สวัสดีค่ะทุกคน ค่ำคืนนี้เรามาชวนทุกคนต้มมาม่า เกี่ยวกับประสบการณ์สมัยเด็กๆ
ล่าเรื่องเก่า...,แน่นอนขึ้นชื่อว่าเรื่องเก่ามันก็ต้องมีทั้งดีและไม่ดี ใครๆจะอยากจำแต่เรื่องดีๆ แต่เราชอบจำเรื่องแย่ๆน่ะ บางทีการจำอะไรที่เจ็บปวดได้เเม่นยำมันทำให้กลายเป็นเกาะป้องกันตัวเราหากต้องพบเจอกับเหตุการณ์ซ้ำๆเดิมๆ เราจะเล่าเหตการณ์หลักๆ เข้าเรื่องเลยละกัน
ตัวเราเองเกิดมา 2ขวบเสียคุณตา 5ขวบเสียพ่อ 10ชวบเสียแม่ มีพี่สาว1คน ห่างกัน8ปี พี่ชาย1คน ห่างกัน5ปี พี่สาวกับพี่ชายพ่อเดียวกัน เท่ากับเราเป็นลูกคนเดียวของพ่อ พ่อของพี่ๆเสียตอนเรา15ปี ส่วนยายมาเสียตอน20ปี การไม่มีพ่อแม่เท่ากับไม่มีทุกสิ่ง
แต่เราไม่เคยคิดไม่ดีเลย เราอิสระ เราทำอะไรก็ได้ เรากลับบ้านดึกได้ เราทำงานหาเงินเองได้ตั่งแต่11ปี รับจ้างทั่วไป ขายของตลาดนัด ปอกผลไม้ คนอื่นคงมองเราลำบาก แต่เราไม่อยากให้มองแบบนั้น อยากทุกคนมองเราแกติ เพราะเวลาเราอยากได้อยากมีอยากเที่ยว เราก็เหมือนเพื่อนคนอื่นๆ พอทุกคนมองว่าเราขาด แต่เราก็ยังทำตัวปกติ เลยทำให้ถูกมองว่า "ไม่เจียมตัว" เราทำงานหาเงินเอง เราทำกิจกรรมให้โรงเรียน เราตั่งใจเรียน เราต้องทำตัวเหมือนนางเอกน้ำเน่าในละครที่เจียมตัวเก็บตัวไม่ออกไปเปิดหูเปิดตาหรอ เฮ้ย!ทำไม่ได้ป่ะ นี่ไม่ใช่นางเอก
ขึ้นมอปลายเรายังทำงานอยู่ รับจ้างขายชองที่สวนจตุจักร เท่ากับวันหยุดเราจะไม่ได้ไปเที่ยวเหมือนคนอื่นๆ เราก็ปลอบใจตัวเองว่า ไม่เป็นไร เวลายังมีอีกเยอะ ปิดเทอมก็เที่ยวได้ จริงๆเราก็หน้าตาดีน่ะ( -_-) ตอนม.1คนจีบเยอะแต่เราไม่ค่อยสนใจ มันไม่อินอ่ะ นึกออกไหม?แต่ร่างอันสวยงามนั้นก็สลายหายไปตอนเป็นประจำเดือนครั้งแรก มาหมด ไขมัน สิว ฟันผุหนักมาก ไม่เข้าใจ งง?....,มาไง มันทำให้ส่งผลมาจนมอปลาย อ้วนผอมได้ สิวหายได้ แต่ฟันผุไม่หายไป ลืมบอกว่า ฟันหน้าน่ะที่ผุ คือมันบิ่นแล้วผุ ผอมแล้ว สิวหายแล้ว ฟันละ ตังค์ก็ไม่มี ไปทำมันแพงมาก(ตอนจบมอปลายไปมาหมดไป25000+ ต้องครอบฟันใหม่ ร้องไห้เเรง)
