สิ่งที่ไม่ได้พูดออกไป (ดราม่า18+)

สวัสดีค่ะ เรามีเรื่องอยากจะระบาย เฮ้อพูดว่าระบายก็ไม่ถูก เอาเป็นว่า มันเป็นเรื่องที่"ไม่ได้พูดออกไป"จะดีกว่านะคะ คือเราก็เขียนประโยคไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่ แต่อยากจะเอาชีวิตจริงมาเล่าสู้กันฟังนะคะ พร้อมกับขอความคิดเห็นในหลายๆมุมด้วยนะคะ
เอาหละๆเราเริ่มเล่าเลยนะ
คือตอนนั้น เราประมาณม.2กว่าๆเรามีรุ่นพี่คนนึง คือสนิทค่ะ เขาเป็นแฟนกับรุ่นพี่ผู้หญิงที่โรงเรียนเราค่ะ คือเราก็สนิทกัน3คน เวลาไปไหนก็ไปด้วยกัน พอดีรุ่นพี่เราคนนี้เขาสักยัน ที่ประตูน้ำอะค่ะ เราก็อยากจะสักด้วย เราก็คุยๆกันประมาณนี้ ว่าจะไปด้วยแบบนั่นแบบนี้ แล้วถึงวันที่เราไปเราก็ไปพร้อมกันกับเพื่อนอีกคนนึง รุ่นพี่เราสนิทกับอาจารย์คนนี้มากค่ะ แล้วช่วงนั้นเราคบกับแฟนเราเลิกกับแฟนบ่อยมาก เลิกกันทุกเดือนดีกันทุกเดือน จนเราก็อยากไปสักด้วย เราก็สักคืออาจาร์ยถามเราว่าเราชื่ออะไร เราขอแทนตัวเองว่า นน นะคะ เราก็ตอบไปค่ะว่าเราชื่อ นน เขาบอกอ่อ เรียนที่ไหน เราก็ตอบว่า สสชค่ะ คุยไปคุยมา รถ่นพี่เราก็บอกกับอาจาร์ยว่าอาจาร์ย น้องสาวผมอกหักหาคนให้เขาคุยแก้อกหักหน่อยอะไรประมาณนี้ อาจาร์ยก็นั่งคิดเอาใครให้คุยดี(คนที่ให้คุยนี่รุ่นเดียวกับเราค่ะ)แล้วอาจาร์ยก็นึกออก คือคนนี้เขาเป็น ศิษย์รัก แทนคนที่เขาจะให้เราคุยนะคะชื่อว่า วน คืออาจาร์ยก็ให้พินบีๆมา แล้วเราลองแอดก็คุยกัน แต่คือเห็นรูปเขาแล้วแบบ นี่รุ่นเดียวกับเราหรอ เป็นผู้ชายตัวเล็กดัดฟันใส่แว่นแล้วดูเด็กเอามากๆ เราก็คิดในใจนะแบบว่า เออเอาวะคุยๆไปเหอะแก้อกหัก เราคุยกันมาเรื่อยๆคุยกันก็หยอดกันก็ทุกวัน ตอนแรกเราไม่ชอบเขาเลยนะ แต่คุยไปคุยมาเขาดูเป็นคนที่ เรียบง่าย น่ารัก แสนดี น่าทะนุถนอม จนไม่อยากจะทำให้เขาเสียใจเลยหละค่ะ เวลาที่เราเลิกกับแฟน ไม่ว่าจะคนไหน ยังไง คือเรากลับไปคุยกับ เขาตลอด เป็นแบบนี้มานานมาก ทุกๆปีเราจะเจอกันหนึ่งครั้ง ในงานไหว้ครูในเดือนธันวา เพราะเขาก็เป็นศิษย์คนนึงและเป็นศิษย์รักของอาจาร์ย เขาจะนั่งถือ เศียร์นครอบหัว ข้างๆอาจารย์ทึกครั้งที่งานไหว้ครู คือเราคุยกันมาหลายปีมาก ถึงจะไม่คุยกันบ่อย แต่เป็นเพราะเขาแสนดีจนเราบอกไม่ถูก ตอนแรกเราไม่ชอบ ผ่านๆไปคุยไปคุยมาถึงจะไม่บ่อย แต่ทุกครั้งที่คุยกับเขาคนนี้คือเราสบายใจมากๆค่ะ เราคุยกับเขาเรารู้สึก อุ่นใจมาก ระยะเวลาที่เราคุยกับเขามาก็3-4ปีได้ค่ะ แต่เราชอบทำให้เขาเสียใจเวลาคุยๆเราชอบหายแล้วหนีไปมีแฟนเวลาเสียใจ ก็กลับมาคุยแบบนี้ทุกครั้ง จนเราคิดอะว่าครั้งนี้เราคุยเราจะขอคบ แต่คือเขาก็คิดว่าเราแบบจะหนีไปมีแฟนอีกแล้วก็ต่อยๆคุยไป จนเราก็หนีไปมีใหม่อีกจริงๆ เราคบกับแฟนคนนี้มาได้เกือบปี แต่กลับมาเลิกกันเพราะเราเบื่อ เราก็ชอบ วิน แล้วอยู่ด้วยเราก็เลยเลิกเราคุยกับวินมาสักพัก เราก็หนีไปมีคนคุยใหม่อีก จนสุดท้าย เขามีแฟนค่ะ ที่รรเดียวกันคือรรใหม่ มหิดลอะไรสักอย่าง เราก็เห็นเขารักกันดี เราก็มีแฟนใหม่ แต่แฟนใหม่เราไม่ได้เรื่องเลยค่ะ จนวันนึงเราก็ทัก วิน ไปว่า เป็นไงบ้าง เขาก็ตอบมาแบบกวนๆ ก็ดีอะไรทำนองนั้น คือคุยไม่เหมือนเดิมแล้วเราก็รู้ แต่คือเราก็เหมือนทำใจไม่ได้ ข้ามเลยนะคะเขาคบกับแฟนเกือบๆปี จนเขาเลิกกับแฟน เพราะแฟนเขาเหมือนไปกิ้กกับเพื่อนของวิน ประมาณนั้นแหละ จนผ่านมาๆอีกหลาย้ดือนคือเขาทักมาว่า "ทำไร" เราก็แบบอ่อนั่งเล่น (แต่จริงๆเรียนอยู่)คือดีใจที่ทักมา คืออธิบายนะคะเรามีแฟนคนใหม่อีกคนระหว่างที่วินเขาคบกับแฟนไรแบบนี้ ตอนที่เขาทักมาเราท้องค่ะ แต่เราก็ยังไม่บอก จนเราแลกไลน์กันอีกครั้ง คุยกันเราพยายามคุยแบบเพื่อนค่ะเพื่อไม่ให้ผิดกับแฟนเรา เราก็บอกเขาว่าเราท้องเขาก็เหมือนไม่เชื่อ เราก็ไม่พูดอะไร จนเขาบอกว่า ไปงานไหวครูไหม เดือนธันวา2557 เราบอกไปๆ แล้วเขาก็บอก ไม่เจอนานอยากเจอวะ เราดีใจนะที่เขาพูดแบบนี้ แต่คือเราต้องห้ามตัวเองแล้วเราท้องได้3หรือ4เดือนนี่แหละ จนวัไหว้ครูเราก็เจอกัน เราก็เขินเหมือนเดิมเหมือนทุกปีแต่แค่เราไม่ได้ ใกล้ชินเหมือนก่อนๆ (คือเรากับวิน อาจารย์เชียร์มห้คบกันนานมาทึกครั้งที่ไปหาท่าน ) เราก็บอกวิอีกทีว่าเราท้องนะ เขาก็ประมาณยังไม่เลิกอำ เราก็บอกว่า เห้ยจริงคือท้องได้3เดือนจะ4แล้ว เขาก็บอกไหนอะ ไม่เห็นเหมือนคนท้อง เราก็บอกก็ท้องมันยังไม่ออก เราก็บอกอีกไม่เชื่อลองจับท้อง เขาก็จับแบบเบามาก จนกลับบ้านเวลาไหว้ครูทุกปีตอนเรากลับเขาจะไปส่งที่ บีทีเอส บางหว้า ไม่ก็กรุงธน หรือวงเวียนใหญ่ แต่ครั้งนี้เขาก็มาส่งเหมือนเดิมค่ะ มาส่งที่บางหว้า เราเคยถามเขาบ้านเขาอยู่พระราม3มั้งนะถ้าจำไม่ผิดลงจากบีทีเอสคือเขาก็ลงมาส่งเราเดอนไปซื้อน้ำที่เซเว่น เราก็คุยๆกันจนเราแยกกันกลับ ก็คุยไลน์กันนิดหน่อย เขาก็เสียใจเรื่องแฟนด้วยแหละเราก็ถามเขาเขาก็พูดให้ฟังเราก็บอกเขานะ ว่าสักวันวินจะเจอคนที่ดี เราคุยกันไปคุยกันมาจนรู้สึกได้ ว่าเราหยุดทีกหยุดคุยกันก่อนดีกว่า เรากำลังท้องแฟนเราก็มี (อยู่คนละบ้าน) จนเวลาผ่านไปๆเขาก็เริ่มดังค่ะ แสดงหนังเรื่อง วัยเป้งนักเลงขาเป้งปะคะ555 เราจำไม่ได้เราไม่ชอบดูหนัง แล้วอีกเรื่องคือ เลิฟเฮียวเฟี้ยวต๊อดๆแต๊ดๆอะไรอะคะ เขาแสดงเป็น ฟันดะ มั้งคะ คือตอนเขาเป็นดาราแล้ว เราก็คุยกับเขานะคะแต่คุยประมาณเพื่อนกันถามคำตอบคำเพื่อเราไม่ให้รู้สึกเกินเลยไปกว่านั้น วันงานวันเด็กก็มีรุ่นน้องคนนึงแสดงหนังเรื่องแรกกับเขา รุ่นน้องคนนี้เขาดูเกย์ๆหน่อยแต่เชาน่ารักดีนะไม่รู้ว่าเป็นไหม วันเด็กเราก็ซื้อกุหลาบที่รร ให้เขาแบ้วเขียนว่า วิน ฝากให้รุ่นน้องเอาไปให่แต่คงไม่ได้ให้แน่ๆดูสถานะการ์ณ เราก็เอ้อช่างมัน (ท้อง4เดือนเรายังไปเรียนค่ะเราตัวเล็กท้องไม่ออก) แล้วคือเวลาผ่านไปเขาคบกับคนที่เป็นเพื่อนเขาค่ะ ผู้หญิงคนนี้เขาสวยเลยอะค่ะจมูกโด่งตาโต ว้าวคือสวยมากเลยนะสำหรับเรา จนเหมือนเขาดัง คนทีกเขาเยอะหรือแฟนไม่ให้ตอบ เราทักเขาไปค่ะว่าเป็นไง คือไม่มีการตอบรับเลย จนเวลาผ่านไปเราก็โอเคไม่ทักแล้ว แล้วคือความรู้สึกเรามันบ้ามาก เราคิดถึวเขามากค่ะ คิดคืดแต่เรื่องของเขาได้แต่คิดค่ะ เราไม่เคยได้บอกไป ไม่เคยแม้จะได้พูดออกไปว่าในใจจริงๆเรารู้สึกกับเขาแค่ไหน จนปัจจุบัน เรากผ้ดูอินสตาร์แกรม เฟส ทวิตเตอร์เขาทุกวัน คือเหมือนคนโรคจิต บางทีก็นอนฝันถึงบ่อยมาก จนเราคิดว่าเราชอบเขาอยู่แต่ได่แค่ดูเขารักกับแฟนคบกับแฟน คือปีที่งานไหว้ครู2558 เราไปเขาคงไมาได้ไปแหละค่ะ เราอยากไปไหว้ครู เราก็อยากเจอ แต่กลับผิดหวังค่ะเราไม่ได้เจออีกวันเราไปก็ไม่ได้ลูกงอแงมาก (อาจจะฟังดูเรานิสัยไม่ดีนะที่ชอบเขาอยู่ทั้งๆที่มีลูกมีแฟน แต่คือเราก็อยากรู้ว่าเพราะอะไรทำไมเราถึงยังคิดถึงอยู่) ถ้าเราได้พูดกับเขาออกไปว่าเรารู้สึกยังไง มันคงจะไม่น่าค้างคาใจแบบนี้ใช่ไหมค่ะ (เรารักแฟนนะก็รักในระดับนึงจนเจอที่เสียใจอะไรหลายๆอย่างจนทำให้รู้สึกเฉยบ้างรักบ้าง) เราอึดอัดค่ะที่เราไม่ได้พูดออกไป เราควรจะทำยังไงดี เราหาทางออกไม่ได้เลย คือเราค้างคาใจมากT-T
ปล.ถ้าเขียนผิดพลาดไปยังไงขออภัยด้วยนะคะ ขอโทษที่เขียนวนไปวนมาเราสติไม่ดีค่ะ555555