ก่อนอื่นต้องเกริ่นไว้ก่อนว่าตั้งกระทู้มาหลายกระทู้แล้ว เพราะความสงสัยแต่หาคำตอบไม่ได้
แนะนำตัวก่อนเลยนะคะ เป็นผู้หญิงคนนึงที่ชอบผู้ชายเรียนวิศวะมาก จะว่าคลั่งเลยก็ได้ ย้อนกลับไปเมื่อ3 ปีที่แล้ว
เนื่องจากว่าเราเป็นคนไม่เก่งภาษาอังกฤษเลย วันนึงนั่งเล่นหน้าคอมก็มีเวปๆนึงเด้งขึ้นมา เป็นเวปหาแฟนต่างชาติ
เราก็สมัตรไปเล่นๆขำๆ อัพรูปลงไปเรื่อย ไม่ได้สนใจอะไร
จนกระทั่งวันนึงมีผู้ชายตี๋ๆเข้ามาทักจำได้ว่าอยู่ คศ.2013 เราก็ตอบนิดหน่อย ช่วงนั้นยุ่งมาก ไม่มีเวลาเลย แล้วเราก็ไม่เข้าเวปนั้นเลย
1ปีเต็มๆ แล้วก็มีแฟนเป็นคนไทยอยู่แล้วด้วย(แต่ก็เลิกในปีนั้น) อยู่ๆเมื่อปี 2015 ต้นๆปี เวปนั้นก็ส่งข้อความเข้ามาในเมล เราก็เปิดอ่านๆ
ไปเจออิตาตี๋อีกรอบ เราไม่ได้ตอบอะไรเลย แต่ให้ ID Line ไป
จากวันนั้น พี่ตี๋ก็ส่งข้อความหา อ่านบ้างไม่อ่านบ้าง ตอบบ้างเล็กน้อย สัปดาห์นึงค่อยตอบก็มี ภาษาอังกฤษยังห่วยเหมือนเดิม
เค้าแนะนำตัวว่า มีสัญชาติเกาหลี แต่ไปอยู่อเมริกันตั้งแต่ 7 ขวบ เราก็ อืมๆๆๆๆ ไปเฉยๆ ไม่ได้สนใจอะไรเลย
จนกระทั่งวันนึง Line เราเงียบมาก ไม่มีใครพูดด้วยเลย (จขกท ทำงานแบงค์ ) สันนิษฐานว่า เพื่อนกลัวเราไปขายประกัน เพราะแบงค์มีเป้าตลอดเวลา
เป็นชีวิตที่น่าสงสารมากเลย ก็ไม่มีใครคุยด้วยแล้ว เลยไปเปิด line ตาพี่ตี๋ดู ที่ค้างไว้หลายวัน ปรากฎว่า เค้าส่งรูปมาให้ (รูปนั้นน่ารักมากกกกกก)
เกิดความอยากรู้ขึ้นมา เลยถามว่าเค้าทำอาชีพอะไร เค้าตอบว่า " engineer" ตอนนั้นที่รู้สึกคือ แม่จ้าววววววว
สวรรรค์ส่งเนื้อคู่มาให้ลูกแล้ว
กรี๊ดหนักมาก คลั่งขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล ชอบหัวปรักหัวปรำภายใน1นาที คือเป็นเอามากอ่ะ
หลังจากนั้นก็คุยกันทุกวัน ชีวิตดี๊ดี มีความสุขอ่ะ เหมือนคนบ้า มือกำแต่โทรศัพท์ ไม่หลับ ไม่นอน อเมริกากับบ้านเราเวลาแตกต่างคนละขั้วเลย
แต่ก็สู้ตายนะ ยอมๆสละเวลาเพื่อเธอ
==== แต่ในความสุขนั้น หารู้มั้ยว่ามีความหวาดระแวงอยู่ในหัว คิดวนเวียนตลอดว่า " เค้าหลอกเรามั้ยวะ " เค้ามีตัวตนจริงมั้ย
อันดับแรกเลย ที่ค่อยๆแซะ ว่าเธอมีตัวตนจริงรึป่าว คือให้เค้า แชร์โลเคชั่น ทาง Line พอเค้าแชร์มา ก็กูเกิลใหญ่เลย ปรากฎว่ามีจริงตามที่บอกว่า
วางใจไปหนึ่งเปาะแล้ว ซักพักเค้าส่งข้อความเสียงมาให้ ถถถ พอได้ยินเสียงเค้าเท่านั้นแระ ละลายเลย กุลสตรีไม่มีเลยตอนนั้น
พอคุยกันไประยะนึง ก็โทรคุยกันทาง Line จากนั้นก็เลื่อนขั้นมา video call ตื่นเต้นมากค่ะ หน้าเค้าหล่อแบบตี๋ๆ ที่เราฝันมานานเลย เขิลอายจนจนไม่รู้จะพูดยังไง
