สวัสดีคับ ผมอายุเพียง17 ยังเด็กอยู่เลย แต่เชื่อเถอะคับ เด็กอย่างผมต้องแบกรับความทุกข์ ความผิดหวังในความฝัน การเสียใจมากมาย ทั้งจากตัวผมเองและพ่อแม่ ผมไม่มีคนให้ปรึกษาหรอกคับ เพราะผมไม่เหมือนคนอื่นๆ ผมพยายามปล่อยวาง อะไรจะเกิดปล่อยมันไป ผมรู้ว่าฝันผมเป็นไปได้ยาก นั่นแค่คิด ผมยังไม่ได้ลองทำมันเลย เพราะพ่อผมเห็นว่าเป็นเรื่องไร้สาระ ไม่ใช่เรื่องเรียน แต่การที่คนเราจะประสบความสำเร็จมันก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ในแค่ตำรานิคับ (ผมขอไม่บอกนะคับว่าฝันผมคืออะไร เพราะผมไม่อยากโดนคนในนี้พูดดูถูกผม). ผมได้ขอให้พ่อให้โอกาส ให้ผมได้มีโอกาสได้ทำ เพราะผมอยากลองทำมันจริงๆ มันเป็นฝันของผม จนตอนนี้ผมกับพ่อได้ทะเลาะกันจนพ่อไม่ส่งเสียผมอีกเลย ระหว่างผมกับพ่อไม่มีการคุยอะไรกันทั้งสิ้น ตั้งแต่เกิดมาพ่อไม่ได้ดูแลผมเลย ใช้แต่เงินที่โอนมาเท่านั้นเพื่อให้ผมมีชีวิตอยู่ พ่อไม่ได้อยู่กับผม ไม่รู้ว่าผมลอบทำอะไรรักอะไร พ่อเขามีลูกมีภรรยาหลายคนคับ และพ่อผมอยู่ต่างประเทศ ผมอยู่กับแม่มาตั้งแต่เด็ก แม่พยายามอธิบายให้พ่อฟังเริ่องฝันที่ผมวางไว้ จนตอนนี้พ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันอีก เพราะะผมคนเดียวทำให้แม่เดือดร้อนควรทำยังไงดีคับ. เกิดมาผมก็เจอแต่เรื่องทุกข์ใจ. ไม่รู้เพราะอะไร. เจอแต่เรื่องผิดหวัง ผมพึ่งอายุ17เอง หลายปัญหาที่ผมเคยเจอมามันไม่ทำให้ผมเข้มแข็งแรง. แต่มันทำให้ผมอ่อนแอลงทุกวัน. ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าชีวิตของผมจะมีคุณภาพได้หรือไม่ถามผมยังเจอแต่ปัญหาแบบนี้