ระหว่างทางที่กลับบ้านหลังจากเลิกเวร เข้า 7-11
ตั้งใจแล้ววันนี้จะกิน มาม่า เพราะเบื่อข้าว
อีก100เมตรจะถึงหอพักแล้ว
เห็นแสงสว่างมาแต่ไกล
ใครเป็นอะไรว่ะ ? คำถามเกิดขึ้นในสองวินาที
ป๊าดดดดดดดด!!!
เด็กผู้ชายวัยรุ่น นอนแผ่อยู่กลางถนน
หัวแตกเลือดไหลทางจมูกและหู
พื้นก็เลือดเต็มไปหมด
โฮ่ยยยยยย!!!เรียนมานะคะ การปฐมพยาบาล
แต่!!!ไม่เคยได้ใช่จริงเลย
ตอนนั้น ณ เวลานั้น ตรงจุด ๆ นั้น
กู

ก็อยู่ในชุดทำงาน เสื้อกาวน์สีขาว
ใครไม่รู้ตะโกนมาแต่ไกล
นั่นไง หมอ โดนกดดันทางอ้อม
ยังดีที่มีสติ เอาล่ะสติจงมา ปัญญาจงเกิด
นึกซินึก กูต้องทำอะไร คิดซิ!!
น้องมันก็นิ่ง เรียกไม่ขาน
ได้ยินเสียงให้ขยิบตาก็ไม่ทำ
ทันใดนั้นรีบค่ะ รีบเอามืออังจมูก จับชีพจร
อิพ่อก็โวยวายให้เรียกรถพยาบาล
อิแม่ก็ร้องไห้ ตก อก ตก ใจ ไทยมุงอีก 20
ไหนคนช่วยคนอื่นจะอุ้มตัวอิน้องไปรพ.เอง
โว๊ะ!!! เสื้อกาวน์มันใช้ได้ตอนที่สั่งว่า
.........อย่าขยับตัวน้อง!!! ทุกคนเข้าใจและทำตาม
นี่ถ้าใส่สายเดียวกูว่าขยับ
จริงๆกลัวน้องคอหัก ไม่ได้รู้ว่าน้อง

เป็นไรหรอก
เดี๋ยวมันจิ

เพราะอิคนช่วยย
สักพักมีหนุ่ม มาจากไหนไม่รู้เครื่องมือครบ
แต่ที่แน่ๆยืนดูใส่ถุงมือได้ช้ากว่าใส่ถุงยางมาก
แต่ไม่เป็นไรวินามีนี้กูรู้พึ่งไปอบรมมาแน่!!!
ที่สำคัญเขามีจิตสาธารณะนะเออ !!!
นุ้ยเห็นท่าไม่ดี กูใส่ถุงมือช่วยอีกคนดีกว่า
เอาหล่ะห้ามเลือด!!!

เอ้ยยยย
อิน้องผมรกมาก หาแผลไม่เจอค่ะ
ณ เวลานี้มัน

ยกตัวเองขึ้นมานั่ง
แล้วอิตอนกูถาม ไม่ตอบกูละน้องเอ้ยยย
ถึงกูไม่เคยช่วยใครฉุกเฉินแบบนี้
แต่กูก็เป็นห่วง กูก็เต็มใจช่วยนะน้องนะ
ผ้าปิดแผลอย่างสวย ดอกกก!!!!แต่อย่าไปดูผ้าพันหัว
กูอับอายตัวเอง พันได้

