มีใครเคยแอบรักเพื่อนชายสมัยเรียนด้วยกันหรือเปล่าครับ แต่สุดท้ายก็ผิดหวังเพราะเค้ามีแฟนเป็น ญ ทั้งๆที่เราชอบเค้ามานาน?

เรื่องมันมีอยู่ว่า ในสมัยเรียนผมแอบรักเพื่อนคนนึงอายุรุ่นเดียวกันแต่เรียนกันคนละชั้น ผมอยู่ม.2 มันอยู่ม.3 ด้วยความที่ว่าเรารู้จักกันแบบผิวเผิน เคยคุยกันนิดๆหน่อยๆ แต่ไม่สนิทกัน และไม่ได้ใส่ใจ ส่วนผมก็สมัยเรียนออกตุ้งติ้งนิดหน่อยเลยถูกเพื่อนสมัยเรียนเรียกว่าE อะไรทำนองนี้ เอาง่ายๆประมาณว่าเป็นเกย์ ทุกวันนี้ผมก็เป็นแต่ออกแมนๆ แต่แล้วความบังเอิญสมัยเรียนก็ทำให้เราได้คุ้นเคย คือการได้มาอยู่ในกลุ่มชมรมภาษาอังกฤษ์ ผมกับมันนั่งใกล้ติดกันเลยทำให้เรานั้นได้คุยกัน ก็ตามประสาผู้ชายล่ะครับ คุยกันเฮฮากวนเท้ากันไปมา ตอนนั้นยังไม่รู้สึกว่าชอบมันเลย เพื่อนคนนี้มันค่อนข้างบ้าบอล ชอบดูบอล แต่แล้ววันเวลาได้พาเราจากกันเพราะโรงเรียนผมมีแค่ถึงชั้นม.3. มันก็ไปเรียนต่อที่โรงเรียนแห่งนึง เลยถามน้องชายมันว่า มันไปเรียนไหน สบายดีมั้ย ตอนนั้นล่ะเริ่มชอบมันขึ้นมา หลังจากนั้นผมก็เรียนจบม.3. แล้วไปเรียนต่ออีก2ปี หลังจากนั้นผมก็ทำงาน หลังจากนั้นเมื่อ4ปีที่แล้วผมได้ไปทำงานที่สนามบินแห่งนึง มีอยู่วันนึงผมได้เดินตลาดได้เจอมันเดินผ่านผม แต่มันไม่เห็นผม ผมเห็นมันด้วยความที่ว่าห่างกันหลายปีเลยไม่กล้าทักเพราะแต่ละคนหน้าตารูปร่างเปลี่ยนไปเยอะเลยผ่านๆไป หลังจากวันนั้นผมก็คิดถึงมันมาตลอด ในใจคอยถามหามันว่ามันอยู่ไหน ว่าที่วันนั้นเห็นใช่มันหรือเปล่า และผมคิดว่า ผมต้องการเจอมัน หลายเดือนต่อมาเกือบถึงปีก็ว่าได้ เจอมันอีกเผอิญมากๆเจอแบบระยะใกล้ ผมเลยถามมันว่า "ใช่แกหรือเปล่าว่ะ ชื่อ... จำข้าได้ไหม". มันก็งงพักนึง แล้วมันตอบว่า"อ่อ จำได้" ตอนนั้นเราแลกเบอร์โทรกัน โทรหากัน ในความรู้สึกผมดีใจมากๆ ผมโทรหามันบ่อย มันก็โทรหาผม มันก็ทำงานที่สนามบินเหมือนกันแต่อยู่คนละเขตกัน จนกระทั่งเราแอดเพื่อนกันในFB ได้คุยกันในแชท โทรหากันบ้าง ว่างๆผมก็ไปหามันที่ห้องอยู่ครั้งนึงมีอยู่วันนึงผมก็ต้องลาออกจากงานกลับบ้านไปต่างจังหวัด แต่ก็โทรหามันบ้างแต่ไม่บ่อยเหมือนแต่ก่อนเพราะเพื่อนมันก็ทำงานไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ ช่วงนั้นมันก็ยังไม่มีแฟนเลยมั้ง แต่แล้วผมอยู่บ้านต่างจังหวัดได้ปีกว่า กลับไปทำงานที่เดิม ก่อนไปผมก็โทรหามันว่าจะไปทำงานแล้วนะ พอไปถึงทำงานที่เดิมได้สองอาทิตย์ ผมก็เจอมันอีก แล้วถามว่า"เฮ้อ สบายดีมั้ย ว่างๆไปเดินห้างดูหนังด้วยกันป่ะ". มันตอบกลับมาเหมือนสีหน้าไม่ค่อยอยากให้ผมไป"ข้าไปกับเพื่อนกันหลายคนนะ แกจะไปเหรอ" ผมก็เลยตอบกลับไปในความรู้สึกที่ผิดหวังว่า"เออ ไม่เป็นไรนะ ไม่ไปก็ได้ วันหลังค่อยเจอกัน" ในใจผมคิดอยู่เสมอว่าอยากจะอยู่ใกล้มัน อยากจะทำอะไรกับมันกันเช่นดูหนัง เดินห้างพูดคุย