แอบชอบเพื่อนสนิท บอกดีไหม?

เราเรียนอยู่ม.5 เราแอบชอบเพื่อนสนิทในกลุ่มคนหนึ่ง เราแอบชอบมันมาตอนนี้ก็เกือบปีแล้ว(เราเพิ่งชอบมันตอนขึ้นม.5) แต่เราไม่ได้บอกความในใจให้เพื่อนคนนี้ได้ฟัง เพราะมีหลายเหตุผลที่เรายังไม่พร้อม เช่น เราคิดว่าถ้าเกิดได้เป็นแฟนกันเราอาจดูแลเค้าได้ไม่เต็มที่,เราจะเป็นที่พึ่งให้เขาไม่ได้  (เพราะเราค่อนข้างเป็นคนนิสัยหนอมแหน๋มกว่ามัน) เหตุการณ์ที่ทำให้เรามั่นใจความรู้สึกของเราว่าเราชอบมันคือ..  ช่วงเดือนธันวามคมที่ผ่านมา เราทักไปหามันเพื่อพูดคุยเรื่องงาน พอคุยเรื่องงานเสร็จเราก็ชวนมันพูดคุยไปเรื่อย และกวนประสาทมันแทบทุกช่วงจังหวะ (เราเป็นคนชอบกวนตีน+ชอบแกล้ง) และมันเป็นคนที่กวนตีนอยู่พอๆกัน ทำให้เราคุยกันถูกคอ และเราก็คุยกันมาตลอด ช่วงวันปีใหม่นี่เราคุยกันติดต่อกันตลอด ทำไรบอกกันหมดถ่ายรูปส่งให้ดูทำไรอยู่ไหน พออีกคนหายไปก็จะส่งข้อความลัวๆ ว่าหายไปไหน.. คุยกันทั้งวันแต่คุยตอบกันแบบ15น.ทีตอบกันประมาณนี้ เราคิดว่าให้มันทำอย่างอื่นบ้างไม่ใช่มามัวแต่จดจ่อกับโทรศัพท์ (เป็นช่วงเวลาที่ดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก)  เวลาอยู่ที่โรงเรียนเราก็ชอบเดินด้วยกันตัวแทบติดกันกว่าปกติ แต่ในกลุ่มเรานี่ชอบแบบพูดเล่นเรื่องจิ้นๆกันเองในกลุ่ม เราเป็นคนที่ถูกจิ้นกับทุกคนในกลุ่ม แต่..เวลาที่เราโดนจิ้นกับมัน(ึคนที่เราชอบ) เราจะมีอาการแปลกๆ แบบมักทำอะไรกลบเกลื่อน(ตรงข้ามกับใจ) อย่างเช่น ทำท่าทางพูดว่า "โหยยย เราไม่เอาแกหรอก" +ทำท่าทางหยีๆ จนวันหนึ่งเราไปปรึกษาเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งว่าเราคิดว่าเราชอบไอ... เพื่อนบอกให้เราถามใจตัวเองดีๆว่าชอบแบบไหน มันทำให้เราลังเลเลยแหระ ว่าตกลงเราชอบแบบไหน เราเลยลองพิสูจน์ใจตัวเอง ลองหายไป ไม่พูดคุยด้วย ทำตัวออกห่างจากมัน ช่วงเวลาที่เราทำแบบนี้ในใจเรานี่แบบมันเคว้งคว้างมาก รู้สึกไม่ชอบตัวเอง อยากจะแทบไปตะโกนบอกมันเลยว่า กุชอบ แต่พอเรามาคิดดูว่าถ้าเราเกิดบอกมันไปว่าเราชอบมัน มันก็อาจจะ... โอเค มีใจให้เรา หรืออาจปฏิเสธและทำตัวออกห่างเรา(ที่ใครเค้าเรียกกันว่าไม่ให้ความหวัง) ตอนนี้เราก็ยังคุยกันอยู่ แต่บ่อยครั้งเราแอบทำเนียนอ่อยแซวมันอยู่บ่อยๆ คอยหยอดมันบ้างเป็นครั้งคราว พูดจากวนประสาทก่อกวนแกล้งเล่น เราก็เป็นเหมือนคนทั่วๆไปที่ชอบเห็นรอยยิ้มของคนที่เราชอบ 5555555555 มันทำให้ยิ้มตามจริงๆ  จากใจของเรานี่แบบไม่เคยโกรธมันเลยสักครั้งจริงๆ แต่มีอาการแบบนอยด์บ้าง อารมณ์หึง....เลยหลอกด่ามันเวลามันแอบกรี๊ดกร๊าดดคนอื่น(เห็นล่ะมันหมันไส้55555555) แต่ทุกครั้งที่เรานอยด์มัน ก็เป็นเราเองนี่แหละที่กลับไปคุยกับมันเสมอ (นั่นแหละเวลาที่คนที่เราชอบแมร่งทำดีครั้งเดียวทำให้เราหายอารมณ์นอยด์ทุกอย่างไปและกลับไปเป็นเหมือนเดิม หรือเรียกได้ว่ามันมีอิทธิพลต่อเราจริงๆ) เอาความจริงนะ เราว่ามันรู้ว่าเรารู้สึกอะไร..... เพราะบางครั้งมันก็ชอบถามว่าเราชอบใครร เรานี่แบบ... ไอเ-ี่ยกูชอบไงค้ะ 5555555 แต่ทุกครั้งเรานี่ก็ลากไปเรื่องอื่นเลย เบี่ยงบทสนทนา มันชอบทำตัวเหมือนเจ๊ มันเป็นหลายๆอย่างของเราเลย บางครั้งเป็นเหมือน เพื่อน(เป็นที่ปรึกษาเวลาเรามีเรื่อง) พี่(มันด่าเราเวลาเราเหลวไหล,ตบหัว ตี หยิก มาหมดอ่ะ) น้อง(เราจะด่ามัน เวลามันงี่เง่างอแง)  แม่ (ขี้บ่นมากกกกกก จู้จี้) 5555555 เวลาเราอยู่กับมันเรามีความสุขมากจริงๆ เราคุยกันแบบฮาร์ทคอเลย พอเราพูดจาสุภาพนี่คือผิดปกติล้ะ 55555555 เราว่าความรักครั้งนี้นี่แบบเป็นอะไรที่ดีมากสำหรับเรา (เราไม่เคยมีแฟน แต่เคยมีความรักมา2คน) สิ่งที่เราได้จากมันครั้งนี้คือ เราค้นพบตัวเองในหลายๆมุมที่ซ่อนอยู่ในตัว ที่ไม่เคยรู้ว่ามีแต่เรากลับแสดงออกมาตอนเราจะทำอะไรบางอย่างให้มัน ....... สุดท้ายเราว่าการแอบรักเพื่อนนี่เป็นอะไรที่เสี่ยงมากเลย ตอนแรกเราคิดว่าจะบอกมันวันปัจฉิมม.6เลย(เพราะถ้ามันปฏิเสธยังไงเราก้ไม่ต้องอึดอัดใจ เพราะอาจไม่ได้เจอหน้ากัน ถ้ามันโอเค ก็คบกันไปเลย) #แต่ตอนนี้เรากลัวคนอื่นจะคาบไปกินซะก่อนเราเลยลังเลว่าจะบอกมันเลยดีไหม หรือไม่จะยังไม่บอกมันดี? ช่วยให้คำปรึกษาหน่อยจขกท.ควรบอกหรือไม่ อยากฟังความคิดเห็นตามเหตุการณ์ที่เล่ามาว่าเราควรบอกมันไหม?? ขอบคุณค่ะ