ความรักที่เป็นไปไม่ได้................

สวัสดีคะกระทู้นี้เป็นกระทู้เเรกของเราผิดพลาดอะไรต้องขอโทษด้วยคะ
  ตามหัวข้อเลยคะคือเราเเอบครูคนหนึ่งครูเคยประจำชั้นเราตอนม.2ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเเต่พอมาวันหนึ่งเราเริ่มรู้สึกแปลกๆเวลาเจอครูเค้าหวั่นไหวรู้สึกเขินครูเค้าสอนวิาเลขคะคือเราเป็นคนโง่เลขมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกตกตลอดไม่เคยผ่านเราเคยพยายามที่สอบให้ผ่านนะแต่ก็ทำไม่ได้รรใเราจะมีสอนพิเศษคำ่ใช่มะเรากับเพื่อนก็เรียนกับครูเค้าเวลาเรียนก็จะแอ๊ปๆสวยนิดหนึ่งไม่อยากโชว์ความทุเรตให้เข้าเห็นคือเราเป็นคนอ้วนเว้ยเเล้วบับ.....ราเคยไปส่องเฟชครูเค้าเว้ยครูเค้าชอบวงเกาหลีไรสักอย่างเป็นวงผญ.เราว่าครูเค้าน่าจะชอบผญ.ตัวเล็กๆเราก็บับบบบ......เฟลเล็กๆเราเคยจะลดนน.เเต่ก็บับบไม่ไดสักทีตอนนี้เราอยู่ม.4เเละสายภาษาตอนเเรกครูเค้าก็ปจช.ม.ต้นเว้ยเล้วอยู่ดีครูเค้าก้ย้ายมาม.5ซึ่งปีหน้าจะปจช.ห้องเราเราก็แอบมโนว่าครูเค้าอาจจะชอบเราก็เลยย้ายตามเรามาอยู่ตึกชั้นเดียวกันด้วยนะเเต่ยุนละฝั่งเสียดายที่ครูเค้าชอบขึ้นบันไดฝั่งนั้นนานๆทีจะได้เจอมียุวันหนึ่งเราเจอครูเค้ายืนเวรยุที่โรงอาาหารแล้วเราก้มองหน้าครูเค้าเว้ยเเล้วครูเค้าก็ยิ้มให้เราเราบับบบเขิลชิปหายยยยยยยยยยยเดินไปยิ้มไปเราไม่ร็ว่าครูเค้ามีแฟนรึยังเเต่อายุน่าจะ30อัพเเล้วคือครูเค้าไม่ได้หล่อไรเลยเว้ยเเต่บับบบบเราหวั่นไหวอะะะะะตระกูลเราน่าจะชอบคนเเก่ทั้งตะกูลละมั้ง555555  เราเคยบับนอนร้องไห้เพราะว่าบับยังไงมันก็เปนไปไม่ได้อะคือเราต่างกันเกินไปอะทั้งอายุบลาๆๆๆๆๆๆๆ เรื่องของเราก็มีเค่นี้แหละอยากมาระบายเชยๆไม่กล้าบอกเพื่อนบาย......