ตอนมอปลายคือหลุมดำของชีวิต โรงเรียนไกลบ้านมาก บ้านอยู่สะพานใหม่ไปเรียนที่จ.นนทบุรี โง่ภาษาเเต่เรียนศิลป์ภาษา ไม่เรียนตามเพื่อนตอนมอต้น ต้องมาหาเพื่อนใหม่ตอนมอปลาย เพื่อนในห้องเค้ามาเป็นกรุ๊ป เราละ? บินเดี่ยวอยู่เกือบปี กว่าจะมีเพื่อนสนิท แค่เพื่อนยังหาเป็นปี แฟนไม่ต้องพูดถึง อะไรที่เคยเจอตอนม.1หายหมด กลับด้านหมด นอกจากจะไม่มีคนจีบแล้ว.....,ยังโดนล้อเป็นตัวตลกของรุ่นอีก คนหล่อๆในรุ่นแอบมองเราก็มีน่ะ มองเป็นตัวตลก น้ำเน่าจนยุงวางไข่ -_- นี่อยากให้ชีวิตเป็นเหมือนในหนังไฮสคูลของต่างประเทศอ่ะ ซินเดอเรล่าสตอรี่งี้ เดอะสตาร์งี้ ซึงทำไม่ด้ายยยยยย 😭 เรียนก็เเย่ เหนื่อยก็เหนื่อย ท้อก็ท้อ แถมไม่มีอะไรทำให้กระชุมกระชวยอีก เหมือนเป็นซากแห้งๆรอวันตาย ไม่มีสีสันอะไรเลย ห่างไกลคำว่าฮอร์โมนวัยว้าวุ้น มากๆ แต่ก็ดันทุรังเรียนจบมาได้น่ะ
เราเข้าเรียนต่อมหาลัยจนตอนนี้จะจบละ ชีวิตมหาลัยก็ดีน่ะ เพราะเรามีเพื่อนดี เรายังทำงานอยู่ตักไอติมเเถวๆสยาม >\\\\< เรียนจะจบแล้วแฟนละ?...,ไม่มีจ้า เหมือนเดิมเพิ่มเติมคือคานทอง คนมาจีบมาน่ะ เบ้าหน้าเราเข้าขั้นแปลกจนเพื่อนสงสัยว่าทำไมมีคนดีๆมาจีบ 5555555555 เรารู้ว่ายังไม่ใช่ ยังไม่ถึงเวลา เราต้องดูแลตัวเองให้ได้ดีกว่านี้ ต้องเป็นพ่อแม่ให้ตัวเองได้
ที่เราเล่ามาทั้งหมดนี้ เราอยากให้เพื่อนที่พยายามอ่านมาทั้งหมด ช่วยบอกหน่อยว่าการที่เราเป็นเราแบบนี้แปลกไหม? พี่สาวกับพี่ชายเราเค้าบอกว่าแปลก เรามีความคิดแปลกๆ ทำอะไรแปลกๆ ต่างจากพวกเค้า บางทีเราก็อดน้อยใจไม่ได้ มันเซ็งมาก เรากำลังจะเรียนจบ เรากำลังจะต้องย้ายกลับมาอยู่กับพวกเค้า (ลืมบอกตอนเรียนมหาลัยนอนบ้านเพื่อน พี่มาซื้อบ้านที่ชลบุรี) เรากลัวเข้ากับพวกเค้าไม่ได้ ขี้เกียจย้ายบ้านอีก
เมื่อกี้ทะเลาะกันเรื่องเค้าใจร้อนชอบด่าคำว่า ปญอ. ซึงเราว่ามันแรงไปต่อเหตการณ์นั้นๆ และทำไมต้องโมโหแรงขนาดนี้ ชอบเข้าวัด ชอบทำบุญ ชอบไหว้พระ แต่ก็มากไปจนดูงมงาย เค้าดรียนเก่งมากผิดกับเรา เกรด4.00จนจบมอปลาย นั้นคนหรอ?...,จบมหาลัยเกรดนิยม แฟนเค้าก็วิศวะเกรดนิยม ไอคิวดีทั้งคู่ แต่พี่สาวเราอีคิวต่ำมาก จะทำยังไงให้อยู่ด้วยกันได้ค่ะ แค่ย้ายมารอสัมภาษณ์งานก็เห็นแววบ้านแตกไกลๆละ ปวดจิตมาก
สุดท้ายนี้....,ขอบคุณที่เข้ามาอ่านละคอมเม้นท์ =) ชอบได้ แซะได้ ด่าได้ ด่าแรงๆก็ได้ 5555555555 กราบสวัสดีค่ะ
ปล.ไม่รู้จะแท็กอะไร แท็กเรื่องสั้นไปละกัน. =)
