[CR][SR] “ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก” ตะลุยมาเลเซีย-สิงคโปร์ 15 วัน โดยไม่นั่งเครื่องบิน ตอนที่ 2 นั่งรถไฟฟรี แวะเที่ยวหาดใหญ่ สงขลา

"ลุงกับป้าแบ็คแพ็ครอบโลก" ตะลุยมาเลเซีย สิงคโปร์ 15 วัน ไม่นั่งเครื่องบิน
ตอนที่ 2 หาดใหญ่
                                      
รถไฟถึงสถานีชุมทางหาดใหญ่ 08.45 น.
หาดใหญ่เป็นศูนย์กลางการค้า การคมนาคม เป็นเมืองชุมทางของภาคใต้มีความเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วในทางเศรษฐกิจ ขณะเดียวกันอำเภอเมืองสงขลายังคงมีสภาพบ้านเมืองที่เก่าแก่อันเป็นเอกลักษณ์
                                      
สงขลาจึงเป็นสถานที่ซึ่งเหมาะแก่การท่องเที่ยวเพราะมีลักษณะที่แตกต่างกัน ในตัว 2 ลักษณะคือ สภาพเก่าแก่ของบ้านเมืองสงขลาและความเจริญของเมืองหาดใหญ่ ด้วยระยะทางห่างกันประมาณ 30
                                      
                                      
                                      
เราลงรถไฟที่สถานีหาดใหญ่ ด้านหลังสถานีมีป้ายเขียนว่า ห้ามเข้าไปรับผู้โดยสารในสถานี และห้ามทำความรำคาญให้ผู้โดยสาร เราเช็คเวลารถก่อนออกจากสถานี เดินตรงไปประมาณ 600 เมตรแล้วเลี้ยวซ้ายไปประมาณ100 เมตร เจอตลาดสันติสุข ด้านล่างเป็นร้านอาหาร ร้านทอง และขายของหลากหลาย ที่มีมากที่สุดคือเสื้อผ้า เข็มขัด รองเท้า สร้อย แหวน นาฬิกา ชั้นสอง และชั้นสามเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้า เครื่องอิเล็คทรอนิค
                                      
                                      
เดินต่อไปอีก 1 ช่วงตึกเป็นตลาดกิมหยง เดินขึ้นไปชั้นสองเจอร้านเจ๊พร เธอแนะนำตลาดกิมหยง และ ปีนังพลาซ่า บอกว่า คนไทยนิยมไปซื้อของที่ตลาดกิมหยง ส่วนคนมาเลย์นิยมไปซื้อของที่ ปีนังพลาซ่า
                                      
คนมาเลย์เข้ามากินมานอนในตัวเมือง ตอนเช้าก็ซื้อเสื้อผ้า ของกิน ผลไม้จากปีนังพลาซ่า ก่อนข้ามกลับไปยังมาเลย์ พวกเขาไม่ซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าและเครื่องอิเล็คทรอนิค เพราะเป็นสินค้าที่ผลิตจากมาเลย์ แต่ตอนนี้ซบเซาเพราะคนมาเลย์ไม่ค่อยมาหาดใหญ่แล้ว
                                      
                                      
เธอบอกทางลงไปปีนังพลาซ่า ที่ปีนังพลาซ่า อาโกเจ้าของร้านขายของเบ็ดเตล็ด ตรงทางเข้าพลาซ่า อาสาถ่ายรูปคู่ให้เรา เราเดินต่อไปที่ลานน้ำพุ หน้าหอประชุมของเทศบาลนครหาดใหญ่
                                      
                                      
                                      
                                      
แล้วเดินต่อไปที่วงเวียนน้ำพุ เลี้ยวขวาไปสนง.เทศบาล รร.หาดใหญ่วิทยาลัย ห้างสยามนครินทร์ ขึ้นเนิน แล้วนั่งรถ 2 แถวสีขาวไปสวนสาธารณะ เพื่อจะไปขึ้นกระเช้าชมทิวทัศน์เมืองสงขลา ค่ารถโดยสารคนละ 10 บาท
                                      
                                      
                                      
                                      
ลงรถแล้วเดินข้ามถนนไปที่สวนสาธารณะ ถามหาสถานีรถกระเช้า แล้วเดินเลี้ยวซ้ายไปที่ขายตั๋ว จนท.ไม่ขายตั๋วให้ เธอบอกให้รอหมดรอบนักเรียนจากปัตตานีตอนบ่าย 2 ลุงบอกว่ารอไม่ได้ เพราะจะรีบไปต่อ เธอตะโกนถามหัวหน้าขอให้เราได้แทรกไป 2 คน หัวหน้าโบกรถที่มีนักเรียนอยู่เต็มให้เราขึ้น เด็กรร.อนุบาลปัตตานี มีคุณครูนุช นั่งมาด้วยน่ารักมาก ร้องอู้ฮู้กันไปตลอดทาง
                                      
                                      
                                      
ลุงบันทึกภาพเคลื่อนไหวตั้งแต่ขึ้นรถ จนลงรถขากลับ เคเบิ้ลคาร์ปิดให้บริการมาเป็นเดือนที่ 3 แล้ว ต่อจากนั้นก็ลงไปรับเด็กอีกกลุ่มหนึ่ง
ที่ท้องฟ้าจำลอง มีคุณครูคนใหม่ขึ้นมา ชื่อคุณครูณัชนิฌา สอนภาษาอังกฤษ เราลงจากรถแล้วไปห้องน้ำ เจอนักเรียนตัวเล็กทั้งไทยพุทธและมุสลิมจากปัตตานีอีกชุดใหญ่ วันนั้นเป็นวันศุกร์ที่ 15 ก่อนวันครู 1 วัน
                                      
                                      
                                      
พออกจากสวนสาธารณะ มีรถรออยู่พอดี นั่งรถไปลงที่หน้ารพ.ค่ายเสนาณรงค์ แล้วรอรถไปมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ หรือ ม.อ. ตอนนั่งบนรถถามนักศึกษาว่า ม.อ.ย่อมาจากอะไร ตอนแรกพวกเธอตอบไม่ได้ บังเอิญนึกออกว่า มาจากพระนามของสมเด็จพระบิดา คือ มหิดล อดุยเดช อาจารย์ที่นั่งมาด้วยบอกว่าโล่งอกไปที คิดว่า นศ.จะตอบไม่ได้
                                      
                                      
                                      
                                      
                                      
ลงรถที่หน้า ม.อ. เข้าไปเดินในมหาวิทยาลัย แล้วออกมานั่งรถต่อ กลับตลาดกิมหยง แต่เราไม่รู้ว่าป้ายสุดท้ายที่คนลงอยู่ที่ปีนังพลาซา เราจึงไม่ลง พอรถเลยไปจนข้ามสะพานรถไฟ เห็นสถานีจึงกดออดลง เดินย้อนไปสถานีท่ามกลางแดดร้อน รอรถไปยะลา รถเสียเวลากว่า 3 ชม. ดูตั๋วรถไฟที่สถานีหาดใหญ่ ใช้ตัวย่อว่า หใ. ซึ่งแตกต่างจากอักษรย่อของจังหวัดโดยทั่วไป ที่ใช้พยัญชนะเป็นอักษรย่อ แต่ถึงอย่างไร หาดใหญ่ก็ยังไม่ได้เป็นจังหวัด