"อย่าคิดว่าความรักของเด็กวัย16มันเป็นเรื่องเล่นๆและเป็นเรื่องตลก สำหรับเรา จะว่าแก่แดดก็ยอม เพราะเรารักเขาจริงๆ" ตอนนี้เราอายุ17 15พ.ค.นี้ก็อายุ18แล้ว เขาเรื่องดีกว่า
เรากับเขารู้จักกัน4ปีอะ ตลอดเวลาเราชอบเขามากๆเลยอะ ผู้หญิงในโปรไฟล์ผมนี่ล่ะ(ออกแนวทอมๆห้าวๆไม่หญิงไม่ทอมอะบอกไม่ถูก)
ตลอดเวลาที่รู้จักที่คุยกับเขามา2ปีแรกเขามีแฟนแล้วนะ เราก็พยายามไม่คุยเลยเถิด เขาก็คุยด้วยแต่เขาก็ไม่เลยเถิด จนคุยกันมา1ปีอะ
เลยแบบ ตัดสินใจถามว่าคิดยังไงกับเรา(ตอนนั้นแบบกล้าบอกเลยว่ารักเขาจนลืมนึกถึงว่าเขามีแฟนแล้ว) เขาบอก จะรักก็มากไป เอาเป็นว่า "มีใจให้ละกัน" และส่งสติ๊กเกอร์แบบ ยิ้มแบบมีเหงื่อไหลมาให้ จนปลายๆปี2014 เขาห่างกับแฟน แต่เขาก็ไม่มาคุยกับเราเลย จากที่เคยไลค์เคยเม้นต์
เขาหายไปเลย เวลา่านมาพักนึงเห็นเขาลงรูปคู่กับแฟนเขาพร้อมตัสว่า"เหมือนเดิมทุกอย่าง"รู้เลยว่าดีกันแล้ว (ลืมบอกแฟนเขาเป็นผู้หญิงอยู่โรงเรียนเดียวกันแฟนเขาเป็นรุ่นพี่) และสุดท้าย ท้ายปีเขาก็เลิกกันจริงๆและเงียบหายไปอีกครั้ง ต่อมา เราถูกชวนไปเคาท์ดาวน์ที่แม่ฮ่องสอน ที่ปายอะแหละมั้ง กับพี่ชาย มีจังหวะนึงแบบ คิดถึงเขาเลยบอกพี่ชายว่า "พี่ขอเบียร์หน่อย" (เราก็กินไม่เป็นหรอก กินไปรู้ว่าขม แต่ก็ขอเพิ่ม รวมๆแล้วราวๆ4-5แก้วอะเท่าที่จำได้ก่อนจำไม่ได้) แล้วพอได้ยินพลุ เราก็โทรไปหาเขา ไปบอกสวัสดีปีใหม่เขา พอดี ย่าเขายังไม่นอนเราเลยถือโอกาสบอกย่าอวยพรย่าไรงี้
แล้วก็คุยกับเขายาว มันเลยเหมือนการคืนดีกันให้เขากลับมาคุยกับเรา แบบ จนเรื่องจริงๆมาเริ่มต้นปี2015นี่แหละ
แฟนเก่าเขาก็บล็อคเขาไปเลย เราก็พยายามคุย แรกๆก็ไม่ได้อะไรปลอบใจเขาไปเรื่อยๆยังไม่ได้คิดอะไรเลย
ราวๆเดือนกุมภา เราเลยแบบ คุยมานาน เลยบอกเขาว่าอยากเป็นแฟน แต่ เขาตอบกลับว่า "ดูใจกันไปก่อนไหม ดูเรื่อยๆ"
เราก็ดีใจเลยตกลงไป คุยกันทุกวัน ไปหาเขาบ่อยมาก เราอยู่ราชบุรี เขาอยู่นครปฐม เรานั่งรถตู้ไปหาเขา = = (เขาเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัด)