ในระหว่างนั้น ก็คุยกันเรื่อยๆ มีวันนึง เราขายประกันให้เพื่อน เป็นประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคล ตอนนั้นหาลูกค้าได้ 10 กรม เรานั่งคีย์ไป 10กรมในวันเดียว
หลังจากนั้นประมาณ1 สัปดาห์ เพื่อนที่ซื้อประกันด้วยเค้าโทรมาบอกว่า เธอคีย์ผิด กรมธรรม์ผิดทั้งหมด 10 กรมเลย ตอนนั้นที่ได้ยินในหัวมันอื้อมาก
เงินไม่ใช่น้อยๆ หลายหมื่น ช่วงที่รู้เรื่องประมาณ 2 ทุ่ม คือไม่รู้จะปรึกษาใคร ทุกคนในแบงค์เค้าก็แยกย้ายไปหมดแล้ว วันนั้นจำได้ว่า นั่งร้องไห้อยู่หน้าบ้าน
ไม่กล้าเข้าบ้านไป กลัวแม่เห็น ไม่รู้จะทำยังไง เลยโทรไปหาอิพี่ตี๋ ไม่เคยจะรู้เลยว่า นิสัยฝรั่ง เค้าทนเห็นผู้หญิงร้องไห้ไม่ได้จริงๆ
พี่ตี๋บอกว่า เธอไม่ต้องเป็นห่วง ระบบถ้ามันผิดมันสามารถแก้ไขได้ อีกอย่างแบงค์เค้าต้องมีประกันที่ทำไว้ เพื่อรับรองความผิดพลาด ใช่แระ มันเป็นคำปลอบที่ดีมาก แต่บ้านเราไม่ใช่เมืองนอก บางอย่างพนักงานต้องรับผิดชอบเอง เราก็อธิบายทั้งน้ำตา ปรากฎว่าพี่ตี๋โกรธมาก ที่ระบบธนาคารของประเทศไทยล่าช้า พี่แกพูดว่า "ฉันอยากคุยกับ Boss เธอ เอาเบอร์มา" ตอนนั้นคือตกใจมาก ร้องไห้หนักกว่าเดิมอีก
สุดท้าย พี่ตี๋เลยพูดว่า " หยุดร้องไห้นะที่รัก ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างให้เธอเอง กรมธรรม์ทั้งหมดมันราคาเท่าไหร่ จริงๆฉันไม่ชอบระบบแบบนี้เลย
แต่ฉันทนดูเธอร้องไห้ไม่ได้ ฉันSad ที่ได้ยินเสียงเธอร้องไห้ " เป็นคำปลอบที่ ห๊ะ!!! อะไรนะ คือเกิดมายังไม่มีใครช่วยขนาดนี้นอกจากครอบครัว
วันรุ่งขึ้นในเวลาเที่ยงๆ (ตอนเช้าเราเคลียร์ปัญหาจบแล้ว คือกรมไม่ได้ผิดพลาดอะไรร้องไห้ฟรี) เรานั่งพักเที่ยงกับพี่ที่แบงค์ อยู่ๆอิพี่ตี๋ก็โทรมา แล้วบอกว่า
ฉันโอนเงินให้เธอแล้วนะ พร้อมบอกรหัสที่ไปรับเงิน ตอนนั้นคืองงมาก เราไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆเลย พี่แกโอนเงินมาให้หลายหมื่น ในขณะที่อึ้งๆอยู่
ก็เลยเงยหน้าขึ้น แล้วเล่าให้พี่ที่แบงค์ฟัง
เรา : เค้าบอกว่าเค้าโอนเงินมาให้ (ชื่อเรา)ว่ะ
พี่ที่แบงค์ : จริงหรอแก ถ้าโอนมาจริงๆ เอามันเป็นผัวเลย (ต้องขอโทษที่ให้คำหยาบนะคะ)พี่เค้าพูดแบบนี้จริงๆ
หลังจากนั้นเราก็ไปรับตังค์ค่ะ ไม่เสียค่าธรรมเนียมอะไรซักบาท เค้าออกให้ตั้งแต่ต้นทางจบเลย
แล้วที่สำคัญนะคะ ใบรับเงิน ระบุ ชื่อ นามสกุล ผู้ส่ง และต้นทางจาก USA มาเต็มๆเลยค่ะ
เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ ติดธุระด่วน
เมื่อเพื่อนสาวสงสัยว่าแฟนเราเป็นเอเย่นส่งทาสกาม
แนะนำตัวก่อนเลยนะคะ เป็นผู้หญิงคนนึงที่ชอบผู้ชายเรียนวิศวะมาก จะว่าคลั่งเลยก็ได้ ย้อนกลับไปเมื่อ3 ปีที่แล้ว
เนื่องจากว่าเราเป็นคนไม่เก่งภาษาอังกฤษเลย วันนึงนั่งเล่นหน้าคอมก็มีเวปๆนึงเด้งขึ้นมา เป็นเวปหาแฟนต่างชาติ
เราก็สมัตรไปเล่นๆขำๆ อัพรูปลงไปเรื่อย ไม่ได้สนใจอะไร
จนกระทั่งวันนึงมีผู้ชายตี๋ๆเข้ามาทักจำได้ว่าอยู่ คศ.2013 เราก็ตอบนิดหน่อย ช่วงนั้นยุ่งมาก ไม่มีเวลาเลย แล้วเราก็ไม่เข้าเวปนั้นเลย
1ปีเต็มๆ แล้วก็มีแฟนเป็นคนไทยอยู่แล้วด้วย(แต่ก็เลิกในปีนั้น) อยู่ๆเมื่อปี 2015 ต้นๆปี เวปนั้นก็ส่งข้อความเข้ามาในเมล เราก็เปิดอ่านๆ
ไปเจออิตาตี๋อีกรอบ เราไม่ได้ตอบอะไรเลย แต่ให้ ID Line ไป
จากวันนั้น พี่ตี๋ก็ส่งข้อความหา อ่านบ้างไม่อ่านบ้าง ตอบบ้างเล็กน้อย สัปดาห์นึงค่อยตอบก็มี ภาษาอังกฤษยังห่วยเหมือนเดิม
เค้าแนะนำตัวว่า มีสัญชาติเกาหลี แต่ไปอยู่อเมริกันตั้งแต่ 7 ขวบ เราก็ อืมๆๆๆๆ ไปเฉยๆ ไม่ได้สนใจอะไรเลย
จนกระทั่งวันนึง Line เราเงียบมาก ไม่มีใครพูดด้วยเลย (จขกท ทำงานแบงค์ ) สันนิษฐานว่า เพื่อนกลัวเราไปขายประกัน เพราะแบงค์มีเป้าตลอดเวลา
เป็นชีวิตที่น่าสงสารมากเลย ก็ไม่มีใครคุยด้วยแล้ว เลยไปเปิด line ตาพี่ตี๋ดู ที่ค้างไว้หลายวัน ปรากฎว่า เค้าส่งรูปมาให้ (รูปนั้นน่ารักมากกกกกก)
เกิดความอยากรู้ขึ้นมา เลยถามว่าเค้าทำอาชีพอะไร เค้าตอบว่า " engineer" ตอนนั้นที่รู้สึกคือ แม่จ้าววววววว
กรี๊ดหนักมาก คลั่งขึ้นมาโดยไม่มีเหตุผล ชอบหัวปรักหัวปรำภายใน1นาที คือเป็นเอามากอ่ะ
หลังจากนั้นก็คุยกันทุกวัน ชีวิตดี๊ดี มีความสุขอ่ะ เหมือนคนบ้า มือกำแต่โทรศัพท์ ไม่หลับ ไม่นอน อเมริกากับบ้านเราเวลาแตกต่างคนละขั้วเลย
แต่ก็สู้ตายนะ ยอมๆสละเวลาเพื่อเธอ
==== แต่ในความสุขนั้น หารู้มั้ยว่ามีความหวาดระแวงอยู่ในหัว คิดวนเวียนตลอดว่า " เค้าหลอกเรามั้ยวะ " เค้ามีตัวตนจริงมั้ย
อันดับแรกเลย ที่ค่อยๆแซะ ว่าเธอมีตัวตนจริงรึป่าว คือให้เค้า แชร์โลเคชั่น ทาง Line พอเค้าแชร์มา ก็กูเกิลใหญ่เลย ปรากฎว่ามีจริงตามที่บอกว่า
วางใจไปหนึ่งเปาะแล้ว ซักพักเค้าส่งข้อความเสียงมาให้ ถถถ พอได้ยินเสียงเค้าเท่านั้นแระ ละลายเลย กุลสตรีไม่มีเลยตอนนั้น
พอคุยกันไประยะนึง ก็โทรคุยกันทาง Line จากนั้นก็เลื่อนขั้นมา video call ตื่นเต้นมากค่ะ หน้าเค้าหล่อแบบตี๋ๆ ที่เราฝันมานานเลย เขิลอายจนจนไม่รู้จะพูดยังไง
