เรื่องที่จะเล่า ขอรับรองว่าเกิดขึ้นกับตัวเราจริงๆและไม่ขอพาดพิงถึงบุคคลใดใดทั้งสิ้น และ
เหตุการ์ณเริ่มขึ้นจาก ที่จำความได้ค่ะ สมัยเด็กเราไปจมน้ำใต้กุฎิพระในวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย เราจำได้ว่าเราเดินไปดูปลาค่ะ แต่เราจำเหตุการณ์ไม่ได้ ว่าเราตกลงไปใด้อย่างไร แล้วเราจมได้ยังไง จำได้อีกทีเราก็นอนอยู่ข้างๆสระ มีไทยมุงมุงอยู่เต็มไปหมดเลยค่ะ
หลังจากนั้นเราจะมีอาการฝันแปลกๆทุกคืน มันจะมีทั้งฝันที่ตื่นขึ้นมาแล้วจำไม่ได้ แล้วก็ ตื่นขึ้นมาแล้วจำได้ ฝันที่จำได้นั้นมีไม่มากค่ะ แต่ตอนนี้เกิน ครึ่งของที่จำได้ กลายเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงใกล้ตัว หรือ ออกตามข่าว ใกล้ๆกับวันที่ฝันเลยค่ะ
-ครั้งแรกที่จำได้คือเราฝันว่าเราไปที่วัดแห่งนั้น(วัดที่เราจมน้ำ) แล้วเราก็พบกับพระรูปนึงจะได้ว่าคุยกันว่า หนูกลับมาทำไมที่นี่ เดี๋ยวแม่กับยายหนูตื่นมาแล้วจะเป็นห่วงเอานะแล้วพระท่านก็พามาส่งที่บ้านค่ะ แต่ในฝัน มันเป็นสถานที่จริงๆ แต่แตกต่างออกไปที่มันสวยงามมากๆ อย่างกับหนังเรื่อง avatar เลยค่ะ ทางเส้นเดิมแต่สะอาดสะอ้าน ต้นใม้ใบเขียว แล้วท่านก็พาเรามาส่งบ้าน แต่เราก็ไม่ได้คุยกับใครเรื่องนี้ เพราะคิดว่ามันก็เป็นแค่ฝันนี่นา หลังจากนั้นประมาณ 10กว่าปีให้หลังจำได้ว่าอยู่มัธยมต้นแล้ว เราก็ได้กลับไปที่วัดแห่งนี้อีกครั้งหนึ่งเราพบรูปของพระองค์นั้นแขวนอยู่ในวัดค่ะ เราถามแม่ว่าแม่รู้จักพระรูปนี้มั้ย แม่เราก็บอกว่า ไม่รู้จัก แล้วก็มีพระที่นั่งอยู่ตรงนั้นเค้าบอกว่า ท่านเป็นเจ้าอาวาสก่อน ก่อนที่องค์ล่าสุดจะมรณภาพไปซะอีก เรานี่อึ้งมากๆ น้ำตาคลอเลยค่ะ
-ครั้งที่สองจำไม่ได้ว่ากี่ขวบค่ะ น่าจะช่วงป.2ถึง ป.3 เราฝันว่าเราไปที่บ้านแห่งนึงมียายใจดีคนนึงนั่งเก้าอี้แปลอยู่ในบ้าน นังโยกแบบคนแก่ทั่วๆไปนี่แหละค่ะ เป็นบ้านไม้ชั้นเดียวที่ตั้งอยู่ริมสระน้ำ ด้านนึงติดกับพื้น ด้านนึงหันหน้าเข้าไปในน้ำ มีเสายาวตั้งดิ่งลงไปในน้ำ เราเอาสวิงไปใล่ช้อนปลาทองในสระน้ำที่ติดกับบ้านค่ะ แล้วยายก็มานั่งมองดู คุยกันสนุกสนาน แล้วอยู่ดีๆ ก็มีจระเข้วิ่งขึ้นมาจากในน้ำ แล้วก็มาอ้าปากค้างใว้ข้างตัวเรา แต่ยายบอกว่า มันไม่กัดหรอก ใจดี เราก็เอามือไปจับฟันของจรเข้ หลังจากนั้น ช่วงป.6 เราก็ไปเจอกับบ้านหลังหนึ่ง ในระยะที่เดินทางไกลกับโรงเรียนไปที่สภานสงฆ์แห่งนึงในจังหวัดเชียงราย เราได้พบกับบ้านหลังนี้ที่เราฝันสมัยเด็กคาะ เพียงแต่ไม่มีคนอยู่แล้ว ปล่อยใว้รกร้าง น้ำในสระก็อยู่ในระดับที่เรียกว่า เกือบแห้ง ได้ในสระน้ำ มีขนไม้โผลขึ้นมาเด็มลำต้นคล้ายรูปจรเข้กำลังอ้าปากค่ะ เราตกใจมากเราอยุดยืนมองเกือบ 5นาทีจนคนอื่นสงสัยว่าเราทำอะไร เราก็เออถ้าเล่าเค้าต้องว่าเราบ้าแน่ๆ ช่างมันเถอะ
-เรื่องต่อมาค่ะ อันนี้เกิดหลังจากที่เราฝันถึงบ้านยายจรเข้ แต่ก็ฝันก่อนที่จะไปเจอบ้านในความฝันนะคะ เราฝันว่า มีเพื่อนของพี่ชายเรา ขับรถมาเที่ยวหาที่ชายเราที่บ้านค่ะ เขาเข้ามาไม่ได้แล้วเราก็ไปเรียกที่ชายเราที่หลับอยู่ในห้องนอนชั้นล่าง พี่ชายเราไม่ตื่นค่ะ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทุกคนในบ้านเราหลับแล้วเราคุยกัยใครก็เหมือนไม่มีใครได้ยินค่ะ เราก็เลยมายืนมองเพื่อนพี่ พอคุยด้วยเค้าก็ไม่คุยแล้วเราก็ตื่น ตื่นขึ้นมาก็มานั่งกินข้าวกับครอบครัวตามปรกติค่ะ แล้วเราก็พูดคือมาว่า พี่***เมื่อคืนเพื่อนพี่มาหาอะ เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นเค้าคงกลับไปแล้วแหละ ทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะแม่เรา เราจำได้ว่า เค้าใส่เสื้อวอร์มกันหนาวสีน้ำเงินเข้ม มีลายแถมสีแดงตรงแขน แต่เราก็ไม่รู้ชื่อพี่เค้านี่นา เราก็เลยบอกไปว่า คนที่ใส่เสื้อวอร์มสีน้ำเงินเข้ม มีแถบแดงๆตรงแขน สูงๆ ขาวๆ ผมตั้งๆ ทุกคนเงียบกันหมดเลย แล้วพี่ชายเราก็บอกว่า รู้มั้ย คนที่เราเจออะ เค้าเพิ่งเสียไปเมื่อคืน เค้าเมาขับรถตกเกาะกลางชนต้นมะขามตายหน้าหน้าสำนักงานพ่อเนี่ย พอพูดจบแค่นั้นเราร้องให้หนักมากเลยค่ะ จำได้ว่ากลัวแบบสุดๆ จากนั้นก็ผวากับการฝันแบบนี้เรื่อยๆ แต่เชื่อเถอะค่ะ มันยังไม่หมดแค่นี้
-เรื่องต่อมาค่ะ อันนี้ก็ฝันก่อนที่จะเจอบ้านคุณยายในเรื่องแรกค่ะ แต่มาเจอสถานที่จริงๆ ตอนอยู่มัธยมปลาย
