เราชอบเค้า และเค้าก็รู้ เราก็เตาะกันไปมา เราทำอะไรดีๆให้เค้าหลายอย่าง ซื้อจองขวัญวันเกิดให้ และไม่เคยทำอะไรแบบนี้ให้ให้มาก่อน และเค้าก็เหมือนจะรู้สึกแต่เป็นประเภทฟิร์มจัด ปากแข็ง คิดไร รู้สึกไงก็ไม่พูดค่ะ เค้าเคยบอก เค้าเองยังไม่พร้อมมีแฟน(คือเพื่อนมันแกล้งถามต่อหน้าเราไง) ยังไม่พร้อมดูแลใคร ยังมีปัญหาที่ยังต้องจัดการในหลายๆเรื่อง เราก็เข้าใจค่ะ ไม่ได้รีบหรือเร่งรัดอะไร คือเจ้าใจจริงๆ และพอปิดเทอม เราเองที่ผิด เราคิดมากเกี่ยวกับเค้าในหลายๆเรื่องอยากจะตั้งใจเรียนโดยมีสมาธิมากกว่านี้ และดูจากที่เค้าตอบไลน์ด้วยไรด้วย แต่ลืมคิดไปว่าเค้าทำงานอยู่ ตอนนั้นมีนคิดไม่ทันจริงๆ มันตึ๊บไปหมด พอเปิดเทอม เราก็เย็นชาใส่เค้า ด้วยความคิดมากและสับสน พอเปิดเทอมเราก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำ เราดันไปเย็นชาใส่เค้า เราไม่อยากทำเลย แต่ไม่รู้ทำไมถึงมองหน้าเค้าไม่ได้ ทำตัวไม่ถูก เพื่อนก็สังเกตุกันว่าเปนอะไรเพราะปกติ เราจะเตาะกันแบบออกหน้าออกตา เค้าก็พยามเค้ามาคุย แต่แม้แต่หางตาเราก็ไม่มอวเค้าเลยอ่ะ เราเห็นด้วยว่าเค้ามองเรา เพื่อนก็เห็นกัน และถามว่าเราเป็นไร คือแบบวันนั้นทรมานมากค่ะ อึดอัดมาก และกลับมาคิดได้หลังจากที่ทำมันไปแล้ว พอมาวันรุ่งขึ้น เค้าเปลี่ยนไปเลย เย็นชากลับ พอเราเข้าไปคุยเค้าก็ตอบ ก็ยังมีเล่นบ้าง คุยบ้าง แต่รู้สึกได้เลยว่ามันไม่เหมือนเดิม เมื่อก่อนเค้าเคยอ่อนโยนกว่านี้ เคยลูบหัวเรา เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วค่ะ มีอยู่ครั้งนึงเราก็ลองหยอดเค้าดู และเค้าก็บอกเราว่า " อย่าหยอดเยอะ เราเจ็บ" คือแปลว่าอะไรอ่ะ งงมาก เพื่อนก็ถามเค้าก็ไม่ยอมตอบ และเราอยากจะขอโทษเค้ามากที่ทำแบบนี้ และจะทำทุกอย่างให้ดีขึ้นกว่าเดิม จะปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นเพื่อเค้า อยากจะทำให้ดีจริงๆค่ะ แต่ตอนนี้เค้าทำเหมือนไม่สนใจเรา สนใจเพื่อนๆเรามากกว่าเดิม เราเองก็เหนื่อยนะ อยากคุยปรับความเข้าใจกับเค้ามากเลยค่ะ เเค่เหมือนมันไม่มีโอกาสเลย ตอนนี้เลยอยากรู้ว่า เราควรไปต่อ กรือควรที่จะพอได้แล้วคะ ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำตอบนะคะ
ไปต่อหรือพอแค่นี้?