"ปัญหาครอบครัว" ผมเครียดมากเลย

สวัสดีทุกคนครับ ผมต้องขอโทษก่อนด้วย เนื่องจาก เป็นกระทู้แรก

ผมมีปัญหาทางครอบครัว ทะเลาะกัน คุณแม่ท้า ให้ผมลงพันทิป ครับ อยากจะถามความเห็นหลายๆด้านครับ ผมเครียดมากเลย

อาจจะยาวหน่อยนะครับ ขอความกรุณาด้วย
เนื่องจากตอนนี้ บ้านผม เศรษฐกิจไม่ดีจึงทำให้ ครอบครัวผม ต้องตกที่นั่งลำบาก
บ้านผมไม่มี พ่อครับ หย่ามานานแล้ว จึงมีแค่ แม่ กับพี่ชาย พี่สาว แล้วตัวผมเองที่เป็นคนน้องสุดท้อง รวมเป็น 4 คนครับ
เข้าประเด็นเลยครับ อย่างที่บอกบ้านผมมีปัญหา คือ เรื่อง "เงิน" ปีนี้ครับ พี่สาวผมเรียน ปี 4 จะจบแล้ว พี่ชายก็ปี 3 ผมไม่ได้เรียนครับ
เดียวผมค่อยเล่าเรื่องของตัวเองนะครับ ขอข้ามของตัวเองไปก่อน พอดีคุณแม่ผมเริ่มจะเข้าวัยทองจะ50 คุณแม่ผมต้องไปขายของที่ตลาด
เวลา 5โมงถึงตี 1 เนื่องจาก รถเข็นเช่าไม่มี จึงต้องขับรถไป ที่ตลาดแล้ว ลงของ เนื่องจากพี่ชาย พี่สาว เรียนมหาลัย จึงไม่สามารถมาช่วยคุณแม่ได้
ผมเองก็เช่นกันไม่สามารถมาช่วยได้ เนื่องจากต้องทำงาน ตั้งแต่เช้าเลิกทุ่ม (ขออนุญาติข้ามเรื่องตัวเองไปก่อน) เลยไม่มีใครมาช่วยขาย
ปัจจุบันนี้ คุณแม่จ้าง คนมาช่วยยกของลงจากกระบะเนื่องจากคุณแม่ ไม่สามารถทำได้ ทุกๆวันไม่มีวันหยุดนะครับ ที่ขายของเค้าห้ามหยุดขาย นอกจากป่วยลากิจ อะไรแบบนี้ แต่ได้เดือนละ 3 ครั้งมากสุด ไม่งั้นจะตัดล็อค ทุกๆวันขาย คุณแม่ จะเฝ้ารอวันที่พวกผมจะมาช่วยขายของ
ทีนี้เริ่มมี ปัญหาเข้ามาคือ พวกผมไม่ว่างกัน 3 พี่น้อง ที่จะมาช่วยคุณแม่ เลยทำให้คุณแม่โกรธ มากๆ พวกผมก็เข้าใจอก คุณแม่นะครับ แต่มันหลีกเลี่ยงจรองๆ ผมขอโทษ จริงๆนะครับ คุณแม่เฝ้าว่าพวกผม ต่างๆนาๆ เรื่องไม่มาช่วยงี้ ไม่รักแม่ ไม่เลี้ยงแม่ กลัวจะถูกพวกผมทิ้ง ซึ่งพวกผมไม่ได้เคยคิดเลย ที่จะทิ้ง แม่ ผู้เป็นคนให้กำเนิดพวกผมมา ให้มีชีวิต จนถึงทุกวันนี้ เวลาขายของบางวัน ขายดีบ้าง ไม่ดีบ้าง ปนๆกันไป ทุกวันนี้ผมรู้สึก ว่า ผมไม่อยากจะคุยด้วยเลย เพราะเวลาพวกเราคุยกัน มักจะทะเลาะกันเสมอ เพราะ ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล ซึ่งพวกผมก็พยายาม ทุกๆอย่าง คิดในด้านบวก เสมอมาว่า ตอนนี้ บ้านเราลำบาก ต่างคนต่างสู้ สุดกำลัง พยายามในส่วนของตัวเอง ไหวไม่ไหว ก็ขอให้พยายามทำให้ดีที่สุด ที่นี้บ้านผม เรื่องค่าใช้จ่าย นี้ รายจ่ายจะสูงกว่ารายรับ ขึ้นมามาก เลยตกลงกันไว้แล้วว่าจะพยายามประหยัดเงิน เรื่องค่าเดินทาง ค่ากิน ต่างๆนาๆ ให้ได้มากที่สุด เพราะเผื่อจะมีอะไรดีๆขึ้นมาบ้าง
แต่ก็ยังเป็นเหมือนเดิม ทุกๆวัน คุณแม่ก็จะโทรมาคุยแล้วชวนเรื่อง ทะเลาะตลอด พอผมพยายามคุยด้วยเหตุผล ก็บอกว่าผมปีกกล้าแข็งใส่ หาว่า ลูกไม่รักดี สารพัด ซึ่งทุกๆวัน ผมนี้ พยายามไม่อยากจะเก็บไปคิดอะไร เพราะคุณแม่แก่แล้ว เครียดก็เครียดเยอะ แต่จะลงที่พวกผมเสมอ จะต้องมานั่งฟังเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ ตลอด เหมือนโดนตอกย้ำ ตลอดๆเวลาที่ผ่านมา ที่พวกผม 3 พี่น้องทำกันมา มันเหมือนไม่มีคุณค่าในสายตา หรือโดนมองผ่านตลอดเสมอมา คุณแม่จะเป็นหัวดื้อมาก เพราะคิดว่าตัวเองถูกเสมอ เก่งมากกว่าลูกๆ เพราะตัวเองมีประสบการณ์มากกว่า พวกผม จึงไม่เคยคิดจะรับฟัง หรือฟังแค่ผ่านๆ


