เรื่องมีอยุ่ว่า ผม (29ปี) กับน้อง (25ปี) คนหนึ่งเรารุ้จักกันมา 1 ปี 3 เดือนกว่าแล้ว สถานะระหว่างเราสองคน ผมอาจจะคิดกับเค้ามากกว่าเพื่อน (รักเค้าเข้าไปแล้ว) นับแต่ครั้งแรกที่เราสองคนรู้จักกันเหมือนเราสองคนจะลองคบหาดูใจ แต่พอเวลาผ่านไป เค้ากลับบอกความสัมพันธ์ ว่าเราเป็นแค่เพื่อนกัน ผมก็คิดว่าไม่เป็นไร เพราะเรารักเค้าแล้ว ก็เลยพยายามทำดีที่สุด เผื่อว่าสักวันหนึ่งเค้าจะหันมารักเราบ้าง
ตลอดเวลาช่วงแรกเราก็ยังได้เจอกันบ้าง (3 ครั้งในเวลา 6 เดือน) แต่พอตั้งแต่ กรกฏาคม 2558 ผมก็ไม่ได้เจอเข้าอีกเลย แต่เราก็คุยกันในไลน์กันมาตลอดระหว่างที่เราไม่ได้เจอกันมาจนมาถึงวันนี้ ผมก็เคยพยายามนัดเค้าแต่เค้าก็บอกว่าไม่ว่างรอดูอีกทีเป็นแบบนี้ตลอดจนผมก็เลยไม่คอ่ยพูดถึงเรื่องนี้ เพราะผมคิดว่าบางทีการพูดมากๆกับเรื่องเดิมๆเค้าคงไม่ชอบ แม้วันเกิดของเค้าเดือน ธันวาคมที่ผ่านมา ผมเตรียมของขวัญให้เค้าหมดแล้วครับ แต่เค้าไปเที่ยวญี่ปุ่น จึงคิดว่ารอให้เค้ากลับมาแล้วนัดเจอกันแล้วจะให้เป็นของขวัญและพาไปกินข้าว แต่ก็ยังไม่ได้เจอกันอยู่ดีครับ พอวาเลนไทน์นี้ (เป็นวันครบรอบครั้งแรกที่เราเจอกัน)
ผมก็เลยนัดเค้าอีกครั้ง แต่เค้าทำงานกะดึก เลยบอกว่าไม่ว่างเจอกัน (ผมอยู่กรุงเทพ เค้าอยู่สมุทรปราการ) นับเวลาจนถึงตอนนี้เป็นเวลากว่า 7 เดือนแล้วครับที่เราไม่ได้เจอกัน ผมจึงเกิดความรู้สึกท้อมากแล้วครับตลอดระยะเวลาที่ผ่าน ผมรอเค้ามาตลอด ที่ผ่านมาก็รู้สึกเข้าใจน่ะ ว่าเค้าทำงานไม่ว่าง
แต่พอกลับมาคิดถึงระยะเวลาที่ผ่านมา เพราะเค้าไม่ได้รู้สึกดีกับเรา แม้แต่สักวันเดียวเค้าก็ยังไม่อยากมาเจอ ผมจึงขอตัดสินใจจากเค้าไป ผมทำถูกไหมครับที่เลือกทำแบบนี้ ลืมบอกไปครับ วาเลนไทน์เค้าก็ส่งสติ๊กเกอร์เป็นรูปให้หัวใจกับดอกไม้ให้ผมน่ะ แต่ผมก็ไม่ตอบอะไรไป
วาเลนไทน์ที่สุขของหลายคน แต่เรากลับรู้สึกเศร้ากับความรัก
ตลอดเวลาช่วงแรกเราก็ยังได้เจอกันบ้าง (3 ครั้งในเวลา 6 เดือน) แต่พอตั้งแต่ กรกฏาคม 2558 ผมก็ไม่ได้เจอเข้าอีกเลย แต่เราก็คุยกันในไลน์กันมาตลอดระหว่างที่เราไม่ได้เจอกันมาจนมาถึงวันนี้ ผมก็เคยพยายามนัดเค้าแต่เค้าก็บอกว่าไม่ว่างรอดูอีกทีเป็นแบบนี้ตลอดจนผมก็เลยไม่คอ่ยพูดถึงเรื่องนี้ เพราะผมคิดว่าบางทีการพูดมากๆกับเรื่องเดิมๆเค้าคงไม่ชอบ แม้วันเกิดของเค้าเดือน ธันวาคมที่ผ่านมา ผมเตรียมของขวัญให้เค้าหมดแล้วครับ แต่เค้าไปเที่ยวญี่ปุ่น จึงคิดว่ารอให้เค้ากลับมาแล้วนัดเจอกันแล้วจะให้เป็นของขวัญและพาไปกินข้าว แต่ก็ยังไม่ได้เจอกันอยู่ดีครับ พอวาเลนไทน์นี้ (เป็นวันครบรอบครั้งแรกที่เราเจอกัน)
ผมก็เลยนัดเค้าอีกครั้ง แต่เค้าทำงานกะดึก เลยบอกว่าไม่ว่างเจอกัน (ผมอยู่กรุงเทพ เค้าอยู่สมุทรปราการ) นับเวลาจนถึงตอนนี้เป็นเวลากว่า 7 เดือนแล้วครับที่เราไม่ได้เจอกัน ผมจึงเกิดความรู้สึกท้อมากแล้วครับตลอดระยะเวลาที่ผ่าน ผมรอเค้ามาตลอด ที่ผ่านมาก็รู้สึกเข้าใจน่ะ ว่าเค้าทำงานไม่ว่าง
แต่พอกลับมาคิดถึงระยะเวลาที่ผ่านมา เพราะเค้าไม่ได้รู้สึกดีกับเรา แม้แต่สักวันเดียวเค้าก็ยังไม่อยากมาเจอ ผมจึงขอตัดสินใจจากเค้าไป ผมทำถูกไหมครับที่เลือกทำแบบนี้ ลืมบอกไปครับ วาเลนไทน์เค้าก็ส่งสติ๊กเกอร์เป็นรูปให้หัวใจกับดอกไม้ให้ผมน่ะ แต่ผมก็ไม่ตอบอะไรไป