อยากใกล้ชิดมากกว่านี้ หลังจากนั้นเพื่อนมันเริ่มเปลี่ยนไป โทรไปไม่ค่อยรับสาย คุยกันเหมือนไม่ค่อยเต็มใจอยากจะคุย คำพูดคำนึงที่ผมฝั่งใจเลยว่า" แกให้ข้ามีเวลาส่วนตัวไม่ได้เหรอ บางทีก็ทำงานอยู่เนี่ย " ผมก็ตอบไปว่า"เออ ข้าขอโทษที่รบกวน" ผมก็เลยรีบวางสายทันที หลังจากนั้นก็ไม่โทรหามันอีกเลย ต่อมา3-4เดือน จนกระทั่งซื้อมือถือใหม่ และผมก็เล่นไลน์ ตอนนั้นยังเม้มเบอร์มันอยู่ ไลน์ของมันก็เด้งมา ผมก็ทักมันไป"ไงสบายดีมั้ย" มันก็ตอบกลับมานะ ผมก็ถามกลับไป" วันนั้นแกโกรธข้าเหรอ"มันตอบกลับมาว่า"เปล่า วันนั้นยุ่งงาน" หลังจากนั้นผมก็ห่างมันไป จนกระทั่งเพื่อนในFBมันก็มาแซวหน้าวอลของมันว่า รู้นะว่าแอบคุย แอบชอบสาว ไม่ต้องปกปิดหรอก เค้ารู้กันหมดแล้ว มันก็ตอบกลับในคอมเม้นเพื่อนมันว่า"เฮ้อ ไม่มีอะไรจริงๆ" หลังจากนั้น2เดือน ผู้หญิงคนนั้น(แฟนมัน)เริ่มเปิดตัวกับมัน อย่างเช่นซื้อของให้กัน ขอบคุณกันหน้าFB ยอกกันหวานเลย หลังจากนั้นก็เปิดอย่างเต็มตัว ถ่ายรูปคู่กัน ช่วงนั้นผมเห็นแทบน้ำตาไหลเลย เสียใจมากๆที่ผมกลายเป็นผู้ผิดหวังไปเลย ผ่านต่อมา1ปี ผมก็เลยโทรหามัน"ไง สบาบดีป่ะ ข้านึกว่าแกตายไปล่ะ5555" ผมถามแบบทั้งน้ำตาแต่ไม่มีเสียงสะอื้น มันตอบว่า"สบายดีว่ะ แล้วแกล่ะ" ผมตอบ" ดีว่ะ แต่รู้สึกว่าวันนั้นแกโกรธข้ามากเลยใช่มั้ยที่ข้าโทรหา"มันตอบ" เปล่า ข้าไม่ได้โกรธ ฟังข้าหน่อยดิว่ะ" ผมก็ตอบแบบประชด"จริงเหรอ วันนั้นรู้สึกว่าไม่ค่อยอยากจะคุยกันข้านักนิ" มันตอบ"เปล่า" สักพักมีเสียงแฟนแทรกในโทรศัพท์มันว่า"ใครเนี่ย ผู้หญิงหรือชาย" ทันใดนั้นผมก็ถามว่า" เห็นรูปในFBแก ถ่ายคู่กับสาว เมียแกเหรอว่ะ"มันตอบ"แฟน" ผมตอบและถามว่า"เหรอ แต่งงานยังล่ะ ตอนนี้แกอยู่กับใคร". มันตอบว่า"ยังเลย อยู่กับแฟนอ่ะ" เท่านั้นล่ะ ผมรีบบอกลามันและรีบว่างสาย"แค่นี้ก่อนนะ โชคดีนะ" หลังจากนั้นผมน้ำตาไหลและร้องไห้อย่างทรมานใจมากๆอย่างที่ผมไม่เจ็บปวดเท่านี้มาก่อน หลังจากนั้นผมก็บล็อกFB มันทันทีเลย ต่อมาหลายเดือนมันก็ทำFBอันนึงแต่ไม่ลงรูปผม และใช้ชื่อนามแฝง เข้าไปดูFBมัน รูปภาพที่คู่รักหวานชื่น มีความสุข ผมดูรูปด้วยความรู้สึกที่เสียใจและเศร้าน้ำตาไหลไม่หยุด ผมก็เลยนึกออกว่า ผมลบเบอร์และบล็อกไลนมันดีกว่า หลังจากนั้นตัดขาดซะเลย เมื่อ2วันที่ผ่านมา อยู่ๆก็มีไลน์ของมันเด้งมา คล้ายว่ามันเปลี่ยนเครื่องใหม่และมันยังเม้มเบอร์ผมอยู่ ในใจผมคิดว่า ทำไมยังเก็บเบอร์ข้าอยู่เนี่ย ทั้งๆที่ผมก็ลบไปแล้วบวกกับมันก็มีแฟนแล้วอยู่ด้วยกันอีกด้วย ทุกวันนี้ผมฟังเพลง เธอไม่เคยถาม ของ โบ สุนิตา ถึงกับน้ำตาไหลทุกๆครั้งที่ฟัง เพราะผมเจ็บปวดเหลือเกินทำไมต้องมาเป็นแบบนี้ ใครเคยมีเรื่องราวประสบการณ์แบบนี้ บอกหน่อย เผื่อมีคนที่ยังเข้าใจผมบ้าง ในใจผมตอนนี้นึกถึงมันที่ไร เจ็บปวดทุกครั้ง ทรมานใจเหลือเกิน.