แบบ ทำเหมือนแฟน ไปหาเขาครั้งแรกนี่ตื่นเต้น ไปเล่นดนตรีกับเขา แล้วก็ไปบ้านเพื่อนเขาไปถ่ายภาพเย็นๆถึงได้กลับแล้วหลังจากนั้นก็ไปหาบ่อย สถานะ"คนดูใจ"มันเป็นสถานะที่ไม่แน่นอน และ "ไม่ชัดเจนเอาซะเลย" เราไม่ชอบสถานะแบบนี้เลย เราบอกรักเขาบอกคิดถึงเขา แต่ เขาบอกแค่คิดถึง ไม่เคยมีคำว่ารักเลย จนปิดเทอมเล็กของวิทยาลัยเราก็ไปทำงานที่พิซซ่า พอดีกับวันที่ทำงานเป็นวันเกิดเขา เราก็ขอลาช่วงเช้าเพื่อเอาของขวัญไปให้เขา แต่ ด้วยความที่เขาไม่ใช่หญิง แต่ก็ไม่ใช่ทอม เราเลยไม่ได้เตรียมของขวัญไว้ให้ แต่ จำวันเกิดเขาได้ดีเลยละ^^ เราเลยรีบนั่งรถไปก่อน จำได้ว่าเขาชอบดูหนังสยองขวัญ เลยนึกถึงแผ่นหนัง แต่ ตอนนั้นแถวๆพระปฐมเจดีย์ไม่มีร้านหนัง เราเลยหาร้านหนังสือ แล้วซื้อหนังสือสยองขวัญให้เขา และนั่งวินมอเตอร์ไซต์ต่อไปข้างๆวัดพระงามที่เขาเรียนพิเศษและขออนุญาตครูที่สอนเอาของให้และกลับไปทำงาน นั่นแหละ รวมทั้งเอาการ์ดจอคอมไปให้ ไปเที่ยวด้วยกันเหมือนแฟนเลย แต่ก็นะ สถานะมันไม่ชัดเจน ใครถามเราก็บอกแค่ว่า "คนดูใจกันอะ" แต่ตอนนี้ เราเลิกกับเขา เขาไม่ได้บอกเลิก เขาไม่ได้บอกอะไร อยู่ดีๆ ก็บล็อกเฟสบล็อคไอจีเราหมด เสียใจนะบอกเลย เรื่องมันเกิดก่อนหน้าเพราะเราไปบอกรักแม่เขา เราทำตัวเป็นเจ้าของเขาตรงที่ เราแคปรูปบ่อยเวลาคอลเฟสกับเขา เพราะเราชอบที่จะเปิดเผยว่า คนนี้เราดูใจอยู่นะ คนอื่นห้ามจีบนะไม่ยอมด้วย จนเขาไม่ชอบและรำคาญ เลยเลิกกัน
แต่ตอนนี้ เราก็ยังรักและคิดถึงเขาตลอด มีคนเข้าหา แต่ เราก็ยังไม่กล้าเริ่มใหม่เลย จนคนที่เข้าหาเขาไปหมดละ555
ปล.ถ้าใครอ่านจนจบและมาถึงตรงนี้ได้ เราจะบอกว่า ไม่ใช่ว่าเราทุ่มเทเรื่องรักและทิ้งการเรียน เราไม่ยอมรับเด็ดขาดถ้าใครมาว่า "กับการเรียนทุ่มเทแบบนี้ไหม" เพราะ ช่วงที่มีเขา และไม่มีเขา เราก็ตั้งใจเรียนปกติ ไม่ตก แค่เวลามีเขา เราทำงานทำการบ้านง่ายขึ้น และเขามีเรา เขาก็ทำงานง่ายขึ้นเพราะ
"เราเรียนอาชีวะสายคอมกราฟิก และเขาเรียนสามัญ เราช่วยงานกันตลอด เชามีเรียนเขียนแบบ แต่เราผ่านมาแล้ว เราสอนเขาได้ เขามีงานวิดิโอ เราก็ช่วยเขาทำได้ และเรามีรายงานเยอะๆ เขาก็ช่วยเราทำ เรามีความสุขที่มีเขามากๆ^^"