มาก แต่พี่เต็มใจช่วย
นะน้องชาย "พันผ้าไม่สวยแต่ใจสวยนะ"
ผ่านไปสิบนาที รถพยาบาล มา
กูโล่งแหละ เดินขึ้นรถได้
แต่พี่ว่าคงอาการสาหัส
หัวคงกระทบกระเทือนมากน้อง
ส่งเอ็งไปหาหมอได้ก็ชื่นใจแล้ว
รู้สึกดีขึ้นกว่าตอนเจอนอนจมกองเลือดเยอะเลย
ตัดบท คนเจ็บไป ไทยมุงกลับบ้าน
กูนุ่งเช็ดเลือดบนถนน!!!!
นางเอกมากค่ะ
แล้ว เดี๋ยวนะ เดี๋ยวววววววววววววววววววววว!!!!!!
มาม่า กู !!!!
อวสานอาหารค่ำ
แต่พี่ก็ดีใจนะ ที่ ช่วยเอ็งได้น้อง
ปกติวันจันทร์ที่ใส่กระโปรงสั้น
แต่วันนี้พี่ไม่รู้นึกอะไรใส่กางเกง
ปกติพี่จะกลับช้า เพราะมัวแต่ดู น้ารามย้อนหลัง
และที่สำคัญ จริงๆ ปกติพี่สาวกู ตังค์ในโทรสับหมดตลอดด ไม่เคยเหลือหรอก
แต่แปลกใจมากค่ะ วันนี้พี่มันดึงมือถือ กด 1669 ได้
อิ้งมาก อึ้งจริงๆ งงงงงง ว่าเติมเงินตอนไหน
โชคดีของ จีจีน้อง
ขอให้เอ็งโชคดีไอ้น้อง หนุ่มฟีโน่กะกระเป๋าโน๊คบุค
เรียนให้ตาย ถ้าไม่ได้ใช้ทุกวัน ก็ลืม
อาการสั่นขอให้ละไว้ในฐานที่เข้าใจ
ปล. จะคนช่วยหรือคนเจ็บ ขอให้มีสติอยู่เสมอ นะคะ
"1 ความดี "
ตั้งใจแล้ววันนี้จะกิน มาม่า เพราะเบื่อข้าว
อีก100เมตรจะถึงหอพักแล้ว
เห็นแสงสว่างมาแต่ไกล
ใครเป็นอะไรว่ะ ? คำถามเกิดขึ้นในสองวินาที
ป๊าดดดดดดดด!!!
เด็กผู้ชายวัยรุ่น นอนแผ่อยู่กลางถนน
หัวแตกเลือดไหลทางจมูกและหู
พื้นก็เลือดเต็มไปหมด
โฮ่ยยยยยย!!!เรียนมานะคะ การปฐมพยาบาล
แต่!!!ไม่เคยได้ใช่จริงเลย
ตอนนั้น ณ เวลานั้น ตรงจุด ๆ นั้น
กู
ใครไม่รู้ตะโกนมาแต่ไกล
นั่นไง หมอ โดนกดดันทางอ้อม
ยังดีที่มีสติ เอาล่ะสติจงมา ปัญญาจงเกิด
นึกซินึก กูต้องทำอะไร คิดซิ!!
น้องมันก็นิ่ง เรียกไม่ขาน
ได้ยินเสียงให้ขยิบตาก็ไม่ทำ
ทันใดนั้นรีบค่ะ รีบเอามืออังจมูก จับชีพจร
อิพ่อก็โวยวายให้เรียกรถพยาบาล
อิแม่ก็ร้องไห้ ตก อก ตก ใจ ไทยมุงอีก 20
ไหนคนช่วยคนอื่นจะอุ้มตัวอิน้องไปรพ.เอง
โว๊ะ!!! เสื้อกาวน์มันใช้ได้ตอนที่สั่งว่า
.........อย่าขยับตัวน้อง!!! ทุกคนเข้าใจและทำตาม
นี่ถ้าใส่สายเดียวกูว่าขยับ
จริงๆกลัวน้องคอหัก ไม่ได้รู้ว่าน้อง
เดี๋ยวมันจิ
สักพักมีหนุ่ม มาจากไหนไม่รู้เครื่องมือครบ
แต่ที่แน่ๆยืนดูใส่ถุงมือได้ช้ากว่าใส่ถุงยางมาก
แต่ไม่เป็นไรวินามีนี้กูรู้พึ่งไปอบรมมาแน่!!!
ที่สำคัญเขามีจิตสาธารณะนะเออ !!!
นุ้ยเห็นท่าไม่ดี กูใส่ถุงมือช่วยอีกคนดีกว่า
เอาหล่ะห้ามเลือด!!!
อิน้องผมรกมาก หาแผลไม่เจอค่ะ
ณ เวลานี้มัน
แล้วอิตอนกูถาม ไม่ตอบกูละน้องเอ้ยยย
ถึงกูไม่เคยช่วยใครฉุกเฉินแบบนี้
แต่กูก็เป็นห่วง กูก็เต็มใจช่วยนะน้องนะ
ผ้าปิดแผลอย่างสวย ดอกกก!!!!แต่อย่าไปดูผ้าพันหัว
กูอับอายตัวเอง พันได้
นะน้องชาย "พันผ้าไม่สวยแต่ใจสวยนะ"
ผ่านไปสิบนาที รถพยาบาล มา
กูโล่งแหละ เดินขึ้นรถได้
แต่พี่ว่าคงอาการสาหัส
หัวคงกระทบกระเทือนมากน้อง
ส่งเอ็งไปหาหมอได้ก็ชื่นใจแล้ว
รู้สึกดีขึ้นกว่าตอนเจอนอนจมกองเลือดเยอะเลย
ตัดบท คนเจ็บไป ไทยมุงกลับบ้าน
กูนุ่งเช็ดเลือดบนถนน!!!!
นางเอกมากค่ะ
แล้ว เดี๋ยวนะ เดี๋ยวววววววววววววววววววววว!!!!!!
มาม่า กู !!!!
อวสานอาหารค่ำ
แต่พี่ก็ดีใจนะ ที่ ช่วยเอ็งได้น้อง
ปกติวันจันทร์ที่ใส่กระโปรงสั้น
แต่วันนี้พี่ไม่รู้นึกอะไรใส่กางเกง
ปกติพี่จะกลับช้า เพราะมัวแต่ดู น้ารามย้อนหลัง
และที่สำคัญ จริงๆ ปกติพี่สาวกู ตังค์ในโทรสับหมดตลอดด ไม่เคยเหลือหรอก
แต่แปลกใจมากค่ะ วันนี้พี่มันดึงมือถือ กด 1669 ได้
อิ้งมาก อึ้งจริงๆ งงงงงง ว่าเติมเงินตอนไหน
โชคดีของ จีจีน้อง
ขอให้เอ็งโชคดีไอ้น้อง หนุ่มฟีโน่กะกระเป๋าโน๊คบุค
เรียนให้ตาย ถ้าไม่ได้ใช้ทุกวัน ก็ลืม
อาการสั่นขอให้ละไว้ในฐานที่เข้าใจ
ปล. จะคนช่วยหรือคนเจ็บ ขอให้มีสติอยู่เสมอ นะคะ