมากเรื่องเล็กๆน้อยๆเราเก็บมาคิดหมด(ไม่ชอบตัวเองเลยที่เป็นเเบบนี้)เรามีเพื่อนที่มหาลัยนะก็สนิทกันในเฉพาะที่อยู่มหาลัยเราไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเลยเวลาเรียนเราก็กลับมาอยู่หอคนเดียว
ช่วงหลังๆนี่หนักมากเราร้องไห้หาบ้านทุกวันร้องไห้หาพี่สาวเราทุกวันเราอยากอยู่กับพี่สาวเราตลอกเวลาเราไม่อยากเรียนเราเหนื่อย อยากมีพี่สาวเราอยู่ข้างๆ เราไม่กล้าบอกพี่สาวถึงความรู้สึกเฃของเราต่อพี่สาวเรา เราคิดว่าพี่สาวยังไม่รู้ว่าเรารักพี่สาวเราขนาดไหน เราไม่สามารถบอกพี่สาวได้เราไม่อยากให้พี่สาวเราคิดมากเรื่องเราเเต่เราหยุดร้องไห้หาพี่สาวเราไม่ได้เลย TT เราควรทำยังไงดี