คือว่า.. ผมก็เข้ามาอ่านกระทู้ของเพื่อนๆพี่ๆหลายครั้ง แต่ครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกเลยที่อยากจะมาบอกเล่าเรื่องราว
และอยากจะมาถามปัญหาของตัวเองดูบ้าง ? ( บอกไว้ก่อนเลยว่ายาวมาก )
เริ่มเลยละกัน คือผมเริ่มรู้สึกแปลกๆ(ในตอนนั้น) กับเพื่อนคนนึง ตั้งแต่ตอนอยู่ม.1
เรียกย่อๆว่า G ละกัน เค้าเป็นคนนิสัยดีร่าเริง ยิ้มเก่งมาก ( นี่แหละที่ผมชอบมัน ) ตาตี๋ หุ่นธรรมดาทั่วไป น่ารักเลยก็ว่าได้
คือตั้งแต่ม.1 รู้จักกันตอนแรกก็เฉยๆ พอเริ่มสนิทกันขึ้นมา เค้าก็ดีกับผมมาก เวลาเดินไปเรียนก็จะไปด้วยกัน
จับมือกัน จูงมือกันบ้าง เค้าจะชอบเอามือผมไปเล่น ชอบบีบๆจิ้มๆ บางทีก็เอามือเค้ามาผสานกับมือผม
ตอนนั้นยังไม่รู้สึกอะไร ผมก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะยังเด็กไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรสักเท่าไหร่
แต่พอผ่านไปสักระยะผมก็เริ่มรู้สึกดีกับเค้า มีครั้งนึงเค้าขอมานอนบ้านผมเพราะบ้านผมอยู่ใกล้รร. ก็โอเคไม่มีอะไร
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เอาจริงๆตอนนั้นก็อยากจะลองลห.ดู แต่ก็ได้แต่ห้ามใจไว้
แต่ตอนนั้นผมจำได้ขึ้นใจ ตอนผมเดินไปส่งเค้าที่รถอาหน้าบ้าน ก่อนไปเค้าถามผมว่า "ถ้ามีแฟนเป็นเค้าผมจะรู้สึกไง"
พอผมได้ยินผมก็ตกใจแบบงงๆ แล้วถามกลับไปว่า "อะไรนะ ?" เค้าก็ตอบกลับมาว่า "เปล่าไม่มีไร"
แต่ผมก็พอรู้คำถามนั้น ผมสงสัยอยากรู้ว่าตกลงเค้าเป็นรึเปล่า
จนพออยู่ที่รร.เพื่อนๆในห้องก็จะชอบมาแซวเล่นกันว่า สนิทกันมาก เป็นอะไรกันป่าว คือตอนแรกก็เขิลๆ -////- เค้าก็เขิล
แต่ก็ไม่ได้คิดไร บางทีคุยกันหน้าใกล้ติดกัน แล้วก็จ้องตากัน เพื่อนผญ.ก็จะจิ้นกรี๊ดๆกัน
แต่พอเค้าเริ่มมีแฟน (เป็นผญ.) ผมก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ เพราะเค้าเริ่มห่างกับผมมาก จนเหมือนไม่รู้จักกัน
(ตอนนั้นเค้าเป็นผู้ชายแท้หรือมีแฟนไว้ปิดความลับก็ไม่รู้)
ผมก็โอเค คิดว่าเพื่อนไปอยู่กับคนที่เค้าชอบ ก็ต้องยินดีมีความสุขกับเค้า แต่ในใจผมไม่ใช่เลย ผมเศร้ามาก เคยแอบร้องไห้
คิดถึงเค้ามากกับเรื่องราวที่ผ่านมา จนเริ่มทำใจได้ก็ตั้งใจเรียน ส่วนเค้าก็มีแฟนใหม่ไปไม่รู้ตั้งกี่คน เปลี่ยนไปเรื่อย เพราะเข้ากันไม่ได้
จนพอม.2เทอม2 แล้วสุดท้ายก็กลับมาหาผมแล้วก็กลับมาสนิทกันเหมือนเดิม จนผมก็เริ่มรู้สึกรักมันขึ้นมาอีกรอบ
