สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องจะปรึกษาเพื่อนๆค่ะ
เรากับแฟนช่วงนี้มีปัญหากัน เราเลยถูกเปลี่ยนสถานะจะแฟนเป็นเพื่อน แต่เราได้คุยกันแล้วนะคะ ว่าเรายังรักกันอยู่รึเปล่า คำตอบคือทั้งเค้าและเรายังรักกัน แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างเลยยังไม่อยากกลับมาคบกัน...
เรื่องอาจเกิดจากเราหึงแฟนมากเกินไป (เข้าใจค่ะว่าใครๆก็ไม่ชอบอะไรที่มากเกินไป) และเราอาจจะเอาแต่ใจ งี่เง่าเกินไป ทำให้เค้าอาจจะอภัยให้ไม่ไหว แต่ไม่แน่ใจว่าส่วนนึงเพราะมีเรื่องงานด้วยรึเปล่าถึงทำให้เค้าตัดสนใจแบบนี้
คือปกติเรากับแฟนจะเจอกันทุกวัน เพราะเราอยุ่ไม่ไกลกัน บางครั้งเค้าเลิกงานดึกเราก็ยังเจอกันเพราะเราต่างรู้สึกว่าแค่ได้เจอกันก็ยังดี เราเคยนอยด์เค้าเรื่องงาน เพราะบางครั้งเค้าดูทุ่มเทให้กับงานมากเกินไป...แต่หลังๆเราก็เริ่มเข้าใจ แม้ว่างานจะทำให้เราไม่ค่อยมีเวลาให้กันมาก แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีเวลาให้กันเลย ระหว่างคบกันเค้าไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงอื่นให้ไม่สบายใจเลยค่ะ เพราะส่วนใหญ่คุยกับเพื่อนผู้หญิงก็บอกเราบ่อยๆ แต่บางคนเราก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจที่เค้าคุยกับคนนี้ (แบบเราอาจคิดมากไปเอง เพราะเราขี้หึงมั้ง555) เราก็เลยพูดตรงๆว่าคนบางคนเราไม่สบายใจเลยเวลาเธอคุยกับคนนั้น แต่แฟนเราก็พยายามอธิบายกับเราทุกครั้งว่าคือเพื่อน...ซึ่งเท่าที่เรารู้จักเค้ามา เค้าพูดหรือคิดอะไรยังไงก็ทำตามที่พูดจริงๆ เราค่อนข้างเชื่อใจแฟนนะ แต่ก็มีบ้างแหละที่หึง เพราะเราไม่รู้ว่าคนอื่นเค้าเป็นยังไง (เราก็อาจจะคิดมากไปอ่ะนะ) อ่อเราคบกันมาแค่ 2 ปีกว่าๆเองค่ะ แต่เราก็สนิทกันเหมือนรู้จักกันมานาน.ตลอดเวลาที่เราได้คบกับเค้าเรารู้สึกมีความสุขมาก อาจมีบ้างที่ร้องไห้ เพราะเรางอลและเสียใจที่เค้ามีเวลาให้น้อย (แต่ถ้าคิดดีๆก็ได้เจอกันทุกวันดีกว่าบางคนที่อาจไม่ค่อยได้เจอกันก็ได้...แต่บางวันเจอน้อยไปเราเองที่ผิดเพราะอยากได้เวลามากกว่านั้น)..ส่วนใหญ่เวลาเรางอลหรืองี่เง่า เค้าค่อนข้างให้อภัยเรานะ เท่าที่เล่ามาเรานี่ดูแย่จังเนาะ 555 พอช่วงปลายปีที่ผ่านมางานของเค้าเริ่มเครียดมากขึ้น เวลาที่เจอกันก็น้อยลง เราเลยน้อยใจ แถมช่วงหลังๆนี้ เพื่อนเค้ามาคุยบ่อยๆ (แต่เค้าก็เล่าให้เราฟังตลอดนะ อ่อเราไม่เคยเชคโทรศัพท์รึเฟสรึไลน์เค้านะคะ...