ถ้าเราจะรอใครสักคนทั้งๆที่เขามีเจ้าของหัวใจอยู่แล้วยังพอมีหวังไหม...
..คือเรากับเขาก็เรียนที่เดียวกันที่มหาลัย..คุยกันมา5เดือนเศษ..
รู้อะไรหลายๆอย่างซึ้งกันและกัน..ตลอดเวลาที่คุยกันมา เขาทำให้เรามีความสุขมาก..เธอสอนให้ผมแข็งแกร่ง..และฮึดสู้..
จนผมไม่อยากไปมีใครเลย..คือรักทั้งหัวใจอะ คิดว่าคนนี้แหละใช่แล้ว ไม่อยากหาเพิ่มให้ทุกข์ใจแล้ว จากแต่ก่อนที่ผมเป็นคนเจ้าชู้.นิสๆ.ก็ได้ลดนิสัยนี้ลงเมื่อได้เจอกับเขาตั้งแต่วันนั้น
จนวันหนึ่งหลังเสร้จกิจกรรมมหาลัยเขาก็กลับไปหาตัวจริงของเขาที่อยู่ต่างจังหวัด..
ทำให้ผมหดหู่ใจมาก ไม่เป็นอันจะทำอะไร..ซึ้งผมก็พอรู้มาบ้างว่าเขามีคนของหัวใจเขาแล้ว
ผมก็ได้แต่เจียมตัวเอง..แต่จะให้ทำไงได้ละเนาะ..คนมันรักไปแล้ว...ถอนตัวไม่ขึ้น..
ก็ต้องทนเจ็บอยู่ฝ่ายเดียวนะสิ5555แย่จัง..ผมเลยเป็นฝ่ายค่อยๆตีห่างจากเธอไปเอง
...แต่..ผมก็อดคิดถึงเธอไม่ได้ อยู่ดี แค่หลับตาภาพวันวานก็ชวนหวนถึง..
จนมีคนใหม่เข้ามาคุยกับผมทีแรกผมก็สนุกดีอยู่หรอกแต่มาวันที่3นี้สิ..และทุกครั้งที่สนทนากับคนใหม่ก็ยังอดคิดถึงเขาไม่ได้อยู่ดี..ผมก็เลยเลิกคุยกับคนใหม่ซะ..
...เพราะยังทำใจจากเธอคนนั้นไม่ได้..ผมเลยตัดสินใจไม่มองใครใหม่ เพราะยังลืมเขาไม่ได้เลย
..แม้จะเหงาคงต้องทน อาศัยเพื่อนๆที่เรียนด้วยกันให้พอเฮฮาร่าเริงได้บ้าง...
ก็ได้แต่แอบเฝ้าดูเขาอย่างๆห่างๆ อย่างห่วงๆ...มันจะผิดไหมถ้าเราอยากจะรอเขา..ถึงแม้จะเป้นแค่หวังลมๆแล้งๆก็ตาม
...***ก็อยากฝากเรื่องราวน้ำเน่าของผมให้ทุกท่านได้อ่านกันนะครับ..เพราะรักของผมกับเขามันลืมไม่ได้จริงๆถึงแม้จะแค่ช่วงเวลาไม่กี่เดือนก็ตาม
ถ้าเราจะรอใครสักคนทั้งๆที่เขามีเจ้าของหัวใจอยู่แล้วยังพอมีหวังไหม
..คือเรากับเขาก็เรียนที่เดียวกันที่มหาลัย..คุยกันมา5เดือนเศษ..
รู้อะไรหลายๆอย่างซึ้งกันและกัน..ตลอดเวลาที่คุยกันมา เขาทำให้เรามีความสุขมาก..เธอสอนให้ผมแข็งแกร่ง..และฮึดสู้..
จนผมไม่อยากไปมีใครเลย..คือรักทั้งหัวใจอะ คิดว่าคนนี้แหละใช่แล้ว ไม่อยากหาเพิ่มให้ทุกข์ใจแล้ว จากแต่ก่อนที่ผมเป็นคนเจ้าชู้.นิสๆ.ก็ได้ลดนิสัยนี้ลงเมื่อได้เจอกับเขาตั้งแต่วันนั้น
จนวันหนึ่งหลังเสร้จกิจกรรมมหาลัยเขาก็กลับไปหาตัวจริงของเขาที่อยู่ต่างจังหวัด..
ทำให้ผมหดหู่ใจมาก ไม่เป็นอันจะทำอะไร..ซึ้งผมก็พอรู้มาบ้างว่าเขามีคนของหัวใจเขาแล้ว
ผมก็ได้แต่เจียมตัวเอง..แต่จะให้ทำไงได้ละเนาะ..คนมันรักไปแล้ว...ถอนตัวไม่ขึ้น..
ก็ต้องทนเจ็บอยู่ฝ่ายเดียวนะสิ5555แย่จัง..ผมเลยเป็นฝ่ายค่อยๆตีห่างจากเธอไปเอง
...แต่..ผมก็อดคิดถึงเธอไม่ได้ อยู่ดี แค่หลับตาภาพวันวานก็ชวนหวนถึง..
จนมีคนใหม่เข้ามาคุยกับผมทีแรกผมก็สนุกดีอยู่หรอกแต่มาวันที่3นี้สิ..และทุกครั้งที่สนทนากับคนใหม่ก็ยังอดคิดถึงเขาไม่ได้อยู่ดี..ผมก็เลยเลิกคุยกับคนใหม่ซะ..
...เพราะยังทำใจจากเธอคนนั้นไม่ได้..ผมเลยตัดสินใจไม่มองใครใหม่ เพราะยังลืมเขาไม่ได้เลย
..แม้จะเหงาคงต้องทน อาศัยเพื่อนๆที่เรียนด้วยกันให้พอเฮฮาร่าเริงได้บ้าง...
ก็ได้แต่แอบเฝ้าดูเขาอย่างๆห่างๆ อย่างห่วงๆ...มันจะผิดไหมถ้าเราอยากจะรอเขา..ถึงแม้จะเป้นแค่หวังลมๆแล้งๆก็ตาม
...***ก็อยากฝากเรื่องราวน้ำเน่าของผมให้ทุกท่านได้อ่านกันนะครับ..เพราะรักของผมกับเขามันลืมไม่ได้จริงๆถึงแม้จะแค่ช่วงเวลาไม่กี่เดือนก็ตาม