สถานะความไม่ชัดเจนของความรักของคุณเป็นอย่างไรบ้างเล่าสู่กันฟัง
เรากับเขารู้จักกัน4ปีอะ ตลอดเวลาเราชอบเขามากๆเลยอะ ผู้หญิงในโปรไฟล์ผมนี่ล่ะ(ออกแนวทอมๆห้าวๆไม่หญิงไม่ทอมอะบอกไม่ถูก)
ตลอดเวลาที่รู้จักที่คุยกับเขามา2ปีแรกเขามีแฟนแล้วนะ เราก็พยายามไม่คุยเลยเถิด เขาก็คุยด้วยแต่เขาก็ไม่เลยเถิด จนคุยกันมา1ปีอะ
เลยแบบ ตัดสินใจถามว่าคิดยังไงกับเรา(ตอนนั้นแบบกล้าบอกเลยว่ารักเขาจนลืมนึกถึงว่าเขามีแฟนแล้ว) เขาบอก จะรักก็มากไป เอาเป็นว่า "มีใจให้ละกัน" และส่งสติ๊กเกอร์แบบ ยิ้มแบบมีเหงื่อไหลมาให้ จนปลายๆปี2014 เขาห่างกับแฟน แต่เขาก็ไม่มาคุยกับเราเลย จากที่เคยไลค์เคยเม้นต์
เขาหายไปเลย เวลา่านมาพักนึงเห็นเขาลงรูปคู่กับแฟนเขาพร้อมตัสว่า"เหมือนเดิมทุกอย่าง"รู้เลยว่าดีกันแล้ว (ลืมบอกแฟนเขาเป็นผู้หญิงอยู่โรงเรียนเดียวกันแฟนเขาเป็นรุ่นพี่) และสุดท้าย ท้ายปีเขาก็เลิกกันจริงๆและเงียบหายไปอีกครั้ง ต่อมา เราถูกชวนไปเคาท์ดาวน์ที่แม่ฮ่องสอน ที่ปายอะแหละมั้ง กับพี่ชาย มีจังหวะนึงแบบ คิดถึงเขาเลยบอกพี่ชายว่า "พี่ขอเบียร์หน่อย" (เราก็กินไม่เป็นหรอก กินไปรู้ว่าขม แต่ก็ขอเพิ่ม รวมๆแล้วราวๆ4-5แก้วอะเท่าที่จำได้ก่อนจำไม่ได้) แล้วพอได้ยินพลุ เราก็โทรไปหาเขา ไปบอกสวัสดีปีใหม่เขา พอดี ย่าเขายังไม่นอนเราเลยถือโอกาสบอกย่าอวยพรย่าไรงี้
แล้วก็คุยกับเขายาว มันเลยเหมือนการคืนดีกันให้เขากลับมาคุยกับเรา แบบ จนเรื่องจริงๆมาเริ่มต้นปี2015นี่แหละ
แฟนเก่าเขาก็บล็อคเขาไปเลย เราก็พยายามคุย แรกๆก็ไม่ได้อะไรปลอบใจเขาไปเรื่อยๆยังไม่ได้คิดอะไรเลย
ราวๆเดือนกุมภา เราเลยแบบ คุยมานาน เลยบอกเขาว่าอยากเป็นแฟน แต่ เขาตอบกลับว่า "ดูใจกันไปก่อนไหม ดูเรื่อยๆ"
เราก็ดีใจเลยตกลงไป คุยกันทุกวัน ไปหาเขาบ่อยมาก เราอยู่ราชบุรี เขาอยู่นครปฐม เรานั่งรถตู้ไปหาเขา = = (เขาเรียนหญิงล้วนประจำจังหวัด)