อันนี้คราวๆครับ เดียวผมมาต่อ มันยาวจริงๆครับ  ขอเล่าในส่วนของ ตัว จขกท เองนะครับ

แต่ก่อน 2 ปีที่แล้ว ผมเรียน มหาลัยครับ แต่ เนื่องจากมีปัญหาทางเงิน ติดขัดทำให้ทุกอย่าง มันดูแย่ลงเลยๆ ผมจึงลาหยุดเรียน ให้พี่สาวกับพี่ชาย ได้เรียนก่อน เพราะคิดว่าผมเป้นคนน้อง ยอมเสียสละไม่เป็นอะไร ระหว่างผมไม่ได้เรียน ผมเลยหา งานทำเก็บเงิน เลี้ยงตัวเอง ไปก่อน ขอยอมรับว่า ก่อนจะมาทำงาน ผมไปช่วยคุณแม่ขายของทุกวัน จนผมคิดขึ้นได้ว่า อืมเราจะลองหา อะไรทำ ให้ตัวเองมีรายได้ มีเงินเข้ามาเลี้ยงตัวเอง จะได้ไม่ต้องเป็นภาระให้กับครอบครัว เนื่องจากฐานะที่บ้านไม่ค่อยดี เลยออกมาหางานทำ เป็น พนักงานบริการ ร้านอาหรชื่อนึง ได้ 4 เดือน แล้วออกมาทำงานเป็น เด็กฝึกงาน ออฟฟิตบริษัทแห่งหนึ่ง เงินเดือนก็พอใช้ เลี้ยงตัวเองไปวันๆ ตอนนี้ผมมืดแปดด้านมากเลยครับ ผมอาจจะเครียด จนลืมตัวก็ได้ ปกติผมจะอารมณ์ดีตลอด คิดแง่บวกตลอด อีกอย่าง ผมรักแม่ผมมากนะครับ แต่ทำไม เวลาแม่ด่าผม ว่า ลูกเลว ลูกเก่ง ลูกเถียงแม่ เก่งมาก ลูกตะคอดใส่แม่ ทำให้ผมหดหู่ขึ้นทุกๆวัน โดนแบบนี้ ตลอดๆมา ถึงแม่จะใช้อารมณ์พูดด่าผมก็เถอะครับ แต่ผมก็อดคิดไม่ได้จริงๆ ว่า สรุปแล้ว มันคือยังไงกันแน่ (จริงๆผมเป็นคนเสียงดังนะครับ เวลาคุยกับคนอื่นเค้าคิดว่าผมไปตะโกนใส่เค้า ผมเองก็พยายามปรับปรุงด้านนี้อยู่แต่มันไม่มีอะไรดีเลย) บางวันผมทำงานผมเหนื่อยมากกลับมาเหมือนสติไม่อยู่กับตัวทุกๆวัน ของช่วงนี้
ผมแท๊กห้องผิดหรือยังก็ขอโทษด้วยครับ