ต้มมาม่า ล่าเรื่องเก่า น้ำเน่ามาก ลากไปกินในน้ำ....,
ล่าเรื่องเก่า...,แน่นอนขึ้นชื่อว่าเรื่องเก่ามันก็ต้องมีทั้งดีและไม่ดี ใครๆจะอยากจำแต่เรื่องดีๆ แต่เราชอบจำเรื่องแย่ๆน่ะ บางทีการจำอะไรที่เจ็บปวดได้เเม่นยำมันทำให้กลายเป็นเกาะป้องกันตัวเราหากต้องพบเจอกับเหตุการณ์ซ้ำๆเดิมๆ เราจะเล่าเหตการณ์หลักๆ เข้าเรื่องเลยละกัน
ตัวเราเองเกิดมา 2ขวบเสียคุณตา 5ขวบเสียพ่อ 10ชวบเสียแม่ มีพี่สาว1คน ห่างกัน8ปี พี่ชาย1คน ห่างกัน5ปี พี่สาวกับพี่ชายพ่อเดียวกัน เท่ากับเราเป็นลูกคนเดียวของพ่อ พ่อของพี่ๆเสียตอนเรา15ปี ส่วนยายมาเสียตอน20ปี การไม่มีพ่อแม่เท่ากับไม่มีทุกสิ่ง
แต่เราไม่เคยคิดไม่ดีเลย เราอิสระ เราทำอะไรก็ได้ เรากลับบ้านดึกได้ เราทำงานหาเงินเองได้ตั่งแต่11ปี รับจ้างทั่วไป ขายของตลาดนัด ปอกผลไม้ คนอื่นคงมองเราลำบาก แต่เราไม่อยากให้มองแบบนั้น อยากทุกคนมองเราแกติ เพราะเวลาเราอยากได้อยากมีอยากเที่ยว เราก็เหมือนเพื่อนคนอื่นๆ พอทุกคนมองว่าเราขาด แต่เราก็ยังทำตัวปกติ เลยทำให้ถูกมองว่า "ไม่เจียมตัว" เราทำงานหาเงินเอง เราทำกิจกรรมให้โรงเรียน เราตั่งใจเรียน เราต้องทำตัวเหมือนนางเอกน้ำเน่าในละครที่เจียมตัวเก็บตัวไม่ออกไปเปิดหูเปิดตาหรอ เฮ้ย!ทำไม่ได้ป่ะ นี่ไม่ใช่นางเอก
ขึ้นมอปลายเรายังทำงานอยู่ รับจ้างขายชองที่สวนจตุจักร เท่ากับวันหยุดเราจะไม่ได้ไปเที่ยวเหมือนคนอื่นๆ เราก็ปลอบใจตัวเองว่า ไม่เป็นไร เวลายังมีอีกเยอะ ปิดเทอมก็เที่ยวได้ จริงๆเราก็หน้าตาดีน่ะ( -_-) ตอนม.1คนจีบเยอะแต่เราไม่ค่อยสนใจ มันไม่อินอ่ะ นึกออกไหม?แต่ร่างอันสวยงามนั้นก็สลายหายไปตอนเป็นประจำเดือนครั้งแรก มาหมด ไขมัน สิว ฟันผุหนักมาก ไม่เข้าใจ งง?....,มาไง มันทำให้ส่งผลมาจนมอปลาย อ้วนผอมได้ สิวหายได้ แต่ฟันผุไม่หายไป ลืมบอกว่า ฟันหน้าน่ะที่ผุ คือมันบิ่นแล้วผุ ผอมแล้ว สิวหายแล้ว ฟันละ ตังค์ก็ไม่มี ไปทำมันแพงมาก(ตอนจบมอปลายไปมาหมดไป25000+ ต้องครอบฟันใหม่ ร้องไห้เเรง)
