เรากับเขารู้จักกันจากที่หาเพื่อนคุยนี้ละ คุยกันได้สักพัก เราก็นัดเจอกัน เขาเป็นคนคุยสนุกดี แต่เราก็ยังไม่ได้ไว้ใจอะไรเขามากนักหรอก เพราะเราก็กลัวเขาจะมาหรอกเรา แต่พอเราเริ่มคุยกันมากขึ้น ได้เจอกันทุกวัน ทำให้เรารู้สึกดีกับเขา (หรือเราคิดไปเองหรือป่าว) เขาเป็นผู้ชายที่ไม่ได้หล่ออะไร พอเราเริ่มคุยกันได้สัก 1-2 เดือน เราก็ตกลงคบกัน (มันอาจจะไว้ไปมัยก็ไม่รู้นะ) แต่ช่วงนั้นเราดีใจยังไงบอกไม่ถูก พอเราเริ่มคบกันแรกๆ เขาก็ดีเหมือนเดิม แต่ที่สำคัญเลยช่วงวันศุกร์-วันอาทิตย์ เขาจะบอกว่าติดงานตลอด เราก็ไม่ได้คิดไรหรอก เพราะเขาเป็นทหารนะ จะบอกเข้าป่า หรือไปกับนายตลอด เราก็เชื่อใจเขานะ ไม่รู้ทำมัย เขาจะหายไปแบบนี้ตลอดทุกวันศุกร์เลย พอถึงวันศุกร์ทีไรเรากับเขาก็ไม่ได้คุย ต้องรอวันจันทร์เราถึงคุยกันอีกที เป็นแบบนี้ตั้งแต่ที่เราเริ่มคุยกันตอนแรกแล้วล่ะ แต่เราก็ไม่คิดไรนะ เพราะเสาร์ อาทิตย์เราก็ติดเรียนอยู่แล้ว เลยทำให้เราไม่ค่อยคิดไรมาก พอเข้าเดือนที่ 3-4 นี้ล่ะ เรื่องก็เกิด เพราะก่อนถึงวันลอยกระทงเรานัดกันว่าจะลอยด้วยกัน เขาก็รับปากอย่างดีว่าจะพาไป ทุกอย่างที่เขาทำ ไม่ว่าจะคอยไปรับ ไปส่ง พาไปกินข้าว ทุกอย่างยังปกติดี แต่อยู่ๆพอถึงวันลอยกระทงเขาก็หายไปซะอย่างนั้น เงียบหายไปแบบที่เราแทบช็อคอะ ติดต่อไปก็เงียบ โทรไปก็ไม่รับ บางทีก็ไม่มีสัณญาณตอบรับเลย ตอนนั้นเราหาเหตุผลไม่ได้เลยว่าเพราะอะไร เพราะที่ผ่านมาเรารักกัน คุยกันตลอด ขนาดโทรศัพท์ของเขาเราก็เช็คดูตลอด ตอนนั้นไปไม่ถูกเลย เหมือนปล่อยทิ้งกลางอากาศเลย ร้องไห้ไปไม่เป็นเลย ตอนนั้นน้ำตาอยู่ๆก็ไหลเองอัตโนมัติ และมันก็แย่ยิ่งกว่าเพราะเราก็ไม่สามารถติดต่อเขาได้เลยนับจากวันที่นัดกันลอยกระทงล่ะ ได้ก็เกือบ 2เดือนอะ แต่ความค้องใจ หรือเหตุผลอะไรไม่รู้ที่ทำมัยอยู่ๆเขาถึงหายไปมันยังคงติดค้างคาใจเราอยู่เกือบตั้ง 2เดือน ช่วงนั้นบอกได้คำเดียวว่ามันทรมานมาก ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเรากับเขาคุยดีๆกันเหมือนเดิม ไม่ได้ทะเลาะกันนะ เราพยายามเข้าไปหาเข้าทางที่แชทหาเพื่อนนี้ล่ะ ที่ๆเราเจอคุยกัน พบกันตอนแรก ช่วงแรกๆก็ไม่เห็นเขาออนหรือเจอเขาเลย ตอนที่ไม่ได้เจอกันเราก็พยายามส่งข้อความหาเขาว่าเป็นอะไรหรือป่าว ทักไปดีๆ ส่งข้อความเป็นห่วงตลอด พอหลังจากช่วงปีใหม่เราก็ยังทำใจลืมเขาไม่ได้หรอก บอกตรงๆ อาจจะรักเขาไปแล้วหรือเป็นความผูกพันก็ไม่รู้นะ เราก็ยังเข้าไปเช็ค ไปส่องว่าเขาจะออนมัย และเราก็เจอเขาอีกครั้ง บอกตรงๆนะว่าอยู่ๆก็ร้องขึ้นมาอะ อาจจะดีใจหรืออะไรบอกไม่ถูกที่เห็นเขากลับมาออน พอเราเห็นเขาเราก็ทักไปนะ แต่ไม่ถามอะไรเขามาก ถามว่ากินข้าวยัง ปกติ แต่เขาสิไม่ตอบเรากลับมาเลย ยิ่งทำให้เราเสียใจหนักเลย