เราฝันว่า เราไปที่อยู่รถแห่งหนึ่งค่ะ เป็นอยู่รถสิบล้อ เราได้เจอเด็กผู้หญิงผมสั้น ใส่เสื้อเดรสสีเขียวใข่กา มาชวนเราไปเล่นด้วย เออ ไอเราก็ไปเล่นกับเค้า จำได้ว่าเล่นกันนานมากๆเลยค่ะ อ่อ ในฝันมีน้องชายเราเล่นด้วย สถานที่คล้ายอยู่รถขนาดใหญ่ เป็นเสาปูนสูงๆ มีหลังคา แล้วก็มีล้อรถขนาดใหญ่วางกันอยู่เต็มไปหมด เราไปเล่นซ่อนแอบกับเด็กคนน้ำ แล้วอยู่ๆ ก็มีเด็กผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับเราค่ะ ซึ่งหุ่นเหมือนนักกล้ามมาก เหมือนนักมวยปล้ำในสมัยน้นแหละค่ะ มาวิ่งไล่เราทั้งหมด บอกว่าอย่ามายุ่งกันที่นี่ กลับไป ออกไป พวกเราเห็นเป็นเรื่องสนุกกันเล่นวิ่งกันต่อหนีเด็กชายคนนั้นไม่ยอมให้เค้าจับได้ แล้วก็จำได้ว่าแม่มาปลุกค่ะ เราตื่นมาเราก็หัวเราะ เพราะยังคงสนุกอยู่ แล้วก็รู้สึกเหนื่อย แม่เราถามว่าเป็นอะไร เราก็บอกว่า ฝันค่ะแม่
หลังจากนั้นประมาณมอปลาย เราก็ไปเยี่ยมพ่อเราที่เชียงใหม่ แล้วพ่อเราก็พาไปเที่ยวที่พะเยาค่ะ เราก็ไปเจออยู่รถเนี่ย เป็นของเพื่อนพ่อเราแต่สภาพต่างจกในค่ะ มีต้นไม้ขึ้นรกเลย มีล้อรถบรรทุกเพิ่มขึ้นมากๆ เสาที่เราเคยเห็นในฝันจากเสาสีปูน ก็กลายเป็นสีดำๆไปแล้ว เราก็ตกใจนะ แต่ตอนนี้ก็แบบหวิวๆ เริ่มมชินแล้วเพราะเจอมาหลายเรื่อง ก็ โอเคช่างมัน พ่อเราก็ถามว่า เมียเพื่อนเค้าเป็นยังไงบ้าง ลูกใกล้คลอดรึยัง เค้าก็บอกเนี่ย ใกล้ละ อีก2เดือน เด็กผู้ชาย เราก็ต้องจำยอมนั่งฟังไปด้วย คุยไปคุยมา คุยกันว่า เมียเค้าดีขึ้นเยอะแล้วจากการเสียลูกสาวเค้าสมัยเมื่อ 8ปีก่อนน เราคิดในใจ *ปหายละแล้วเค้าก็บอกว่า เนี่ยไงหันไปกดตุ๊กตาแทนแล้วเมียเค้าก็เอาตุกตามาให้ดู ใส่เสื้อสีเขียวใข่กาจ้ะ พอเห็นเท่านั้นแหละ น้ำตาไหล พ่อเราถามว่าเป็นอะไร เราก็บอก ซึ้งค่ะ ซึ้งที่เค้าคุยกัน แต่ในใจนี่จะเป็นลมมม แต่เสียเพราะอะไรนี่ไม่รู้นะคะไม่กล้าถามเค้าก็ไม่เล่าด้วย
ที่มาเล่าให้ฟังนี่คืออยากระบายค่ะ ที่ผ่านมาเล่าให้แฟนฟังแฟนก็บอก อย่าคิดมาน้า ปล่อยวาง แต่ในใจลึกๆเราก็ยังอยากรู้ว่า เห้ยยยย ทำไมมันเกิดเหตุการณ์นี่กับเราบ่อยจังวะ เราเป็นอะไรบ้า เพี้ยนอะไรไปรึเปล่า เลยอยากระบายอะค่ะ อยากแชร์ให้ได้ฟังกัน ยังมีอีกหลายเหตุการณ์ตอนโตค่ะ อันนี้คือจากตอนเด็กที่พอจะจำเหตุการณ์ได้ ถ้าอยากฟังจะมาเล่านะคะ 5200+ ตัวอักษรแล้วค่ะ