ไม่กล้า555)เราก็เลยคิดมาก จนเราหึงจนโวยวายใส่เค้า(แต่ไม่ได้อยุ่ในที่สาธารณะนะคะ) เค้าคงอภัยและอธิบายเรามาหลายครั้งแล้วจนอาจจะไม่ไหว...แถมมีเรื่องงานที่เครียดอยู่ด้วย เลยยิ่งทำให้เค้ารู้สึกเหนื่อย จนเค้าบอกกับเราว่าเราพักกันก่อนเถอะ เป็นเพื่อนกัน แต่เรายังรักและเจอกันได้เหมือนเดิม แต่แค่เหมือนห่างกันบ้าง(แต่เจอกันทุกวัน?!) แรกๆเราโคตรสับสนเลยคืออะไร...ตอนนี้ก็พอยอมรับได้นะ...เพราะเราไม่อยากต้องเดินจากกันไปจริงๆ...ที่เล่ามาเหมือนอยากระบายแต่ก็อยากได้คำปรึกษานิดนึงนะคะว่า
1.เราผิดเองใช่มั้ย เรื่องเลยเปนแบบนี้ ที่เราหึงมากเกินไป พอดีเราฟังเรื่องของเพื่อนเค้าคนนึงว่าชวนให้ไปหาเราเลยไม่ค่อยโอเคกับเพื่อนเค้าที่ทำแบบนี้เลยโมโห(เพื่อนเป็นผู้หญิงนะคะ ชวนไปหาเพราะมีธุระระหว่างกัน แถมเต็มใจไปรับ-ส่งแฟนเรา...เราเลยรุสึกแย่ที่ได้ยินแบบนี้...เลยโมโห..(แต่เค้าก็เล่าให้เราฟังนะ จริงๆเราน่าจะคิดได้-__-)
2.เค้ายังคงรักและเป็นห่วงเราแต่ยังไม่กลับมาใช้คำว่าแฟน...เราก็เคยถามเค้านะเพราะเราผิดและแย่มากใช่มั้ย เค้าทนรับเราที่เป็นแบบนี้ไม่ได้รึเปล่า เค้าบอกเค้ารับได้ เค้ารักเรานะ แต่เค้ากลัวว่าถ้ากลับมาแบบเดิม กลัวจะทะเลาะกันและจะต้องเลิกกันจริงๆ...แบบนี้คือเราจะทำยังไงให้เค้าเลิกกลัวความรู้สึกแบบนี้คะ ตอนนี้เราก็พยายามทำเหมือนเดิม ยิ้ม เจอ กอด ทานข้าว ทำทุกอย่างเหมือนเดิม ไม่สิเหมือนเริ่มต้นใหม่ นึกถึงวันแรกๆที่เจอกัน รักษาน้ำใจเค้า พยายามฟังและเข้าใจเค้าให้มากขึ้น...เราทำแบบนี้ มันจะดีขึ้นได้มั้ย?
3.พอดีมีเพื่อนเค้ามาถามว่าเค้าเลิกกับเราแล้วรึเปล่า ซึ่งเราทั้งคู่ก็งงนะ เพราะเพื่อนเค้าไม่เคยมีเฟสเรา แต่เพราะเราปิดเฟสรึเปล่าเพื่อนเค้าเลยคิดว่าเราเลิกกัน คือไม่ได้แค่ถามแฟนเราว่าเลิกกันอย่างเดียว เค้ากลับมาบอกแฟนเราว่า มีคนชอบแฟนเราอยู่ ลองคุยดูมั้ย จะได้ไม่เฮิรท?คือเราไม่รู้จะโกรธเพื่อนเค้ารึขอบคุณเพื่อนเค้า เพราะเราคิดนะว่าเพื่อนผู้ชายคงรักและห่วงกันเลยไม่อยากให้แฟนเราเสียใจ เลยแนะนำแบบนั้น แต่เราได้ยินก็รู้สึกเสียใจนิดๆนะว่า เพื่อนเค้าไม่คิดจะให้เราปรับความเข้าใจกันเลยหรอ ไม่ให้โอกาสเรากันเลยหรอ....คือเราผิดมากใช่มั้ย?? อ่อ เราก็บอกแฟนนะว่าขอบคุณที่บอกกัน และถ้าเค้ามีคนที่ทำให้รู้สึกดีได้เราก็ยินดีนะ
4.เรารู้สึกผิดมากๆ เราควรทำยังไง

ขอบคุณที่ทนอ่านเรื่องยาวๆที่วนไปวนมานะคะ
ขอบคุณที่จะมีใครซักคนช่วยแนะนำเรา เราอยากให้แฟนมั่นใจว่าเราจะเดินไปด้วยกันต่อได้ค่ะ