แบบ ทำเหมือนแฟน ไปหาเขาครั้งแรกนี่ตื่นเต้น ไปเล่นดนตรีกับเขา แล้วก็ไปบ้านเพื่อนเขาไปถ่ายภาพเย็นๆถึงได้กลับแล้วหลังจากนั้นก็ไปหาบ่อย สถานะ"คนดูใจ"มันเป็นสถานะที่ไม่แน่นอน และ "ไม่ชัดเจนเอาซะเลย" เราไม่ชอบสถานะแบบนี้เลย เราบอกรักเขาบอกคิดถึงเขา แต่ เขาบอกแค่คิดถึง ไม่เคยมีคำว่ารักเลย จนปิดเทอมเล็กของวิทยาลัยเราก็ไปทำงานที่พิซซ่า พอดีกับวันที่ทำงานเป็นวันเกิดเขา เราก็ขอลาช่วงเช้าเพื่อเอาของขวัญไปให้เขา แต่ ด้วยความที่เขาไม่ใช่หญิง แต่ก็ไม่ใช่ทอม เราเลยไม่ได้เตรียมของขวัญไว้ให้ แต่ จำวันเกิดเขาได้ดีเลยละ^^ เราเลยรีบนั่งรถไปก่อน จำได้ว่าเขาชอบดูหนังสยองขวัญ เลยนึกถึงแผ่นหนัง แต่ ตอนนั้นแถวๆพระปฐมเจดีย์ไม่มีร้านหนัง เราเลยหาร้านหนังสือ แล้วซื้อหนังสือสยองขวัญให้เขา และนั่งวินมอเตอร์ไซต์ต่อไปข้างๆวัดพระงามที่เขาเรียนพิเศษและขออนุญาตครูที่สอนเอาของให้และกลับไปทำงาน นั่นแหละ รวมทั้งเอาการ์ดจอคอมไปให้ ไปเที่ยวด้วยกันเหมือนแฟนเลย แต่ก็นะ สถานะมันไม่ชัดเจน ใครถามเราก็บอกแค่ว่า "คนดูใจกันอะ" แต่ตอนนี้ เราเลิกกับเขา เขาไม่ได้บอกเลิก เขาไม่ได้บอกอะไร อยู่ดีๆ ก็บล็อกเฟสบล็อคไอจีเราหมด เสียใจนะบอกเลย เรื่องมันเกิดก่อนหน้าเพราะเราไปบอกรักแม่เขา เราทำตัวเป็นเจ้าของเขาตรงที่ เราแคปรูปบ่อยเวลาคอลเฟสกับเขา เพราะเราชอบที่จะเปิดเผยว่า คนนี้เราดูใจอยู่นะ คนอื่นห้ามจีบนะไม่ยอมด้วย จนเขาไม่ชอบและรำคาญ เลยเลิกกัน
แต่ตอนนี้ เราก็ยังรักและคิดถึงเขาตลอด มีคนเข้าหา แต่ เราก็ยังไม่กล้าเริ่มใหม่เลย จนคนที่เข้าหาเขาไปหมดละ555
ปล.ถ้าใครอ่านจนจบและมาถึงตรงนี้ได้ เราจะบอกว่า ไม่ใช่ว่าเราทุ่มเทเรื่องรักและทิ้งการเรียน เราไม่ยอมรับเด็ดขาดถ้าใครมาว่า "กับการเรียนทุ่มเทแบบนี้ไหม" เพราะ ช่วงที่มีเขา และไม่มีเขา เราก็ตั้งใจเรียนปกติ ไม่ตก แค่เวลามีเขา เราทำงานทำการบ้านง่ายขึ้น และเขามีเรา เขาก็ทำงานง่ายขึ้นเพราะ
"เราเรียนอาชีวะสายคอมกราฟิก และเขาเรียนสามัญ เราช่วยงานกันตลอด เชามีเรียนเขียนแบบ แต่เราผ่านมาแล้ว เราสอนเขาได้ เขามีงานวิดิโอ เราก็ช่วยเขาทำได้ และเรามีรายงานเยอะๆ เขาก็ช่วยเราทำ เรามีความสุขที่มีเขามากๆ^^"