สวัสดีครับ
ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ ม.4 ในตอนนั้นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน มีอะไรก็คุยกันตลอด ชวนไปโน้นนั้นนี้ตลออด
เราสนิทกันมากเลยก็ว่าได้จนถึง ม.5 แล้วเหตุการณ์มันก็เกิดขึ้นช่วงม.6 เป้นช่วงที่มีกิจกรรมเยอะต่างๆนาๆ ช่วงเดือนพฤศจิกายนก็เริ่มละคุยกันน้อยลง แล้วก็ได้ร่วมมือกันคือช่วง กีฬาสีของ รร. ผมกับเพื่อนก็ได้เป็น เชอร์หลีดเด้อร์ ด้วยกัน แล้วไม่รู้ครับ อยู่ๆก็เงียบไปแล้วหันมาคุยในแชทในเฟสบุ๊กแทน เวลาเจอหน้ากันเพื่อนผมจะไม่มองหน้าผม พยามยามปลีกตัวหนี แล้วมันเป็นแปลกๆ คุยกับผมในแชทบ่นว่า คิดถึงตลอด ทุกครั้งด้วยเวลาได้คุยกัน แล้วบางที่เหมือนเขาจะน้อยใจ ผมถามเขาในแชทว่า
เพื่อน: คุยกับใครบ้างเนี้ย
ผม: ก็คุยแชทกับเพื่อนนี้แหละ
เพื่อน:เยอะป่าว
ผม: เยอะอยู่
เพื่อน:ดีเน่าะมีคนคุยเยอะ งั้นเราไม่ยุ่งละคุยไปเถอะ
ผม:เป็นไรป่าวนิ
เพื่อ:ป่าว แต่ตอนนี้เราบอกฝรรดีคนที่เราคุยไปหมดแล้วเหลือนายคนเดียว เราจะคุยกับนายคนเดียว
ประมาณนี้ครับ................
แล้วก็คุยกันมาได้สักพักก็เริ่มมีปากเสียงกัน เรื่องมันก็หนักขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆที่ผมกับเพื่อนคนอื่นก็สนิทกันเวลาโกรธให้กันไม่ถึง2ชั่วโมงก็ดีกันละ
ทุกครั้งตอนเที่ยงเราจะไปกินข้าวด้วยกันทั้งหมด 4 คนผู้ชายหมดทุกคนช่วงหลังๆมาเพื่อนที่ผมเล่าให้ฟังก็ไม่มาทานข้าวด้วย มันก็เริ่มแปลกๆนะครับ ตั้งแต่ติวโอเน็ตละ จะพยายามไม่ให้ผมเห็นหน้าแล้วก็ เวลาผมจะเข้าไปช่วยงาน เพื่อนก็จะบอกผมว่า ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวทำเองไปทำออย่างิอื่นเถอะ
พี่ๆครับ ผมก็เหนื่อยแล้วนะมันคืออะไรผมดูไม่ออก ทำเหมือนเวลาแฟนงอลอะครับ ประมาณนั้น
บอกผมหน่อยนะครับว่า เพื่อนของผมกำลังคิดอะไร แล้วผมควรทำอย่างไรต่อไป ให้กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ช่วยเเนะแนวทางให้ผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ (แป้นพิมพ์ผมพักถ้าพิมพ์ผิดขอโทษด้วยนะครับ)
จะจบ ม.6 ทำไมต้องเป็นกับเพื่อนที่เรารัก ??
ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ ม.4 ในตอนนั้นเราก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน มีอะไรก็คุยกันตลอด ชวนไปโน้นนั้นนี้ตลออด
เราสนิทกันมากเลยก็ว่าได้จนถึง ม.5 แล้วเหตุการณ์มันก็เกิดขึ้นช่วงม.6 เป้นช่วงที่มีกิจกรรมเยอะต่างๆนาๆ ช่วงเดือนพฤศจิกายนก็เริ่มละคุยกันน้อยลง แล้วก็ได้ร่วมมือกันคือช่วง กีฬาสีของ รร. ผมกับเพื่อนก็ได้เป็น เชอร์หลีดเด้อร์ ด้วยกัน แล้วไม่รู้ครับ อยู่ๆก็เงียบไปแล้วหันมาคุยในแชทในเฟสบุ๊กแทน เวลาเจอหน้ากันเพื่อนผมจะไม่มองหน้าผม พยามยามปลีกตัวหนี แล้วมันเป็นแปลกๆ คุยกับผมในแชทบ่นว่า คิดถึงตลอด ทุกครั้งด้วยเวลาได้คุยกัน แล้วบางที่เหมือนเขาจะน้อยใจ ผมถามเขาในแชทว่า
เพื่อน: คุยกับใครบ้างเนี้ย
ผม: ก็คุยแชทกับเพื่อนนี้แหละ
เพื่อน:เยอะป่าว
ผม: เยอะอยู่
เพื่อน:ดีเน่าะมีคนคุยเยอะ งั้นเราไม่ยุ่งละคุยไปเถอะ
ผม:เป็นไรป่าวนิ
เพื่อ:ป่าว แต่ตอนนี้เราบอกฝรรดีคนที่เราคุยไปหมดแล้วเหลือนายคนเดียว เราจะคุยกับนายคนเดียว
ประมาณนี้ครับ................
แล้วก็คุยกันมาได้สักพักก็เริ่มมีปากเสียงกัน เรื่องมันก็หนักขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆที่ผมกับเพื่อนคนอื่นก็สนิทกันเวลาโกรธให้กันไม่ถึง2ชั่วโมงก็ดีกันละ
ทุกครั้งตอนเที่ยงเราจะไปกินข้าวด้วยกันทั้งหมด 4 คนผู้ชายหมดทุกคนช่วงหลังๆมาเพื่อนที่ผมเล่าให้ฟังก็ไม่มาทานข้าวด้วย มันก็เริ่มแปลกๆนะครับ ตั้งแต่ติวโอเน็ตละ จะพยายามไม่ให้ผมเห็นหน้าแล้วก็ เวลาผมจะเข้าไปช่วยงาน เพื่อนก็จะบอกผมว่า ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวทำเองไปทำออย่างิอื่นเถอะ
พี่ๆครับ ผมก็เหนื่อยแล้วนะมันคืออะไรผมดูไม่ออก ทำเหมือนเวลาแฟนงอลอะครับ ประมาณนั้น
บอกผมหน่อยนะครับว่า เพื่อนของผมกำลังคิดอะไร แล้วผมควรทำอย่างไรต่อไป ให้กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ช่วยเเนะแนวทางให้ผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ (แป้นพิมพ์ผมพักถ้าพิมพ์ผิดขอโทษด้วยนะครับ)