ฝันแปลกๆ ฝันเห็นเหตุการ์ฆาตกรรม หรือ ได้ไปยังสถานที่นึง แล้วมันเกิดขึ้นจริง
เหตุการ์ณเริ่มขึ้นจาก ที่จำความได้ค่ะ สมัยเด็กเราไปจมน้ำใต้กุฎิพระในวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงราย เราจำได้ว่าเราเดินไปดูปลาค่ะ แต่เราจำเหตุการณ์ไม่ได้ ว่าเราตกลงไปใด้อย่างไร แล้วเราจมได้ยังไง จำได้อีกทีเราก็นอนอยู่ข้างๆสระ มีไทยมุงมุงอยู่เต็มไปหมดเลยค่ะ
หลังจากนั้นเราจะมีอาการฝันแปลกๆทุกคืน มันจะมีทั้งฝันที่ตื่นขึ้นมาแล้วจำไม่ได้ แล้วก็ ตื่นขึ้นมาแล้วจำได้ ฝันที่จำได้นั้นมีไม่มากค่ะ แต่ตอนนี้เกิน ครึ่งของที่จำได้ กลายเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงใกล้ตัว หรือ ออกตามข่าว ใกล้ๆกับวันที่ฝันเลยค่ะ
-ครั้งแรกที่จำได้คือเราฝันว่าเราไปที่วัดแห่งนั้น(วัดที่เราจมน้ำ) แล้วเราก็พบกับพระรูปนึงจะได้ว่าคุยกันว่า หนูกลับมาทำไมที่นี่ เดี๋ยวแม่กับยายหนูตื่นมาแล้วจะเป็นห่วงเอานะแล้วพระท่านก็พามาส่งที่บ้านค่ะ แต่ในฝัน มันเป็นสถานที่จริงๆ แต่แตกต่างออกไปที่มันสวยงามมากๆ อย่างกับหนังเรื่อง avatar เลยค่ะ ทางเส้นเดิมแต่สะอาดสะอ้าน ต้นใม้ใบเขียว แล้วท่านก็พาเรามาส่งบ้าน แต่เราก็ไม่ได้คุยกับใครเรื่องนี้ เพราะคิดว่ามันก็เป็นแค่ฝันนี่นา หลังจากนั้นประมาณ 10กว่าปีให้หลังจำได้ว่าอยู่มัธยมต้นแล้ว เราก็ได้กลับไปที่วัดแห่งนี้อีกครั้งหนึ่งเราพบรูปของพระองค์นั้นแขวนอยู่ในวัดค่ะ เราถามแม่ว่าแม่รู้จักพระรูปนี้มั้ย แม่เราก็บอกว่า ไม่รู้จัก แล้วก็มีพระที่นั่งอยู่ตรงนั้นเค้าบอกว่า ท่านเป็นเจ้าอาวาสก่อน ก่อนที่องค์ล่าสุดจะมรณภาพไปซะอีก เรานี่อึ้งมากๆ น้ำตาคลอเลยค่ะ
-ครั้งที่สองจำไม่ได้ว่ากี่ขวบค่ะ น่าจะช่วงป.2ถึง ป.3 เราฝันว่าเราไปที่บ้านแห่งนึงมียายใจดีคนนึงนั่งเก้าอี้แปลอยู่ในบ้าน นังโยกแบบคนแก่ทั่วๆไปนี่แหละค่ะ เป็นบ้านไม้ชั้นเดียวที่ตั้งอยู่ริมสระน้ำ ด้านนึงติดกับพื้น ด้านนึงหันหน้าเข้าไปในน้ำ มีเสายาวตั้งดิ่งลงไปในน้ำ เราเอาสวิงไปใล่ช้อนปลาทองในสระน้ำที่ติดกับบ้านค่ะ แล้วยายก็มานั่งมองดู คุยกันสนุกสนาน แล้วอยู่ดีๆ ก็มีจระเข้วิ่งขึ้นมาจากในน้ำ แล้วก็มาอ้าปากค้างใว้ข้างตัวเรา แต่ยายบอกว่า มันไม่กัดหรอก ใจดี เราก็เอามือไปจับฟันของจรเข้ หลังจากนั้น ช่วงป.6 เราก็ไปเจอกับบ้านหลังหนึ่ง ในระยะที่เดินทางไกลกับโรงเรียนไปที่สภานสงฆ์แห่งนึงในจังหวัดเชียงราย เราได้พบกับบ้านหลังนี้ที่เราฝันสมัยเด็กคาะ เพียงแต่ไม่มีคนอยู่แล้ว ปล่อยใว้รกร้าง น้ำในสระก็อยู่ในระดับที่เรียกว่า เกือบแห้ง ได้ในสระน้ำ มีขนไม้โผลขึ้นมาเด็มลำต้นคล้ายรูปจรเข้กำลังอ้าปากค่ะ เราตกใจมากเราอยุดยืนมองเกือบ 5นาทีจนคนอื่นสงสัยว่าเราทำอะไร เราก็เออถ้าเล่าเค้าต้องว่าเราบ้าแน่ๆ ช่างมันเถอะ
-เรื่องต่อมาค่ะ อันนี้เกิดหลังจากที่เราฝันถึงบ้านยายจรเข้ แต่ก็ฝันก่อนที่จะไปเจอบ้านในความฝันนะคะ เราฝันว่า มีเพื่อนของพี่ชายเรา ขับรถมาเที่ยวหาที่ชายเราที่บ้านค่ะ เขาเข้ามาไม่ได้แล้วเราก็ไปเรียกที่ชายเราที่หลับอยู่ในห้องนอนชั้นล่าง พี่ชายเราไม่ตื่นค่ะ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทุกคนในบ้านเราหลับแล้วเราคุยกัยใครก็เหมือนไม่มีใครได้ยินค่ะ เราก็เลยมายืนมองเพื่อนพี่ พอคุยด้วยเค้าก็ไม่คุยแล้วเราก็ตื่น ตื่นขึ้นมาก็มานั่งกินข้าวกับครอบครัวตามปรกติค่ะ แล้วเราก็พูดคือมาว่า พี่***เมื่อคืนเพื่อนพี่มาหาอะ เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นเค้าคงกลับไปแล้วแหละ ทุกคนตกใจมากโดยเฉพาะแม่เรา เราจำได้ว่า เค้าใส่เสื้อวอร์มกันหนาวสีน้ำเงินเข้ม มีลายแถมสีแดงตรงแขน แต่เราก็ไม่รู้ชื่อพี่เค้านี่นา เราก็เลยบอกไปว่า คนที่ใส่เสื้อวอร์มสีน้ำเงินเข้ม มีแถบแดงๆตรงแขน สูงๆ ขาวๆ ผมตั้งๆ ทุกคนเงียบกันหมดเลย แล้วพี่ชายเราก็บอกว่า รู้มั้ย คนที่เราเจออะ เค้าเพิ่งเสียไปเมื่อคืน เค้าเมาขับรถตกเกาะกลางชนต้นมะขามตายหน้าหน้าสำนักงานพ่อเนี่ย พอพูดจบแค่นั้นเราร้องให้หนักมากเลยค่ะ จำได้ว่ากลัวแบบสุดๆ จากนั้นก็ผวากับการฝันแบบนี้เรื่อยๆ แต่เชื่อเถอะค่ะ มันยังไม่หมดแค่นี้
-เรื่องต่อมาค่ะ อันนี้ก็ฝันก่อนที่จะเจอบ้านคุณยายในเรื่องแรกค่ะ แต่มาเจอสถานที่จริงๆ ตอนอยู่มัธยมปลาย
