
....สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทุกคน ผมชื่อ "โดเรม่อน" (นามสมมติ)
คือ...ผมมีเรื่องปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องของ "หัวใจ"
คือ...ผมแอบรักเพื่อนคนหนึ่งและผมก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นบอกเธอรักยังไงดี
จะว่าผมเป็นคนขี้กลัว ก็ได้นะครับ เพราะผมไม่ค่อยกล้าที่จะคุยกับเธอสักเท่าไหร่ ปกติจะเป็นคนที่พูดเก่ง
แต่พออยู่ต่อหน้าเธอ ผมดันพูดอะไรไม่ออก เหมือนสมองตาย เหมือนโรคเอ๋อมันกำเริบยังไงอย่างงั้นเลยล่ะคับ
ผมก็เป็นอย่างงี้มาเป็นปี ๆ แล้วนะครับ อยากบอกเธอใจเเทบขาด แต่พอเจอเธอ ก็ไม่กล้าพูดออกไป จะทำยังไง
ก็ได้แต่แซวแก้เขิณบ้าง นิด ๆ หน่อย ๆ
ตอนนี้ผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งใกล้แม่น้ำชี ใจกลางภาคอีสาน ผมยอมรับนะครับว่าที่ผมเลือกลงเรียนสาขาวิชานี้
เพียงเพราะบังเอิญ Addmission ติด มีความคิดว่า เรียนไปสัก 1 ปี ค่อยย้ายสาขาที่ตัวเองชอบ แต่พอผมเริ่มเรียน ผมก็เริ่มหลงรักสาขาวิชานี้เข้าแล้วสิครับ
ที่ผมหลงรักสาขานี้ก็เพราะในสาขานี้มีคนที่ผมแอบชอบครับ สมมุติว่าเธอชื่อ "มารุโกะ" ละกันนะครับ
มารุโกะ...เธอเป็นคนที่น่ารักมาก เวลายิ้มเธอโคตรน่ารัก มารุโกะเป็นคนที่ ดูติงต้อง บ๋อง ๆ ขี้เล่น (แต่ไม่เล่นขี้นะ) 555
เอาภาพรวม มารุโกะเธอเป็นคนน่ารัก เมื่อก่อนผมอาจจะไม่เคยมั่นใจอะไรในความรู้สึกของตัวเองมาก่อน แต่วันนี้ ครั้งนี้ผมมั่นใจในความรู้สึกของผมมาก
ผมมั่นใจมากว่าผมรักมารุโกะ แต่ถึงจะมั่นใจยังไงก็ไม่อาจทำให้ผมกล้าที่จะเข้าไปคุยกับมารุโกะ นี้แหละครับคือต้นเหตุของเรื่องนี้
ผมเป็นคนขี้อาย อายแม้กระทั่งที่จะสบตาเธอ ได้แค่แอบมองเวลาเธอเดินผ่าน ได้แค่แอบมองทุกครั้งที่มารุโกะกำลังทำอะไรอยู่ แม้บางที มารุโกะเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมกำลังแอบมองเขาอยู่ มารุโกะเธอเป็นคนชอบทำกิจกรรมดึก ๆ ผมก็เหมือนโรคจิตนะ ที่ชอบแอบเป็นห่วงเขา ค่อยอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ โดยที่มารุโกะเองก็ไม่ได้รับรู้เลยว่าผมเป็นห่วง มารุโกะเป็นผู้หญิงค่อนข้างเป็นหญิงห่าว ๆ หน่อย แต่ก็อดห่วงไม่ได้เนาะ
ที่มั่นกว่านั้นคือ เมื่อก่อนผมเป็นคนที่เรียนไม่เอาเรื่องเลย โง่มาก เวลามารุโกะมีปัญหาในการเรียน ผมอยากช่วยใจแบขาด แต่ก็ทำไม่ได้
นั้นก็เป็นแรงบันดาลใจให้ผมเริ่มพัฒนาตัวเอง ตั้งใจเรียนขึ้นมา และไปเรียนทุกวันไม่เคยขาดเรียน เพราะถ้าวันไหนผมขาดเรียน ผมก็ไม่เห็นหน้ามารุโกะสิครับ
ผมแอบเอารูปมารุโกะมาใส่หน้าจอคอมฯ ทำเป็นพื้นหลัง และมีบ้าง ที่แอบถ่ายรูปเวลาเธอทำกิจกรรมอยู่ และยังมีรูปหลุดๆ ฮ่าๆ ของเธออีกด้วย ผมก็เก็บเอามาดู แล้วก็ยิ้ม แล้วก็มีกำลังใจที่จะเรียน ระยะเวลา 1 ปี กับอีก 4 เดือน ที่แอบรักมารุโกะมา มันมีเรื่องเล่าอีกเยอะมากมาย ผมขอเล่าไว้เพียงเท่านี้
................................................................................................................................................................................................
เรื่องที่ผมเล่ามาแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นนะครับ และสุดท้ายก่อนจบกระทู้นี้ ผมอยากขอบคุณเพื่อน ๆ ที่เข้ามาอ่าน
และให้คำปรึกษา ว่าควรจะเริ่มต้นกับเธอคนนี้ยังไงดี ผมกลัว ว่าถ้าผมช้าไปมากกว่านี้ ผมอาจจะเสียเธอไป ผมไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ
ขอคำแนะนำด้วยนะครับ.....
แอบรักเพื่อน...แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นบอกรักยังไงดี???
