ตอนนี้อารมณ์เหมือนคนเป็นโรคซึมเศร้า เวลาที่เพื่อนพูดว่าเราแบบแรงๆเราจะรู้สึกแย่แต่ก็เก็บอาการไม่พูด ไม่ว่ากลับไป แต่ในใจเราแบบเเค้นมาก
เรามีนิสัยยังงี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่แน่ใจ เท่าที่จำได้เคยเป็นคนร่าเริง สดใส คิดบวก มีความสุขไปวันๆ แต่ตอนนี้กลายเป็นคนที่เก็บกด หน้ายิ้ม กริยาโอเค
แต่ในใจร้อนเป็นไฟ แต่ทุกครั้งก็ลืม พอลืมก็รู้สึกโอเคไป เอาเข้าจริงแล้วเราชอบอยู่คนเดียวมากกว่า แต่เวลาไปเรียนก็ต้องอาศัยเพื่อนทำงานบ้างแบบช่วยกันคิด เลยต้องอยู่กับเพื่อนๆ แล้วนิสัยของเราคือไม่ชอบคุยกับคนรุ่นเดียวกัน เวลาพักกลางวันเราจะใช้เวลาไปคุยกับอาจารย์ คุยได้เรื่อยไม่มีเบื่อ รู้สึกว่าเวลาคุยกับคนที่โตกว่ามันจะได้อะไรหลายๆอย่าง เราเป็นอะไรของเราไม่รู้ !!!