เมื่อวานพ่อกับแม่เราทะเลาะกันหนักมาก เนื่องด้วยปัญหาหลายๆอย่าง เร็วๆนี้เขาก็ตกลงกันได้แล้วว่าจะหย่ากัน
ตัวเรามีพี่น้อง 4 คน พี่คนโตอายุ 27 กับ 19 แล้ว สองคนนี้ออกไปอยู่เองกันแล้ว
แต่ว่าเรากับน้องยังอยู่ม.ปลายอยู่เลย ตอนนี้รู้สึกไม่อยากอยู่บ้านมากๆค่ะ
พ่อกับแม่ทำเหมือนเราเป็นคนอื่น ยังตกลงกันไม่ได้ว่าจะให้ใครไปอยู่กับใครยังไง
ตอนนี้ที่บ้านเราไม่น่าอยู่มากๆ รู้สึกเจ็บมากค่ะเวลาคนในครอบครัวต้องมาทะเลาะกันแบบนี้
พ่อเราก็เอาแต่กินเหล้า แม่ก็นั่งร้องไห้ไม่ยอมออกมา น้องก็เคลียดพาลร้องไปด้วย
เลยคิดว่าอยากจะออกไปอยู่เองซักพัก แต่ว่าไม่มีที่ไปเลย เลยอยากถามเกี่ยวกับเรื่องหอพักชั่วคราวค่ะ
ว่าปกติเขาทำสัญญากันยังไง ถ้าขอเขาเช่าจะอยู่ซัก 3 เดือนได้รึเปล่า จนกว่าเรากับน้องจะสอบเสร็จ
แล้วพ่อกับแม่ตกลงกันได้ ตอนนี้ครูกับเพื่อนก็บอกให้ไปอยู่บ้านเค้าได้แต่ความรู้สึกตอนนี้ไม่อยากเจอใครทั้งนั้น
อยากอยู่กับน้องสองคนก็พอแล้วค่ะ
บางครั้งก็ไม่เข้าใจผู้ใหญ่ บอกว่าผู้ใหญ่โตแล้วต้องมีเหตุผล แต่ตัวเองทำตัวไม่สมเหตุสมผล
ไม่มีความอดทนกันเลย รู้ทั้งรู้ว่าลูกกำลังสอบ น้องก็เป็นคนอ่อนไหวง่าย ยังจะทำให้รู้สึกแย่กันอีก
วันนี้ก็รู้แล้วล่ะค่ะว่ามีแต่ตัวเองที่พึ่งได้ ครอวครัวรักกันยังไงก็ไม่ตลอดไปอยู่ดี
ต่อให้พูดยังไงสองคนนั้นก็ยังคงเห็นแก่ตัวอยู่เหมือนเดิม คิดแต่เรื่องของตัวเองไม่เคยคิดถึงลูกสาวสองคนที่เหลืออยู่บ้านตัวเลย
ขอคำปรึกษาเรื่องครอบครัวหน่อยค่ะ
ตัวเรามีพี่น้อง 4 คน พี่คนโตอายุ 27 กับ 19 แล้ว สองคนนี้ออกไปอยู่เองกันแล้ว
แต่ว่าเรากับน้องยังอยู่ม.ปลายอยู่เลย ตอนนี้รู้สึกไม่อยากอยู่บ้านมากๆค่ะ
พ่อกับแม่ทำเหมือนเราเป็นคนอื่น ยังตกลงกันไม่ได้ว่าจะให้ใครไปอยู่กับใครยังไง
ตอนนี้ที่บ้านเราไม่น่าอยู่มากๆ รู้สึกเจ็บมากค่ะเวลาคนในครอบครัวต้องมาทะเลาะกันแบบนี้
พ่อเราก็เอาแต่กินเหล้า แม่ก็นั่งร้องไห้ไม่ยอมออกมา น้องก็เคลียดพาลร้องไปด้วย
เลยคิดว่าอยากจะออกไปอยู่เองซักพัก แต่ว่าไม่มีที่ไปเลย เลยอยากถามเกี่ยวกับเรื่องหอพักชั่วคราวค่ะ
ว่าปกติเขาทำสัญญากันยังไง ถ้าขอเขาเช่าจะอยู่ซัก 3 เดือนได้รึเปล่า จนกว่าเรากับน้องจะสอบเสร็จ
แล้วพ่อกับแม่ตกลงกันได้ ตอนนี้ครูกับเพื่อนก็บอกให้ไปอยู่บ้านเค้าได้แต่ความรู้สึกตอนนี้ไม่อยากเจอใครทั้งนั้น
อยากอยู่กับน้องสองคนก็พอแล้วค่ะ
บางครั้งก็ไม่เข้าใจผู้ใหญ่ บอกว่าผู้ใหญ่โตแล้วต้องมีเหตุผล แต่ตัวเองทำตัวไม่สมเหตุสมผล
ไม่มีความอดทนกันเลย รู้ทั้งรู้ว่าลูกกำลังสอบ น้องก็เป็นคนอ่อนไหวง่าย ยังจะทำให้รู้สึกแย่กันอีก
วันนี้ก็รู้แล้วล่ะค่ะว่ามีแต่ตัวเองที่พึ่งได้ ครอวครัวรักกันยังไงก็ไม่ตลอดไปอยู่ดี
ต่อให้พูดยังไงสองคนนั้นก็ยังคงเห็นแก่ตัวอยู่เหมือนเดิม คิดแต่เรื่องของตัวเองไม่เคยคิดถึงลูกสาวสองคนที่เหลืออยู่บ้านตัวเลย