คือ...ผมมีเรื่องปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องของ "หัวใจ"
คือ...ผมแอบรักเพื่อนคนหนึ่งและผมก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นบอกเธอรักยังไงดี
จะว่าผมเป็นคนขี้กลัว ก็ได้นะครับ เพราะผมไม่ค่อยกล้าที่จะคุยกับเธอสักเท่าไหร่ ปกติจะเป็นคนที่พูดเก่ง
แต่พออยู่ต่อหน้าเธอ ผมดันพูดอะไรไม่ออก เหมือนสมองตาย เหมือนโรคเอ๋อมันกำเริบยังไงอย่างงั้นเลยล่ะคับ
ผมก็เป็นอย่างงี้มาเป็นปี ๆ แล้วนะครับ อยากบอกเธอใจเเทบขาด แต่พอเจอเธอ ก็ไม่กล้าพูดออกไป จะทำยังไง
ก็ได้แต่แซวแก้เขิณบ้าง นิด ๆ หน่อย ๆ
ตอนนี้ผมเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งใกล้แม่น้ำชี ใจกลางภาคอีสาน ผมยอมรับนะครับว่าที่ผมเลือกลงเรียนสาขาวิชานี้
เพียงเพราะบังเอิญ Addmission ติด มีความคิดว่า เรียนไปสัก 1 ปี ค่อยย้ายสาขาที่ตัวเองชอบ แต่พอผมเริ่มเรียน ผมก็เริ่มหลงรักสาขาวิชานี้เข้าแล้วสิครับ
ที่ผมหลงรักสาขานี้ก็เพราะในสาขานี้มีคนที่ผมแอบชอบครับ สมมุติว่าเธอชื่อ "มารุโกะ" ละกันนะครับ
มารุโกะ...เธอเป็นคนที่น่ารักมาก เวลายิ้มเธอโคตรน่ารัก มารุโกะเป็นคนที่ ดูติงต้อง บ๋อง ๆ ขี้เล่น (แต่ไม่เล่นขี้นะ) 555
เอาภาพรวม มารุโกะเธอเป็นคนน่ารัก เมื่อก่อนผมอาจจะไม่เคยมั่นใจอะไรในความรู้สึกของตัวเองมาก่อน แต่วันนี้ ครั้งนี้ผมมั่นใจในความรู้สึกของผมมาก
ผมมั่นใจมากว่าผมรักมารุโกะ แต่ถึงจะมั่นใจยังไงก็ไม่อาจทำให้ผมกล้าที่จะเข้าไปคุยกับมารุโกะ นี้แหละครับคือต้นเหตุของเรื่องนี้
ผมเป็นคนขี้อาย อายแม้กระทั่งที่จะสบตาเธอ ได้แค่แอบมองเวลาเธอเดินผ่าน ได้แค่แอบมองทุกครั้งที่มารุโกะกำลังทำอะไรอยู่ แม้บางที มารุโกะเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมกำลังแอบมองเขาอยู่ มารุโกะเธอเป็นคนชอบทำกิจกรรมดึก ๆ ผมก็เหมือนโรคจิตนะ ที่ชอบแอบเป็นห่วงเขา ค่อยอยู่ห่าง ๆ อย่างห่วง ๆ โดยที่มารุโกะเองก็ไม่ได้รับรู้เลยว่าผมเป็นห่วง มารุโกะเป็นผู้หญิงค่อนข้างเป็นหญิงห่าว ๆ หน่อย แต่ก็อดห่วงไม่ได้เนาะ
ที่มั่นกว่านั้นคือ เมื่อก่อนผมเป็นคนที่เรียนไม่เอาเรื่องเลย โง่มาก เวลามารุโกะมีปัญหาในการเรียน ผมอยากช่วยใจแบขาด แต่ก็ทำไม่ได้
นั้นก็เป็นแรงบันดาลใจให้ผมเริ่มพัฒนาตัวเอง ตั้งใจเรียนขึ้นมา และไปเรียนทุกวันไม่เคยขาดเรียน เพราะถ้าวันไหนผมขาดเรียน ผมก็ไม่เห็นหน้ามารุโกะสิครับ
ผมแอบเอารูปมารุโกะมาใส่หน้าจอคอมฯ ทำเป็นพื้นหลัง และมีบ้าง ที่แอบถ่ายรูปเวลาเธอทำกิจกรรมอยู่ และยังมีรูปหลุดๆ ฮ่าๆ ของเธออีกด้วย ผมก็เก็บเอามาดู แล้วก็ยิ้ม แล้วก็มีกำลังใจที่จะเรียน ระยะเวลา 1 ปี กับอีก 4 เดือน ที่แอบรักมารุโกะมา มันมีเรื่องเล่าอีกเยอะมากมาย ผมขอเล่าไว้เพียงเท่านี้
................................................................................................................................................................................................
เรื่องที่ผมเล่ามาแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นนะครับ และสุดท้ายก่อนจบกระทู้นี้ ผมอยากขอบคุณเพื่อน ๆ ที่เข้ามาอ่าน
และให้คำปรึกษา ว่าควรจะเริ่มต้นกับเธอคนนี้ยังไงดี ผมกลัว ว่าถ้าผมช้าไปมากกว่านี้ ผมอาจจะเสียเธอไป ผมไม่รู้จะทำยังไงจริง ๆ
ขอคำแนะนำด้วยนะครับ.....