หลายคนเคยเเต่ได้ยิน เซียนพระ ว่าสามารถดู พระเนื้อต่างๆได้ พระองค์ไหน เเท้ หรือ ปลอม เค้าดูยังไง
เซียนพระ ต้องเคยเห็น พระเเท้ๆมาก่อน อันดับเเรก และเค้าจะต้องจดจำลักษณะพิเศษต่างๆ ของเหรียญพระ เรียกว่า บลอคพระ
การดูพระ อาจจะเป็นเรื่องง่าย สำหรับบางคน จึงเรียกว่าเซียน เเต่ เป็นเรื่องยากสำหรับอีกหลายๆคนเลย จริงๆแล้วไม่ใช่เป็นเรื่องการจดจำที่ดีอย่างเดียว เเต่มันต้องมีของเดิมด้วยอยู่ก่อน เพราะ เป็นเซียนพระ นั้นก็เหมือนได้ทำงานสบาย และ อาจทำให้รวย แบบง่ายๆ ซึ่งเป็นกรรมที่ทำมาดี
ของเดิมตรงนี้ คือกรรมเก่า ผมอยากจะอธิบายให้เหมือนเซียนที่เคยเก็บพระรุ่นนิยมไว้ที่มีค่าไม่กี่บาท ต่อมาอีก20ปี เค้าถึงรู้ว่ามูลค่าพระที่เค้าเก็บมันมีมูลค่าสูงมาก ทำให้เซียนคนนี้ร่ำรวย เป็นเพราะการเก็บของเก่าที่มูลค่าน้อย เมื่อ20ปีก่อนของเค้านั้นเอง เเต่เค้าเก็บรุ่นที่จะนิยมในอีก20ปีข้างหน้า ซึ่งเค้าอาจรู้ หรือ ไม่รู้ ก็ได้
ดังนั้นการที่เค้าจะเป็นเซียนพระนั้น ไม่ใช่เรื่องบังเอินหรอก เป็นเพราะกรรม ที่เป็นของเก่านั้นละ เค้าอาจจงใจสร้าง หรือ สร้างมาแบบไม่รู้ ดูจากการทำสมาธิที่ลงทุนน้อย อนาคตผลตรงนี้มันส่งให้แน่นอน
ทีนี้บางคนที่เคยเอาพระไปให้เซียนดู แล้วถูกปฏิเสธว่าพระคุณปลอม คุณไม่ต้องน้อยใจ นะ เพราะการเห็น และความรู้แจ้ง ความรู้สึก คนที่เป็นเซียนเค้ารู้ทันที มันผิดกับคนที่ไม่มีของเดิม ให้ดูยังไงก็ไม่รู้
หลายคนอาจจะสงสัยว่าเซียนโก่งราคาหริอเปล่า ไม่มีนะครับ ถ้าปลอม เค้าจะไม่รับซื้อ
เข้าเรื่องนะครับ ผมจะบอกว่า ผมเองก็เซียน เหมือนกัน เเต่เป็นเซียนหลักธรรม. ผมยอมรับว่าเป็นเซียนพระไม่ได้แน่ถึงเเม้ ข้าวของ ในวงการนี้ตรวจดู ไม่เกิน 1000ปี ยุคทวาราวดี พระรอด หรือ พระเหรียญที่นิยมกันก็ไม่เกิน300ปี
เเต่สำหรับผม 2500ปี เป็นตัวหนังสืบล้วนๆ เก่าสุด ผมรู้ได้ยังไงว่าจริงหรือปลอม ก็อย่างที่บอกไปทีเเรก เซียนมีทุกวงการ เเต่ถ้าวงค์การพระ บางทีต้องมีเซ้นด้วย ไม่ใช่ใครก็เป็นได้ ของเก่าดูยากนะครับ ยิ่งเก่ายิ่งยาก บางเซียนที่ไม่ปราณีตพอก็อาจผิดพลาด
ขอเตือนนะครับ ผมจะบอกไว้ว่า มีคำปลอมปนจริง หรือเหรียญพระที่ต้องการปลอมให้มีค่า เเละไม่เกิดประโยชน์ทำให้ ประโยคผิดเพี้ยนไปได้
ถ้าใครที่ฝักใฝศึกษาอย่างให้ผมยืนยันว่าที่รู้มาใช่ไหม
ผมเต็มใจ เเจกเเจงจำแนกให้ครับ ไม่ได้ลบลู่นะครับ