ตอนมอปลายคือหลุมดำของชีวิต โรงเรียนไกลบ้านมาก บ้านอยู่สะพานใหม่ไปเรียนที่จ.นนทบุรี โง่ภาษาเเต่เรียนศิลป์ภาษา ไม่เรียนตามเพื่อนตอนมอต้น ต้องมาหาเพื่อนใหม่ตอนมอปลาย เพื่อนในห้องเค้ามาเป็นกรุ๊ป เราละ? บินเดี่ยวอยู่เกือบปี กว่าจะมีเพื่อนสนิท แค่เพื่อนยังหาเป็นปี แฟนไม่ต้องพูดถึง อะไรที่เคยเจอตอนม.1หายหมด กลับด้านหมด นอกจากจะไม่มีคนจีบแล้ว.....,ยังโดนล้อเป็นตัวตลกของรุ่นอีก คนหล่อๆในรุ่นแอบมองเราก็มีน่ะ มองเป็นตัวตลก น้ำเน่าจนยุงวางไข่ -_- นี่อยากให้ชีวิตเป็นเหมือนในหนังไฮสคูลของต่างประเทศอ่ะ ซินเดอเรล่าสตอรี่งี้ เดอะสตาร์งี้ ซึงทำไม่ด้ายยยยยย 😭 เรียนก็เเย่ เหนื่อยก็เหนื่อย ท้อก็ท้อ แถมไม่มีอะไรทำให้กระชุมกระชวยอีก เหมือนเป็นซากแห้งๆรอวันตาย ไม่มีสีสันอะไรเลย ห่างไกลคำว่าฮอร์โมนวัยว้าวุ้น มากๆ แต่ก็ดันทุรังเรียนจบมาได้น่ะ
เราเข้าเรียนต่อมหาลัยจนตอนนี้จะจบละ ชีวิตมหาลัยก็ดีน่ะ เพราะเรามีเพื่อนดี เรายังทำงานอยู่ตักไอติมเเถวๆสยาม >\\\\< เรียนจะจบแล้วแฟนละ?...,ไม่มีจ้า เหมือนเดิมเพิ่มเติมคือคานทอง คนมาจีบมาน่ะ เบ้าหน้าเราเข้าขั้นแปลกจนเพื่อนสงสัยว่าทำไมมีคนดีๆมาจีบ 5555555555 เรารู้ว่ายังไม่ใช่ ยังไม่ถึงเวลา เราต้องดูแลตัวเองให้ได้ดีกว่านี้ ต้องเป็นพ่อแม่ให้ตัวเองได้
ที่เราเล่ามาทั้งหมดนี้ เราอยากให้เพื่อนที่พยายามอ่านมาทั้งหมด ช่วยบอกหน่อยว่าการที่เราเป็นเราแบบนี้แปลกไหม? พี่สาวกับพี่ชายเราเค้าบอกว่าแปลก เรามีความคิดแปลกๆ ทำอะไรแปลกๆ ต่างจากพวกเค้า บางทีเราก็อดน้อยใจไม่ได้ มันเซ็งมาก เรากำลังจะเรียนจบ เรากำลังจะต้องย้ายกลับมาอยู่กับพวกเค้า (ลืมบอกตอนเรียนมหาลัยนอนบ้านเพื่อน พี่มาซื้อบ้านที่ชลบุรี) เรากลัวเข้ากับพวกเค้าไม่ได้ ขี้เกียจย้ายบ้านอีก
เมื่อกี้ทะเลาะกันเรื่องเค้าใจร้อนชอบด่าคำว่า ปญอ. ซึงเราว่ามันแรงไปต่อเหตการณ์นั้นๆ และทำไมต้องโมโหแรงขนาดนี้ ชอบเข้าวัด ชอบทำบุญ ชอบไหว้พระ แต่ก็มากไปจนดูงมงาย เค้าดรียนเก่งมากผิดกับเรา เกรด4.00จนจบมอปลาย นั้นคนหรอ?...,จบมหาลัยเกรดนิยม แฟนเค้าก็วิศวะเกรดนิยม ไอคิวดีทั้งคู่ แต่พี่สาวเราอีคิวต่ำมาก จะทำยังไงให้อยู่ด้วยกันได้ค่ะ แค่ย้ายมารอสัมภาษณ์งานก็เห็นแววบ้านแตกไกลๆละ ปวดจิตมาก
สุดท้ายนี้....,ขอบคุณที่เข้ามาอ่านละคอมเม้นท์ =) ชอบได้ แซะได้ ด่าได้ ด่าแรงๆก็ได้ 5555555555 กราบสวัสดีค่ะ
ปล.ไม่รู้จะแท็กอะไร แท็กเรื่องสั้นไปละกัน. =)