สวัสดีค่ะ ตามหัวข้อกระทู้เลย "มาเเชร์เรื่องความรักกันไหม? เผื่อเขาจะบังเอิญมาเห็น" เราขอใช้พื้นที่นี้เล่าเเล้วเราก็อยากอ่านเรื่องราวของพี่ๆเพื่อนๆกันบ้าง
เรามาลองเเชร์กันไหมเผื่อเธอคนนั้นจะผ่านมาเห็น

เรื่องของเราคือวันเปิดเทอมตอนมอสาม (วรั้ยยยยย ยอมรับว่าเร็วไปนิดเเต่มันมาไม่ทันตั้งตัวเลยจริงๆนะ

)เราเข้าเเถวอยู่ตอนเช้าระหว่าฟังผู้อำนวยการของโรงเรียนผู้น่ารักกำลังพูดในขณะนั้นก็มีรุ่นพี่มอสี่คนนึงเดินหน้ามึนเข้ามาในเเถวห้องพี่เเกเเถมใส่ชุดไม่เหมือนเพื่อนอีกต่างหาก (เพื่อนใส่นักเรียนพี่เเกดันใส่พละเพราะอะไรเดี๋ยวบอกทีหลัง) เราก็เเบบคือ First impression เลยเเกกกกกกมันมีจริงๆนะเรื่องเเบบนี้เลยคุยกับเพื่อนว่าเห้ย พี่น่ามึนคนนั้นน่ารักกกกเเง้งงงงงงชอบบบบบบบบ ปรากฎว่าเพื่อนเรารู้จักพี่เเกเราเลยได้รู้เรื่องพี่เเกมากขึ้น หลังจากนั้นตอนเที่ยงเราก็จะกินข้าวให้ช้าๆเพราะที่โรงเรียนเรามอต้นกับมอปลายพักคนละเวลาพอพี่มอปลายพักเที่ยงก็เป็นเวลาเรียนคาบบ่ายของเด็กมอต้นเเล้วบอกเลยว่าตอนนั้นเพื่อนคงเกลียดเราเเต่มันก็เข้าใจเเหละ55555555555 ทุกๆวันเราจะพยายามรอพี่ตอนเที่ยงตลอดถ้าวันไหนได้เรียนตึกของพี่มอปลายนะเเหมมมมมกี๊ดกร๊าดดดเลยเเก
วันนึงเราเลยมีโอกาสโทรไปบอกชอบพี่เค้า(เหยยยยย เเก่เเดดมากนะ) เเต่เเบบเราเป็นเด็กเอ๋อๆเรียบร้อยยังเด็กด้วยคิดว่าตัวเองเเค่คงปลื้มเเต่ไม่รู้ทำไมวันนั้นโทรบอกชอบ หน้ามืดตามัวมาก