ดิวพุทธวจน
รับดูหลักธรรม ว่าเป็น เเท้ หรือ ปลอม (ดิว พุทธวจน)
เซียนพระ ต้องเคยเห็น พระเเท้ๆมาก่อน อันดับเเรก และเค้าจะต้องจดจำลักษณะพิเศษต่างๆ ของเหรียญพระ เรียกว่า บลอคพระ
การดูพระ อาจจะเป็นเรื่องง่าย สำหรับบางคน จึงเรียกว่าเซียน เเต่ เป็นเรื่องยากสำหรับอีกหลายๆคนเลย จริงๆแล้วไม่ใช่เป็นเรื่องการจดจำที่ดีอย่างเดียว เเต่มันต้องมีของเดิมด้วยอยู่ก่อน เพราะ เป็นเซียนพระ นั้นก็เหมือนได้ทำงานสบาย และ อาจทำให้รวย แบบง่ายๆ ซึ่งเป็นกรรมที่ทำมาดี
ของเดิมตรงนี้ คือกรรมเก่า ผมอยากจะอธิบายให้เหมือนเซียนที่เคยเก็บพระรุ่นนิยมไว้ที่มีค่าไม่กี่บาท ต่อมาอีก20ปี เค้าถึงรู้ว่ามูลค่าพระที่เค้าเก็บมันมีมูลค่าสูงมาก ทำให้เซียนคนนี้ร่ำรวย เป็นเพราะการเก็บของเก่าที่มูลค่าน้อย เมื่อ20ปีก่อนของเค้านั้นเอง เเต่เค้าเก็บรุ่นที่จะนิยมในอีก20ปีข้างหน้า ซึ่งเค้าอาจรู้ หรือ ไม่รู้ ก็ได้
ดังนั้นการที่เค้าจะเป็นเซียนพระนั้น ไม่ใช่เรื่องบังเอินหรอก เป็นเพราะกรรม ที่เป็นของเก่านั้นละ เค้าอาจจงใจสร้าง หรือ สร้างมาแบบไม่รู้ ดูจากการทำสมาธิที่ลงทุนน้อย อนาคตผลตรงนี้มันส่งให้แน่นอน
ทีนี้บางคนที่เคยเอาพระไปให้เซียนดู แล้วถูกปฏิเสธว่าพระคุณปลอม คุณไม่ต้องน้อยใจ นะ เพราะการเห็น และความรู้แจ้ง ความรู้สึก คนที่เป็นเซียนเค้ารู้ทันที มันผิดกับคนที่ไม่มีของเดิม ให้ดูยังไงก็ไม่รู้
หลายคนอาจจะสงสัยว่าเซียนโก่งราคาหริอเปล่า ไม่มีนะครับ ถ้าปลอม เค้าจะไม่รับซื้อ
เข้าเรื่องนะครับ ผมจะบอกว่า ผมเองก็เซียน เหมือนกัน เเต่เป็นเซียนหลักธรรม. ผมยอมรับว่าเป็นเซียนพระไม่ได้แน่ถึงเเม้ ข้าวของ ในวงการนี้ตรวจดู ไม่เกิน 1000ปี ยุคทวาราวดี พระรอด หรือ พระเหรียญที่นิยมกันก็ไม่เกิน300ปี
เเต่สำหรับผม 2500ปี เป็นตัวหนังสืบล้วนๆ เก่าสุด ผมรู้ได้ยังไงว่าจริงหรือปลอม ก็อย่างที่บอกไปทีเเรก เซียนมีทุกวงการ เเต่ถ้าวงค์การพระ บางทีต้องมีเซ้นด้วย ไม่ใช่ใครก็เป็นได้ ของเก่าดูยากนะครับ ยิ่งเก่ายิ่งยาก บางเซียนที่ไม่ปราณีตพอก็อาจผิดพลาด
ขอเตือนนะครับ ผมจะบอกไว้ว่า มีคำปลอมปนจริง หรือเหรียญพระที่ต้องการปลอมให้มีค่า เเละไม่เกิดประโยชน์ทำให้ ประโยคผิดเพี้ยนไปได้
ถ้าใครที่ฝักใฝศึกษาอย่างให้ผมยืนยันว่าที่รู้มาใช่ไหม
ผมเต็มใจ เเจกเเจงจำแนกให้ครับ ไม่ได้ลบลู่นะครับ
ดิวพุทธวจน