เราฝันว่า เราไปที่อยู่รถแห่งหนึ่งค่ะ เป็นอยู่รถสิบล้อ เราได้เจอเด็กผู้หญิงผมสั้น ใส่เสื้อเดรสสีเขียวใข่กา มาชวนเราไปเล่นด้วย เออ ไอเราก็ไปเล่นกับเค้า จำได้ว่าเล่นกันนานมากๆเลยค่ะ อ่อ ในฝันมีน้องชายเราเล่นด้วย สถานที่คล้ายอยู่รถขนาดใหญ่ เป็นเสาปูนสูงๆ มีหลังคา แล้วก็มีล้อรถขนาดใหญ่วางกันอยู่เต็มไปหมด เราไปเล่นซ่อนแอบกับเด็กคนน้ำ แล้วอยู่ๆ ก็มีเด็กผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับเราค่ะ ซึ่งหุ่นเหมือนนักกล้ามมาก เหมือนนักมวยปล้ำในสมัยน้นแหละค่ะ มาวิ่งไล่เราทั้งหมด บอกว่าอย่ามายุ่งกันที่นี่ กลับไป ออกไป พวกเราเห็นเป็นเรื่องสนุกกันเล่นวิ่งกันต่อหนีเด็กชายคนนั้นไม่ยอมให้เค้าจับได้ แล้วก็จำได้ว่าแม่มาปลุกค่ะ เราตื่นมาเราก็หัวเราะ เพราะยังคงสนุกอยู่ แล้วก็รู้สึกเหนื่อย แม่เราถามว่าเป็นอะไร เราก็บอกว่า ฝันค่ะแม่
หลังจากนั้นประมาณมอปลาย เราก็ไปเยี่ยมพ่อเราที่เชียงใหม่ แล้วพ่อเราก็พาไปเที่ยวที่พะเยาค่ะ เราก็ไปเจออยู่รถเนี่ย เป็นของเพื่อนพ่อเราแต่สภาพต่างจกในค่ะ มีต้นไม้ขึ้นรกเลย มีล้อรถบรรทุกเพิ่มขึ้นมากๆ เสาที่เราเคยเห็นในฝันจากเสาสีปูน ก็กลายเป็นสีดำๆไปแล้ว เราก็ตกใจนะ แต่ตอนนี้ก็แบบหวิวๆ เริ่มมชินแล้วเพราะเจอมาหลายเรื่อง ก็ โอเคช่างมัน พ่อเราก็ถามว่า เมียเพื่อนเค้าเป็นยังไงบ้าง ลูกใกล้คลอดรึยัง เค้าก็บอกเนี่ย ใกล้ละ อีก2เดือน เด็กผู้ชาย เราก็ต้องจำยอมนั่งฟังไปด้วย คุยไปคุยมา คุยกันว่า เมียเค้าดีขึ้นเยอะแล้วจากการเสียลูกสาวเค้าสมัยเมื่อ 8ปีก่อนน เราคิดในใจ *ปหายละแล้วเค้าก็บอกว่า เนี่ยไงหันไปกดตุ๊กตาแทนแล้วเมียเค้าก็เอาตุกตามาให้ดู ใส่เสื้อสีเขียวใข่กาจ้ะ พอเห็นเท่านั้นแหละ น้ำตาไหล พ่อเราถามว่าเป็นอะไร เราก็บอก ซึ้งค่ะ ซึ้งที่เค้าคุยกัน แต่ในใจนี่จะเป็นลมมม แต่เสียเพราะอะไรนี่ไม่รู้นะคะไม่กล้าถามเค้าก็ไม่เล่าด้วย
ที่มาเล่าให้ฟังนี่คืออยากระบายค่ะ ที่ผ่านมาเล่าให้แฟนฟังแฟนก็บอก อย่าคิดมาน้า ปล่อยวาง แต่ในใจลึกๆเราก็ยังอยากรู้ว่า เห้ยยยย ทำไมมันเกิดเหตุการณ์นี่กับเราบ่อยจังวะ เราเป็นอะไรบ้า เพี้ยนอะไรไปรึเปล่า เลยอยากระบายอะค่ะ อยากแชร์ให้ได้ฟังกัน ยังมีอีกหลายเหตุการณ์ตอนโตค่ะ อันนี้คือจากตอนเด็กที่พอจะจำเหตุการณ์ได้ ถ้าอยากฟังจะมาเล่านะคะ 5200+ ตัวอักษรแล้วค่ะ