เพราะในใจก็ยังลืมมันไม่ได้ จนมันก็กลับไปมีแฟนใหม่อีก แต่มันก็ยังคุยกับผมเป็นเพื่อนอยู่ จนเลิกกันอีกแล้วก็มีแฟนใหม่อีก
ใจผมนี่พังไปไม่รู้กี่รอบ ลึกๆหวังว่ามันจะคิดอะไรกับผมบ้าง
ตัดมาปัจจุบันเลยละกันตอนนี้ใกล้จะจบม.3 เค้าก็ยังมีแฟนอยู่ แต่ก็ยังไปเที่ยวไปไหนมาไหนกับผมตลอด เหมือนยังให้ความหวัง
จนมารู้ว่าเค้าต้องย้ายไปต่อม.4ที่รร.ใกล้บ้านเค้าที่สมุทรสงคราม พอผมรู้ว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก ผมโครตเศร้าเลย
ผมเคยขอเค้าว่า ไม่ไปไม่ได้หรอ อยู่ที่นี่ต่อได้ไหม เค้าก็บอกว่า ก็อยากอยู่ต่อแต่ขัดใจพ่อแม่เค้าไม่ได้
พอหลังๆใกล้จะจบเค้าจะไปเที่ยวกับเพื่อนในกลุ่มมากขึ้น มีเวลาให้เพื่อนมากขึ้น เพราะตอนนี้อีก2อาทิตย์ก็จะจบกันแล้ว
ยิ่งเหลือเวลาน้อยเท่าไหร่ผมก็ยิ่งเศร้ามากขึ้น ไม่อยากจากเค้าไปเลย จนเมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมา(12/2/16)มีเรื่องให้เค้าได้มานอนบ้านผมอีกครั้ง
ผมได้แต่นอนจ้องหน้าเค้าตอนหลับ คิดในใจว่าจะบอกรักเค้าดีมั้ย คิดๆจนหลับไปสุดท้ายก็ต้องเก็บเอาไว้
สุดท้ายที่สุดนี้เลยจะอยากถามความคิดคนที่เข้ามาอ่านจนจบว่า ผมจะบอกรักเค้าดีมั้ย เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว
ป.ล ถ้าใครอ่านจนจบ ผมต้องกราบขอขอบพระคุณมากนะครับ ผมรู้ว่ามันยาวมาก แต้งกิ้วคร๊าบบ
By `OMG_
แอบชอบเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชาย แต่อีกไม่นานต้องจากกับเค้า ควรบอกเค้าถึงความในใจกับเค้าดีมั้ย
และอยากจะมาถามปัญหาของตัวเองดูบ้าง ? ( บอกไว้ก่อนเลยว่ายาวมาก )
เริ่มเลยละกัน คือผมเริ่มรู้สึกแปลกๆ(ในตอนนั้น) กับเพื่อนคนนึง ตั้งแต่ตอนอยู่ม.1
เรียกย่อๆว่า G ละกัน เค้าเป็นคนนิสัยดีร่าเริง ยิ้มเก่งมาก ( นี่แหละที่ผมชอบมัน ) ตาตี๋ หุ่นธรรมดาทั่วไป น่ารักเลยก็ว่าได้
คือตั้งแต่ม.1 รู้จักกันตอนแรกก็เฉยๆ พอเริ่มสนิทกันขึ้นมา เค้าก็ดีกับผมมาก เวลาเดินไปเรียนก็จะไปด้วยกัน
จับมือกัน จูงมือกันบ้าง เค้าจะชอบเอามือผมไปเล่น ชอบบีบๆจิ้มๆ บางทีก็เอามือเค้ามาผสานกับมือผม
ตอนนั้นยังไม่รู้สึกอะไร ผมก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะยังเด็กไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรสักเท่าไหร่
แต่พอผ่านไปสักระยะผมก็เริ่มรู้สึกดีกับเค้า มีครั้งนึงเค้าขอมานอนบ้านผมเพราะบ้านผมอยู่ใกล้รร. ก็โอเคไม่มีอะไร
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แต่ตอนนั้นผมจำได้ขึ้นใจ ตอนผมเดินไปส่งเค้าที่รถอาหน้าบ้าน ก่อนไปเค้าถามผมว่า "ถ้ามีแฟนเป็นเค้าผมจะรู้สึกไง"