พอถึงวันเกิดเขาเราก็ส่งข้อความกลับไปเบิร์ดเดย์เขานะ ให้รู้ว่าถึงแม้เราจะคบกันไม่นาน แต่สิ่งเล็กๆน้อยๆที่เกี่ยวกับเขา เราก็จำมันได้เสมอ ถึงแม้เขาจะไม่รู้ ไม่ใส่ใจก็ตาม สิ่งที่ไม่น่าเชื่อก็เกิดขึ้น เขาตอบกลับมาหลังจากที่เราเบิร์ดเดย์เขาไปว่า "ขอบคุณคับ" ทำให้เรารู้สึกดีอีกครั้ง และอยู่ๆเขาก็มาคุยกับเราอีกครั้ง เชื่อมัยว่าสิ่งที่เขาเคยทำให้เราเสียใจเราลืมไปเลย เขากลับมาคุยกับเราใหม่ แต่เขาให้เราคุยแบบเพื่อนอะ ตอนนั้นแค่แบบเพื่อนเราก็ดีใจมากแล้ว (แต่ใจเราอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมมากกว่า...แต่ทำไม่ได้) เราไม่เคยโวยวายหรือหาเรื่องที่ทำมัยเขาถึงทิ้งเราไปเลย ตอนนั้นคิดแค่อยากให้เขากลับมาก็พอ พอเราเริ่มกลับมาคุยกันใหม่ตอนแรกๆก็เกร็งๆนะ เพราะจะเรียกเขาแบบไหนดี จะคุยยังไงดี แต่เราต้องฝืนใจไว้เป็นแค่แบบเพื่อน เขากลับมาแต่เขาทำดีแบบเดิมทุกอย่าง พาเราไปกินข้าว ไลน์มาคุย เป็นห่วง ถามเราว่าทำไรอยู่ กลับบ้านยัง จนเขามาบอกเราว่ากลับมาคบกัน เขาบอกจะไม่หายไปไหนแล้ว ถามว่าเรายอมมัยบอกเลยว่า ยอมตั้งแต่วันที่เขากลับตั้งแต่แรกแล้ว เรากับเขาก็กลับมาคุย มาเป็นห่วงกันอีกครั้ง เราเริ่มคุยกันใหม่ได้ไม่ถึงเดือน เราก็ต้องเจ็บใจ และเสียใจมากๆๆสุดๆๆอีกครั้ง เพราะสิ่งที่เราเจอหลังจากที่เราเริ่มกลับมาคุยกันใหม่ก็จากโทรศัทพ์เขานี้ล่ะ ไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิงให้เราหยิบมือถือเขามาดู และที่เห็นเลยก็รูปคู่เขากับใครไม่รู้ พอเห็นแทบช็อคอีกรอบ ความคิดที่เขาหายไปตอนแรกก็ผุดขึ้นมาเลย แบบนี้ใช่มัย มือสันมากๆ น้ำตาจะไหลให้ได้อะ แต่ต้องกลั้นไว้ก่อนความคิดทุกอย่างมันลอยมาเต็มหัวเลย มีคำถามมากมาย ว่าทำมัย ตอนที่เราคบกันตอนแรกๆเขาบอกไม่มีแฟน มือถือเขาก็ไม่มีรูปผู้หญิงหรืออะไรที่เป็นพิรุธเลย แถมเขายังบอกว่ารักเรา คิดถึงเราตลอด แล้วเขากับผู้หญิงคนนั้นไปคบกันตอนไหน หรือเราคบกันฐานะอะไร ความคิดของเราตอนนั้นอยากจะถามเขามาก แต่ไม่กล้าเลย ไม่กล้าจริง รู้ทั้งรู้ว่ามันเจ็บ แต่ก็ไม่อยากเสียเขาไป ยังทำใจไม่ได้จริงๆ จากวันนั้นจนถึงทุกวันนี้เรื่องที่เราเห็นรูปคู่ของเขากับผู้หญิงคนนั้น และข้อความที่เขาแชทคุยกันก็ยังเก็บไว้เป็นความลับในใจเราอยู่จนถึงวันนี้ ทุกวันนี้เรากับแฟนเรา ไม่สิ เรากับเขาก็ยังคุยกันปกติ เขาก็บอกคิดถึงเราเหมือนเดิม รักเราเหมือนเดิม ถึงแม้ไม่รู้ว่าตอนนี้เราจะอยู่ในฐานะอะไรของเขา เราก็รักเขาไปมากแล้วล่ะ (เขาไม่รู้หรอกว่าเราไปเห็นรูปเขากับผู้หญิงคนนั้นแล้ว เพราะทุกวันนี้เราเจอเขา เราก็ทำตัวปกติทุกอย่าง ทั้งๆที่รู้ว่าเขาโกหกนะ) 😢😢 เราจะทำไงต่อไปดี เราไม่อยากอยู่แบบนี้เลย
ใครเคยเป็นแบบเราบ้าง...รักกันแต่ไม่รู่ว่าอยู่ในฐานะอะไร?