พอโทรบอกไปพี่เค้าก็โอเคพี่รับรู้ไว้ เเป่วววววว 555555 เเต่เเกเราไม่ได้อยากเป็นเเฟนเเค่อยากอยู่ใกล้ๆอยากเห็นอยากคุยด้วยสมัยนั้นเรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเเฟนคือไรรรรร 5555555555 อ้อ!เราลืมบอกไป พี่เค้าเรียนห้องพิเศษ(วิทย์-คณิต-ภาษาอังกฤษ)เเล้วไงล่ะให้ทายยยยยยยยเรานี่ตั้งใจเรียน ตั้งใจติว มุ่งมั่นมากเพื่อที่จะได้สอบติดห้องเรียนเเบบพี่ทั้งๆที่เราไม่มีหัววิทย์เล้ยยยยยยยยยยยยย เเหมมมมมมมเเกรรรรรร พอคนมันตั้งใจจริงๆเราเชื่อว่าไม่มีอะไรทำไม่ได้ เราสอบติดจ้าาาาาาาาาา คือห้องมันเป็นห้องพิเศษมันจะมีสองห้องคือทับสองกับทับสาม พี่เค้าอยู่ทับสอง พอวันดูห้องเเหม้!!!!!ฉันได้อยู่ทับสองงงงง บอกเลยว่าปริ่มมากกกกกข่าาาาาาาาา หลังจากนั้นพอขึ้นมอปลายเราก็ได้อยู่ใกล้พี่ไม่ได้เป็นน้องรหัสหรอกเเต่ก็เป็นห้องรหัสกันนนนเข้าค่ายด้วยกันบ่อยทำกิจกรรมด้วยกันบ่อยเราบอกตรงๆเลยว่าเรามีความสุขมาก พี่เค้าทำให้เราตั้งใจเรียนมากขึ้น ดูเเลตัวเองมากขึ้น ชีวิตเราไม่เคยเเย่ลงเพราะผู้ชายเพราะเราไม่เคยชอบใครอีกเลยนอกจากพี่หน้ามึนคนนั้นจริงๆมันก็มีคนเข้ามาคุยนะเเต่สุดท้ายเราก็ชอบพี่อยู่ดีทุกอย่างเรามีความสุขดี ทุกวันนี้เราเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันเเต่อันนี้เราไม่ได้ตามนะ มันบังเอิญ เรายิ่งมีความสุขเข้าไปใหญ่ เราลืมบอกไปพี่เค้าก็รุ้เรื่องที่เราชอบเค้านะ คือตอนมอสี่มันมีปัญหาหนักมากเรื่อง เรา พี่หน้ามึนกับเเฟนเก่าพี่หน้ามึน เเต่เราขอไม่เล่าเเล้วกัน เราขอจำไว้เเต่เรื่องดีๆ ทุกวันนี้พี่หน้ามึนเองก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย เราทำงานด้วยกันบ้าง เจอกันบ้างเพราะพี่เองก็เป็นนักศึกษาที่มีตำเเหน่งในมหาวิทยาลัยเเต่พี่ก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยพี่ยังคงวางตัวดีกับเราเสมอ ถึงตอนนี้เราเองไม่รู้ว่าเรารู้สึกยังไงกันเเน่ เราไม่เคยอยากได้พี่มาครอบครองเเต่เราก็ไม่อยากหายไปจากชีวิตพี่ ไม่อยากให้พี่หายไปจากเรา ไม่อยากให้พี่ไปเจอคนไม่ดี ไม่อยากให้พี่ทำงานหนักมากเกินไปขนาดนี้ เราหวังดีนะ ถ้าวันนึงพี่ผ่านมาเห็นถึงเเม้ว่าเราจะไม่ได้เป็นอะไรกันเเต่เราจะอยู่เเถวๆนี้รอบๆตัวพี่เเหละถ้าวันไหนเนื่อยวันไหนท้อเราไม่เคยหนีไปเลยนะ เราอยู่ตรงนี้ตลอดเลย ใกล้ๆเนี่ยเเหละ สู้ๆนะ

ปล.เรื่องโรงเรียนนี่ถ้าเด็กโรงเรียนเรามาอ่านหรือเพื่อนเรามาอ่านมั่นใจว่ารู้เเน่ ฮิฮิ
อย่าลืมเเชร์เรื่องของเพื่อนๆด้วยนะ
มาเเชร์เรื่องความรักกันไหม? เผื่อเขาจะบังเอิญมาเห็น
เรามาลองเเชร์กันไหมเผื่อเธอคนนั้นจะผ่านมาเห็น
เรื่องของเราคือวันเปิดเทอมตอนมอสาม (วรั้ยยยยย ยอมรับว่าเร็วไปนิดเเต่มันมาไม่ทันตั้งตัวเลยจริงๆนะ
วันนึงเราเลยมีโอกาสโทรไปบอกชอบพี่เค้า(เหยยยยย เเก่เเดดมากนะ) เเต่เเบบเราเป็นเด็กเอ๋อๆเรียบร้อยยังเด็กด้วยคิดว่าตัวเองเเค่คงปลื้มเเต่ไม่รู้ทำไมวันนั้นโทรบอกชอบ หน้ามืดตามัวมาก
ปล.เรื่องโรงเรียนนี่ถ้าเด็กโรงเรียนเรามาอ่านหรือเพื่อนเรามาอ่านมั่นใจว่ารู้เเน่ ฮิฮิ
อย่าลืมเเชร์เรื่องของเพื่อนๆด้วยนะ