พอผมได้ยินผมก็ตกใจแบบงงๆ แล้วถามกลับไปว่า "อะไรนะ ?" เค้าก็ตอบกลับมาว่า "เปล่าไม่มีไร"
แต่ผมก็พอรู้คำถามนั้น ผมสงสัยอยากรู้ว่าตกลงเค้าเป็นรึเปล่า
จนพออยู่ที่รร.เพื่อนๆในห้องก็จะชอบมาแซวเล่นกันว่า สนิทกันมาก เป็นอะไรกันป่าว คือตอนแรกก็เขิลๆ -////- เค้าก็เขิล
แต่ก็ไม่ได้คิดไร บางทีคุยกันหน้าใกล้ติดกัน แล้วก็จ้องตากัน เพื่อนผญ.ก็จะจิ้นกรี๊ดๆกัน
แต่พอเค้าเริ่มมีแฟน (เป็นผญ.) ผมก็เริ่มรู้สึกแปลกๆ เพราะเค้าเริ่มห่างกับผมมาก จนเหมือนไม่รู้จักกัน
(ตอนนั้นเค้าเป็นผู้ชายแท้หรือมีแฟนไว้ปิดความลับก็ไม่รู้)
ผมก็โอเค คิดว่าเพื่อนไปอยู่กับคนที่เค้าชอบ ก็ต้องยินดีมีความสุขกับเค้า แต่ในใจผมไม่ใช่เลย ผมเศร้ามาก เคยแอบร้องไห้
คิดถึงเค้ามากกับเรื่องราวที่ผ่านมา จนเริ่มทำใจได้ก็ตั้งใจเรียน ส่วนเค้าก็มีแฟนใหม่ไปไม่รู้ตั้งกี่คน เปลี่ยนไปเรื่อย เพราะเข้ากันไม่ได้
จนพอม.2เทอม2 แล้วสุดท้ายก็กลับมาหาผมแล้วก็กลับมาสนิทกันเหมือนเดิม จนผมก็เริ่มรู้สึกรักมันขึ้นมาอีกรอบ
เพราะในใจก็ยังลืมมันไม่ได้ จนมันก็กลับไปมีแฟนใหม่อีก แต่มันก็ยังคุยกับผมเป็นเพื่อนอยู่ จนเลิกกันอีกแล้วก็มีแฟนใหม่อีก
ใจผมนี่พังไปไม่รู้กี่รอบ ลึกๆหวังว่ามันจะคิดอะไรกับผมบ้าง
ตัดมาปัจจุบันเลยละกันตอนนี้ใกล้จะจบม.3 เค้าก็ยังมีแฟนอยู่ แต่ก็ยังไปเที่ยวไปไหนมาไหนกับผมตลอด เหมือนยังให้ความหวัง
จนมารู้ว่าเค้าต้องย้ายไปต่อม.4ที่รร.ใกล้บ้านเค้าที่สมุทรสงคราม พอผมรู้ว่าจะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก ผมโครตเศร้าเลย
ผมเคยขอเค้าว่า ไม่ไปไม่ได้หรอ อยู่ที่นี่ต่อได้ไหม เค้าก็บอกว่า ก็อยากอยู่ต่อแต่ขัดใจพ่อแม่เค้าไม่ได้
พอหลังๆใกล้จะจบเค้าจะไปเที่ยวกับเพื่อนในกลุ่มมากขึ้น มีเวลาให้เพื่อนมากขึ้น เพราะตอนนี้อีก2อาทิตย์ก็จะจบกันแล้ว
ยิ่งเหลือเวลาน้อยเท่าไหร่ผมก็ยิ่งเศร้ามากขึ้น ไม่อยากจากเค้าไปเลย จนเมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมา(12/2/16)มีเรื่องให้เค้าได้มานอนบ้านผมอีกครั้ง
ผมได้แต่นอนจ้องหน้าเค้าตอนหลับ คิดในใจว่าจะบอกรักเค้าดีมั้ย คิดๆจนหลับไปสุดท้ายก็ต้องเก็บเอาไว้
สุดท้ายที่สุดนี้เลยจะอยากถามความคิดคนที่เข้ามาอ่านจนจบว่า ผมจะบอกรักเค้าดีมั้ย เหลือเวลาอีกไม่นานแล้ว
ป.ล ถ้าใครอ่านจนจบ ผมต้องกราบขอขอบพระคุณมากนะครับ ผมรู้ว่ามันยาวมาก แต้งกิ้วคร๊าบบ
By `OMG_