รบกวนหน่อยนะค่ะ

การเดินทางยามเช้าวันนี้เอ๋ย
โอ้ระเหยลอยเดินไปหนา  
ดอกไม้เงยรับแสงที่ส่องมา
เดินไปเจอทุ่งนาแลหญ้าฟาง
ก้าวเท้าขวาอีกนิดเจอหนูนา
ที่ทุ่งหญ้าป่าดงพงไพรกว้าง
เล่นซ่อนหากับเรายามเช้าจาง
ทำเศร้าสร่างสุขอารมณ์สมฤดี
หลังจากนี้เดินไปแล้วใจวิ่ง
เราก็ยิ่งอยากไปเรียนไม่เพียรหนี
เหมือนเรามีใจจริงที่อยากไป
แต่แสนไกลทางไปนั้นลำบาก
ทั้งทางไปทางกลับต้องจำจาก
แสนลำบากยากเข็นทุกข์ระทม
แต่ระดมความคิดก็ดีใจ
ที่เราได้มาเรียนนั้นแสนดี
เราจึงได้มาเรียนนั้นสุขขี
(กลอนนี้ไม่รู้ว่าจะเข้ากันไหมค่ะ. แต่พยายามนะค่ะ ลองดูและพิจารณานะค่ะว่าได้ไหม แล้วควรปรับปรุงตรงนั้นบอกหน่อยนะค่ะ หัวข้อนิราศคือ เดินทางจากบ้านมาโรงเรียน
ขอขอบคุณพี่ๆๆทุกคนนะค่ะที่คอยช่วยปรับปรถงกลอนมาตลอด)