สวัสดีคะ วันนี้ได้เข้ามานั่งตั้งกระทู้ด้วยเหตุผลที่ว่าทำไมตอนนี้ฉันรู้สึกไม่มีความสุขกับการใช้ชีวิตที่เป็นอยู่เลย
...............
......
..
.
ฉันเป็นผู้หญิงที่กำลังเรียนมหาลัย
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบตีเทนนิส
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบนอนฟังเพลง
ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่มีแฟน
ฉันเป็นผู้หญิงที่บางวันแทบไม่คุยกับใครเลย
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบกล่าวคำขอบคุณกับทุกเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาไม่ว่าดีหรือร้าย
ฉันเป็นผู้หญิงที่เมื่อจะกว่าคำขอโทษจะยกมือไหว้ด้วยเสมอ
ฉันเป็นผู้หญิงที่กินข้าวร้านเดิมประจำทุกวัน
ฉันเป็นผู้หญิงที่ว่างๆชอบไปนั่งเรือเล่น
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบไปไหนมาไหนคนเดียว
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบนอนกอดแม่
ฉันเป็นผู้หญิงที่กำลังเรียนเภสัช
----------------------------------------------------------------
และนี่คือชีวิตคร่าวๆของฉัน บางคนคงคิดว่าก็ดูมีความสุขดี
แต่สำหรับชั้นล้วมันโคตรไม่มีความสุขเลยวะะะ
มันเงียบบบบบบ เหงาาาา อย่างบอกไม่ถูก
คณะที่เรียนอยู่ฉันก็รู้สึกว่ามันยังไม่ใช่สำหรับฉันเลย
ทุกวันที่เป็นอยู่ฉันมีความรู้สึกโชคดีอยู่หนึ่งอย่างคือได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่
นอกนั้นฉันยังหาคำตอบไม่ได้เลย ฉันเกิดมาเพื่ออะไร
ฉันเคยลองตั้งคำถามจริงๆแล้วฉันอยากเรียนหรืออยากประกอบอาชีพอะไร
แต่ทุกอย่างมันเหมือนกำหนดมาแล้วว่าฉันต้องเดินทางชีวิตมาเป็นแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้...
แต่เหนือจากสิ่งอื่นใดตอนนี้ที่อยากมีที่สุด คือรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของฉัน ฉันอยากมีมันให้ตัวเอง
=================================
ขอบคุณที่ผ่านเข้ามาอ่านนะคะ ที่นี่เป็นที่ให้ฉันระบายได้ดีเลยที่เดียว
ความสุขของฉันนานเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่ได้สัมผัส..
...............
......
..
.
ฉันเป็นผู้หญิงที่กำลังเรียนมหาลัย
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบตีเทนนิส
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบนอนฟังเพลง
ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่มีแฟน
ฉันเป็นผู้หญิงที่บางวันแทบไม่คุยกับใครเลย
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบกล่าวคำขอบคุณกับทุกเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาไม่ว่าดีหรือร้าย
ฉันเป็นผู้หญิงที่เมื่อจะกว่าคำขอโทษจะยกมือไหว้ด้วยเสมอ
ฉันเป็นผู้หญิงที่กินข้าวร้านเดิมประจำทุกวัน
ฉันเป็นผู้หญิงที่ว่างๆชอบไปนั่งเรือเล่น
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบไปไหนมาไหนคนเดียว
ฉันเป็นผู้หญิงที่ชอบนอนกอดแม่
ฉันเป็นผู้หญิงที่กำลังเรียนเภสัช
----------------------------------------------------------------
และนี่คือชีวิตคร่าวๆของฉัน บางคนคงคิดว่าก็ดูมีความสุขดี
แต่สำหรับชั้นล้วมันโคตรไม่มีความสุขเลยวะะะ
มันเงียบบบบบบ เหงาาาา อย่างบอกไม่ถูก
คณะที่เรียนอยู่ฉันก็รู้สึกว่ามันยังไม่ใช่สำหรับฉันเลย
ทุกวันที่เป็นอยู่ฉันมีความรู้สึกโชคดีอยู่หนึ่งอย่างคือได้เกิดมาเป็นลูกของพ่อกับแม่
นอกนั้นฉันยังหาคำตอบไม่ได้เลย ฉันเกิดมาเพื่ออะไร
ฉันเคยลองตั้งคำถามจริงๆแล้วฉันอยากเรียนหรืออยากประกอบอาชีพอะไร
แต่ทุกอย่างมันเหมือนกำหนดมาแล้วว่าฉันต้องเดินทางชีวิตมาเป็นแบบที่เป็นอยู่ตอนนี้...
แต่เหนือจากสิ่งอื่นใดตอนนี้ที่อยากมีที่สุด คือรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของฉัน ฉันอยากมีมันให้ตัวเอง
=================================
ขอบคุณที่ผ่านเข้ามาอ่านนะคะ ที่นี่เป็นที่ให้ฉันระบายได้ดีเลยที่เดียว