สองรายการนี้ ดูรายชื่อทีมที่เข้ารอบ และมาตรฐานก็คล้าย ๆ เดิมนะ ทีมไทยเคยเจอมาบ่อยมากช่วงปีหลัง ๆ เว้นญี่ปุ่น
เราเคยชนะ อุ่นเครื่อง กับการ์ตา 2-0 เมื่อปีกว่า ๆ นี่เอง ไม่รู้ใครได้ไปดูที่สนามไหม
ทีมชาติกาตาร์ : โมฮัมเหม็ด นาอิม ฮุสเซน (GK), มูชาบ คีเดียร์, ฮาเหม็ด ยาสเซอร์ (C), อับดุลมาจิด อัลดิรี่, ฮาเหม็ด อะลาเอลดิน, ฮาเหม็ด ฟาร์ตี้, ซาเลท์ บาเดอร์ อัลยาซิดี้, ฮาเหม็ด เฮชาบา, นาสเซอร์ ชาเลห์, โมฮัมเหม็ด อะลาเอลดิน, อาลี ฮาเหม็ด
ญี่ปุ่นชุดนี้ตกรอบเพราะเกาหลีใต้(แต่ก็เคยใช้ชุด u21 คว้าแชมป์เอเชียนเกมมาแล้ว ห่างกัน อายุปีสองปีก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่)
อิรักก็พอกัน ชิงที่3 เอเชี่ยนเกม เราอาจดีกว่านิดหน่อย
เกาหลีใต้ก็เคยเจอแล้ว ไม่ห่าง ได้ลูกจุดโทษค้านสายตาและ ลูกนอนเล่นแฮนด์บอลต่อหน้าไม่เป่าให้ เพราะไทยบี้เกาหลีใต้ได้เรื่อย ๆ
นี่ถ้า ญี่ปุ่น ไม่ใช้เทคติกลูกโด่งกับเราแล้ว ผมว่าเราน่าจะได้เข้ารอบอยู่นะ พอญี่ปุ่นใช้และได้ผล(ความจริงฟาวล์ ลูกแรกนี่กระชากกองหลังเราทำให้วิ่งแซงได้ ลูกที่สองก็พุ่งเข้ามาชนแต่อาจจะไม่ชัด ถ้ากองหลังเก๋าออกอาการบ้างก็อาจจะได้ฟาล์ว) เกาหลีเหนือเอาใหญ่เลย เน้นโด่งตั้งแต่เขี่ย หลังเรารวนเลยทำให้กลางหน้ารวนไปด้วย แล้วเขาก็ยิ้มเลย มาถูกทาง ดีที่ไม่เจอญี่ปุ่นตั้งแต่นัดแรก ถ้าซาอุบอมใส่เราบ้างไม่อยากจะคิดเลย ดีที่มัวแต่เซตบอลเลยเข้าทำเราไม่ค่อยได้เพราะเราก็เร็ววิ่งปิดทางหมด
เจนแรกของเราถือว่าฝีมือสูสีหัวแถวเอเชีย(อาจจะเพราะเป็นม้ามืด ไม่มีใครสนใจ วางเทคติก ศึกษาเกมเท่าไหร่ ไม่มีใครเน้นลูกกลางอากาศกับเราเลย) แต่เจนต่อมาของยู23 ก็แค่ปีเดียว แทนที่จะดีขึ้นกับตกลงไป ผมว่าในบอลโลกเราน่าจะทำได้ดี ถ้าใช้เซนเตอร์ที่ครบเครื่อง อย่าง ประทุม กับ กรวิทย์ ไม่ต้องมีตัวชนตัวเก็บหรอก มันต้องครบเครื่อง บอลเอเชียเล่นลูกโด่งไม่เก่งเท่าไหร่ ไม่แน่ถ้าเราปิดตรงนี้ได้ก็อาจจะได้ไปบอลโลกเหมือนกัน
ค่อนข้างตีความแบบชาตินิยมนิดหน่อย แต่ฟุตบอลสมัยนี้ มีลีกอาชีพรองรับเหมือนกัน เหลี่ยมบอลมันไม่ต่างกันมากแล้ว ความจริงก็เป็นรองบ้างแต่ไม่มากเหมือนชุดปรีโอลิมปิก ที่ค่อนข้างพลาดเรื่องการจัดตัวและเทคติกนะ กองหน้า ภิญโญ ไม่ครบเครื่องนะ เวลาเขาแก้เกมมาภิญโญนี่หายไปจากเกมได้เลย ตัวเล็กเกินไป ถ้าเอเชี่ยนเกมไม่มีอดิศักดิ์ ก็ไปได้ไม่ไกลเหมือนกัน นักเตะที่ครบเครื่องเจอเทคติกเกมที่ปิดจุดหนึ่งก็มีอีกจุดมาใช้แทน แม้จะไม่ดีเท่าจุดเด่น แต่ก็ไม่ได้หายไปเลย
