การอยู่คนเดียวมานานบางครั้งก็อยากมีใครสักคนรับฟังที่เข้าใจ

สำหรับคนโสด เคยเป็นกันไหมคะ ที่คิดว่าตัวเองโชคดีแล้วที่ไม่มีคู่
จะได้ไม่ต้องคอยงอนง้อ หึงหวง หรือทะเลาะกัน  เรายอมรับเลยว่าเราเป็นหนึ่งในนั้น
แต่ในวันนี้ ในวันที่เรารู้สึกแย่ มีเรื่องที่อยากปรึกษาหรือระบาย เป็นเรื่องที่ไม่อยากบอกพ่อแม่
ไม่อยากบอกเพื่อน แต่อยากคุยกะใครสักคนที่เขาสามารถรับฟังเราได้ คอยให้กำลังใจเรา
ปลอบใจและเคียงข้างเรา เฮ้อ! มันยากนะ กับการที่จะหาใครสักคนมาทำแบบนี้กะเราได้
เราเพิ่งรู้ตัวก็วันนี้แหละ คนเรามันอยู่คนเดียวไม่ได้หรอก นอกเหนือจากเพื่อน ครอบครัว
มันต้องมีใครสักคน ที่เราต้องคุยกะเขาได้ อาจไม่ได้เรียกว่าแฟน หรืออาจเป็นแฟนในอนาคต
ซึ่งตอนนี้ชีวิตเราไม่มีอะไรแบบนี้เลย มันว่างเปล่ามาก จนบางครั้งเรามีปัญหา เราต้องคิดอยู่กะตัวเอง
ในห้องสี่เหลี่ยมเป็นวันๆ จนบางครั้งคิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า แต่มันก็ไม่ใช่นะ เราหาข้อมูลแล้ว
ใครพอมีแนวทางหาทางออกให้เรา หรือเป็นแบบเราบ้าง มาแชร์กัน
#ขอบคุณพันทิป สำหรับเป็นที่ระบาย