เราได้มีโอกาสมีเพื่อนเป็นเพศตรงข้าม ซึ่งค่อนข้างสนิท สนิทกันมากเลยก็ว่าได้
ไปเรียนก็เจอกัน กลับบ้านมาก็เจอกันก่อนนอนเราก็คุยกัน ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก
ก็เพื่อนเราคนนึงที่เราอาจจะสนิทกว่าคนอื่น เราคุยกันทุกวันจนตัวเราเองรู้สึกดีด้วย ชอบอ่ะ
คุยด้วยแล้วมันสบายใจ เค้าคนนั้นถือว่าเป็นคนที่ทำให้เรายิ้มได้ในวันที่เราไม่อยากยิ้มด้วยซ้ำ
ความรู้สึกมันมากกว่าเป็นเพื่อนไปแล้ว เราไม่รู้ว่าเราแค่รู้สึกดีด้วยหรือว่าเราชอบเค้าจริงๆกันแน่?


แค่รู้สึกดีหรือว่าเราชอบเค้ากันแน่?
ไปเรียนก็เจอกัน กลับบ้านมาก็เจอกันก่อนนอนเราก็คุยกัน ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก
ก็เพื่อนเราคนนึงที่เราอาจจะสนิทกว่าคนอื่น เราคุยกันทุกวันจนตัวเราเองรู้สึกดีด้วย ชอบอ่ะ
คุยด้วยแล้วมันสบายใจ เค้าคนนั้นถือว่าเป็นคนที่ทำให้เรายิ้มได้ในวันที่เราไม่อยากยิ้มด้วยซ้ำ
ความรู้สึกมันมากกว่าเป็นเพื่อนไปแล้ว เราไม่รู้ว่าเราแค่รู้สึกดีด้วยหรือว่าเราชอบเค้าจริงๆกันแน่?