ไม่ตั้งใจสำรวจเศรษฐกิจ_เจอของจริงจะๆ เต็มๆ

ภารกิจตระเวณถ่ายรูปเพื่อประกอบหนังสือเล่มหนึ่งที่บริษัทได้งานมา ยังไม่แล้วเสร็จ
วันนี้ ถึงคิว ถนนรัชดา ตั้งแต่แถวหน้าศาลอาญาไปจนถึงแยกเมเจอร์รัชโยธิน

แน่นอนละว่า สองฟากฝั่งถนน ร้านรวง อาคารพานิชย์ สำนักงานปิด เพราะเป็นวันอาทิตย์
แวะเข้าไปดูที่ส่งเสริมการส่งออก เขามีของขายเยอะแยะ
คนขายพูดกันว่า วันนี้วันอาทิตย์คนเยอะ
ผมมองดูด้วยความงุนงง  แบบที่เห็นนี่นะเยอะ มีแต่คนขาย คนซื้อบางตามากทั้งอาคารหนึ่ง และอาคารสอง

เดินออกมาจากส่งเสริมการส่งออก มุ่งหน้าไปรัชโยธิน
เป้าหมายคือ มุมภาพถนนกับสะพานข้ามแยกพหลโยธิน
เดินๆ ไป เห็นป้ายบิลบอร์ดขนาดยักษ์ว่าง ขาวโพลน ก็ยกกล้องขึ้นส่อง เก็บภาพ

ผู้ชายคนในออฟฟิสออกมาถามว่าถ่ายอะไร เราบอกว่ามาถ่ายถนน เจอป้ายว่างๆก็ถ่ายเอาไว้
เขาบอกว่า เข้ามานั่งในออฟฟิสก่อนสิ ไปกินน้ำนั่งพัก
เราเข้าไปนั่งในห้องแอร์เย็นเฉียบ เขาเอาน้ำดื่มมาให้

คุยกันหลายเรื่อง
ที่เป็นประโยคสำคัญ คือ เขาบอกว่า ลุงของเขาที่เป็นคนด่อตั้งอาณาจักรธุรกิจรถตรงนี้
บอกเขาว่า ขายรถมา 40 ปีแล้ว___ ไม่เคยเจอลักษณะเงียบผิดปกติแบบนี้เลย__
ยังดีที่กลุ่มธุรกิจของเขามีลูกค้าเก่าอยู่บ้าง_ จึงพอประคองตัวได้บ้าง

นี่บอสสใหญ่ธุรกิจรถพูดเอง
ไม่ต้องไปสำรวจธุรกิจแบบติงต๊องๆ  แบบเกรียนๆ