มาตรฐานโอลิมปิค กับ เอเชี่ยนเกมก็พอกันนะ
เราเคยชนะ อุ่นเครื่อง กับการ์ตา 2-0 เมื่อปีกว่า ๆ นี่เอง ไม่รู้ใครได้ไปดูที่สนามไหม
ทีมชาติกาตาร์ : โมฮัมเหม็ด นาอิม ฮุสเซน (GK), มูชาบ คีเดียร์, ฮาเหม็ด ยาสเซอร์ (C), อับดุลมาจิด อัลดิรี่, ฮาเหม็ด อะลาเอลดิน, ฮาเหม็ด ฟาร์ตี้, ซาเลท์ บาเดอร์ อัลยาซิดี้, ฮาเหม็ด เฮชาบา, นาสเซอร์ ชาเลห์, โมฮัมเหม็ด อะลาเอลดิน, อาลี ฮาเหม็ด
ญี่ปุ่นชุดนี้ตกรอบเพราะเกาหลีใต้(แต่ก็เคยใช้ชุด u21 คว้าแชมป์เอเชียนเกมมาแล้ว ห่างกัน อายุปีสองปีก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่)
อิรักก็พอกัน ชิงที่3 เอเชี่ยนเกม เราอาจดีกว่านิดหน่อย
เกาหลีใต้ก็เคยเจอแล้ว ไม่ห่าง ได้ลูกจุดโทษค้านสายตาและ ลูกนอนเล่นแฮนด์บอลต่อหน้าไม่เป่าให้ เพราะไทยบี้เกาหลีใต้ได้เรื่อย ๆ
นี่ถ้า ญี่ปุ่น ไม่ใช้เทคติกลูกโด่งกับเราแล้ว ผมว่าเราน่าจะได้เข้ารอบอยู่นะ พอญี่ปุ่นใช้และได้ผล(ความจริงฟาวล์ ลูกแรกนี่กระชากกองหลังเราทำให้วิ่งแซงได้ ลูกที่สองก็พุ่งเข้ามาชนแต่อาจจะไม่ชัด ถ้ากองหลังเก๋าออกอาการบ้างก็อาจจะได้ฟาล์ว) เกาหลีเหนือเอาใหญ่เลย เน้นโด่งตั้งแต่เขี่ย หลังเรารวนเลยทำให้กลางหน้ารวนไปด้วย แล้วเขาก็ยิ้มเลย มาถูกทาง ดีที่ไม่เจอญี่ปุ่นตั้งแต่นัดแรก ถ้าซาอุบอมใส่เราบ้างไม่อยากจะคิดเลย ดีที่มัวแต่เซตบอลเลยเข้าทำเราไม่ค่อยได้เพราะเราก็เร็ววิ่งปิดทางหมด
เจนแรกของเราถือว่าฝีมือสูสีหัวแถวเอเชีย(อาจจะเพราะเป็นม้ามืด ไม่มีใครสนใจ วางเทคติก ศึกษาเกมเท่าไหร่ ไม่มีใครเน้นลูกกลางอากาศกับเราเลย) แต่เจนต่อมาของยู23 ก็แค่ปีเดียว แทนที่จะดีขึ้นกับตกลงไป ผมว่าในบอลโลกเราน่าจะทำได้ดี ถ้าใช้เซนเตอร์ที่ครบเครื่อง อย่าง ประทุม กับ กรวิทย์ ไม่ต้องมีตัวชนตัวเก็บหรอก มันต้องครบเครื่อง บอลเอเชียเล่นลูกโด่งไม่เก่งเท่าไหร่ ไม่แน่ถ้าเราปิดตรงนี้ได้ก็อาจจะได้ไปบอลโลกเหมือนกัน
ค่อนข้างตีความแบบชาตินิยมนิดหน่อย แต่ฟุตบอลสมัยนี้ มีลีกอาชีพรองรับเหมือนกัน เหลี่ยมบอลมันไม่ต่างกันมากแล้ว ความจริงก็เป็นรองบ้างแต่ไม่มากเหมือนชุดปรีโอลิมปิก ที่ค่อนข้างพลาดเรื่องการจัดตัวและเทคติกนะ กองหน้า ภิญโญ ไม่ครบเครื่องนะ เวลาเขาแก้เกมมาภิญโญนี่หายไปจากเกมได้เลย ตัวเล็กเกินไป ถ้าเอเชี่ยนเกมไม่มีอดิศักดิ์ ก็ไปได้ไม่ไกลเหมือนกัน นักเตะที่ครบเครื่องเจอเทคติกเกมที่ปิดจุดหนึ่งก็มีอีกจุดมาใช้แทน แม้จะไม่ดีเท่าจุดเด่น แต่ก็ไม่ได้หายไปเลย