คือเราเป็นผู้ชายที่ไม่ใช่ผู้ชาย 555 เรื่องมีอยู่ว่าเราชอบรุ่นพี่คนนึ่งซึ่งชอบมานานล้ะตั้งแต่มัธยมต้นจนตอนนี้เราอยู่มหาลัยปีสามล้ะก็ยังชอบอยู่ เราคอยแอบส่องพี่เค้าอยู่เรื่อยๆ ทั้งเฟสบุ๊ค ทั้งไอจีคอยกดไลน์ตลอด จนมีอยู่วันนึ่งพี่คนนั้นทักเรามา ตัวเราเองก็ตกใจว่าเค้าทักผิดคนหนือป่าวว !! เราก็ถามว่าทักผิดคนหรือป่าวพี่เค้าก็ตอบว่าป่าวทักถูกแล้ว ตัวเราอ่านแบ่วก็เขิ้ลเนอะคนที่เราชอบทักมาหาเรา 5555555 แล้วเค้าก็ถามคำเราก็ตอบคำ จริงเราอยากคุยเยอะๆเลยแต่ด้วยความเกรงใจกลัวพี่เค้าจะลำคาญแล้วหายไปก็เลยทำแบบนั้น จนกระทั่งพี่เค้าโทรเฟสมาหาเราก็ตกใจอีกรอบว่าเห้ยเค้ากดผิดหรือป่าว ก็เลยกดรับสายไป พอเราได้ยินเสียงพี่เค้าคำแนกตัวเรายืนบิดไปมาคือเขิ้ลแรง อิอิ จนคุยสักแปปเราก็ต้องวางเพราะเราไม่ว่างเลยขอวาง พอวางไปก็เป็นอย่างที่คิดว่าพี่เค้าต้องหายไปแน่ๆ แล้วก็เป็นจริง เราทักไปก็ตอบอีกทีเช้าเลย แล้วก็หายไปมาตอบอีกวันนึ่ง มาชวนเราไปกินเหล้า ไปเที่ยวโน้นนี่นั่น เราก็

ไม่ว่างอีก ก็เริ่มคุยมากขึ้นจนเราถามว่าตั้งแต่พี่จบม.6ไปพี่มีแฟนกี่คนล้ะ พี่เค้าตอบมาว่า 2 คนเองเราก็อ่อน้อยจังไม่อยากเชื่อเลย เค้าก็บอกจริงๆ คนแรกไม่มีใครลืมได้หรอกจริงไหม เราก็บอกใช่ไม่มีลืมลงหรอกพี่ แล้วเราก็ถามอีกว่าแล้วคนที่สองหล้ะเลิกไปนานยัง ? พี่เค้าตอบว่ายังไม่เลิกยังคบกันอยู่ แต่ก็จะเบิกกันหลายครั้งแล้ว ทะเลาะกัน เราเงียบทำไรไม่ถูกเพราะคิดว่าพี่เค้าไม่มีใครเห็นทักมาหยอดทำให้เราคิดไปไกล เป็นคุณจะทำตัวยังไง? แต่เราขออยู่แบบเดิมคือแบบที่ชอบอยู่ห่างๆ เพราะอยู่ใกล้แล้วมันรู้สึกมากขึ้นทุกที
เคยชอบรุ่นพี่มากๆ จนเค้าเห็นเราเป็นของเล่นไหม!!