ในระหว่างนั้น ก็คุยกันเรื่อยๆ มีวันนึง เราขายประกันให้เพื่อน เป็นประกันอุบัติเหตุส่วนบุคคล ตอนนั้นหาลูกค้าได้ 10 กรม เรานั่งคีย์ไป 10กรมในวันเดียว
หลังจากนั้นประมาณ1 สัปดาห์ เพื่อนที่ซื้อประกันด้วยเค้าโทรมาบอกว่า เธอคีย์ผิด กรมธรรม์ผิดทั้งหมด 10 กรมเลย ตอนนั้นที่ได้ยินในหัวมันอื้อมาก
เงินไม่ใช่น้อยๆ หลายหมื่น ช่วงที่รู้เรื่องประมาณ 2 ทุ่ม คือไม่รู้จะปรึกษาใคร ทุกคนในแบงค์เค้าก็แยกย้ายไปหมดแล้ว วันนั้นจำได้ว่า นั่งร้องไห้อยู่หน้าบ้าน
ไม่กล้าเข้าบ้านไป กลัวแม่เห็น ไม่รู้จะทำยังไง เลยโทรไปหาอิพี่ตี๋ ไม่เคยจะรู้เลยว่า นิสัยฝรั่ง เค้าทนเห็นผู้หญิงร้องไห้ไม่ได้จริงๆ
พี่ตี๋บอกว่า เธอไม่ต้องเป็นห่วง ระบบถ้ามันผิดมันสามารถแก้ไขได้ อีกอย่างแบงค์เค้าต้องมีประกันที่ทำไว้ เพื่อรับรองความผิดพลาด ใช่แระ มันเป็นคำปลอบที่ดีมาก แต่บ้านเราไม่ใช่เมืองนอก บางอย่างพนักงานต้องรับผิดชอบเอง เราก็อธิบายทั้งน้ำตา ปรากฎว่าพี่ตี๋โกรธมาก ที่ระบบธนาคารของประเทศไทยล่าช้า พี่แกพูดว่า "ฉันอยากคุยกับ Boss เธอ เอาเบอร์มา" ตอนนั้นคือตกใจมาก ร้องไห้หนักกว่าเดิมอีก
สุดท้าย พี่ตี๋เลยพูดว่า " หยุดร้องไห้นะที่รัก ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างให้เธอเอง กรมธรรม์ทั้งหมดมันราคาเท่าไหร่ จริงๆฉันไม่ชอบระบบแบบนี้เลย
แต่ฉันทนดูเธอร้องไห้ไม่ได้ ฉันSad ที่ได้ยินเสียงเธอร้องไห้ " เป็นคำปลอบที่ ห๊ะ!!! อะไรนะ คือเกิดมายังไม่มีใครช่วยขนาดนี้นอกจากครอบครัว
วันรุ่งขึ้นในเวลาเที่ยงๆ (ตอนเช้าเราเคลียร์ปัญหาจบแล้ว คือกรมไม่ได้ผิดพลาดอะไรร้องไห้ฟรี) เรานั่งพักเที่ยงกับพี่ที่แบงค์ อยู่ๆอิพี่ตี๋ก็โทรมา แล้วบอกว่า
ฉันโอนเงินให้เธอแล้วนะ พร้อมบอกรหัสที่ไปรับเงิน ตอนนั้นคืองงมาก เราไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆเลย พี่แกโอนเงินมาให้หลายหมื่น ในขณะที่อึ้งๆอยู่
ก็เลยเงยหน้าขึ้น แล้วเล่าให้พี่ที่แบงค์ฟัง
เรา : เค้าบอกว่าเค้าโอนเงินมาให้ (ชื่อเรา)ว่ะ
พี่ที่แบงค์ : จริงหรอแก ถ้าโอนมาจริงๆ เอามันเป็นผัวเลย (ต้องขอโทษที่ให้คำหยาบนะคะ)พี่เค้าพูดแบบนี้จริงๆ
หลังจากนั้นเราก็ไปรับตังค์ค่ะ ไม่เสียค่าธรรมเนียมอะไรซักบาท เค้าออกให้ตั้งแต่ต้นทางจบเลย
แล้วที่สำคัญนะคะ ใบรับเงิน ระบุ ชื่อ นามสกุล ผู้ส่ง และต้นทางจาก USA มาเต็มๆเลยค่ะ
เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ ติดธุระด่วน