ถามคอการเมือง ตั้งแต่ประเทศไทยผ่าน รปห มาตั้งแต่ปี 49 จนถึง59 นับเป็นเวลาถึงสิบปี
เราผ่านการเมืองทั้งข้างถนน ในสภามาเยอะมาก และ ดูเหมือนจะเป็นแบบ กรอบจำกัดไปแล้วตอนนี้
มีใครเคยสงสัยบ้างว่า เท่าที่ผ่านมา เราทะเลาะแก่งแย่ง แบ่งชนชั้นและแตกความคิดกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ อะไรคือสาเหตุ
เคยมีใครสงสัยบ้างว่า สิบปีที่ผ่านมาประเทศเราเดินหน้าในสิ่งที่ควรจะเป็น หรือประเทศเรากำลังเดินถอยหลังลงคลองกันแน่
เคยมีใครคิดว่า ประเทศเราจะกลับไปเป็นเสือแห่งเอเซียได้อีกเมื่อไหร่ แล้วใครจะเป็นผู้นำทางเราไปได้
ทุกวันนี้ดูเหมือนภายใต้ความสงบแต่เรากลับครุกกรุ่นในใจไว้ด้วยความเกลียดซึ่งกันและกัน ใส่หน้ากากเข้าหากันเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่
โดยต่างคนต่างซ่อนความเกลียดและความเจ็บไว้ในใจ รอวันปะทุ เราต่างคนต่างอยากชนะโดยหลงลืมความถูกผิดและการยอมรับผิด
และจากมนุษย์สัมพันธ์ที่เคยมีให้กัน เราก็เดินจากความรักความเข้าใจ มาเข้าสู่โหมดความเกลียดเต็มตัวกันได้อย่างไร เพราะตัวเราเอง
หรือเพราะคนรอบข้าง หรือสิ่งรุมเร้าจากสังคมที่วนเวียน เราเคยถามตัวเองหรือยัง
สิบปีที่ผ่านมา เราอยู่กับความบอบช้ำ หรือเรากำลังจะก้าวผ่านอารยะของการเมืองเดิม ไปสู้อนาคตใหม่
เราได้บทเรียนอะไรจากการเมือง เราช้าเกินไปที่จะช่วยพาประเทศให้ขึ้นจากเหวกันหรือยัง ใครคิดว่าไง
จากปี 2549 จนถึง 2559 ประเทศไทยกำลังจะก้าวไปจุดไหน สิบปีที่ผ่านมา เราได้บทเรียนอะไรจากการเมือง
เราผ่านการเมืองทั้งข้างถนน ในสภามาเยอะมาก และ ดูเหมือนจะเป็นแบบ กรอบจำกัดไปแล้วตอนนี้
มีใครเคยสงสัยบ้างว่า เท่าที่ผ่านมา เราทะเลาะแก่งแย่ง แบ่งชนชั้นและแตกความคิดกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ อะไรคือสาเหตุ
เคยมีใครสงสัยบ้างว่า สิบปีที่ผ่านมาประเทศเราเดินหน้าในสิ่งที่ควรจะเป็น หรือประเทศเรากำลังเดินถอยหลังลงคลองกันแน่
เคยมีใครคิดว่า ประเทศเราจะกลับไปเป็นเสือแห่งเอเซียได้อีกเมื่อไหร่ แล้วใครจะเป็นผู้นำทางเราไปได้
ทุกวันนี้ดูเหมือนภายใต้ความสงบแต่เรากลับครุกกรุ่นในใจไว้ด้วยความเกลียดซึ่งกันและกัน ใส่หน้ากากเข้าหากันเอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่
โดยต่างคนต่างซ่อนความเกลียดและความเจ็บไว้ในใจ รอวันปะทุ เราต่างคนต่างอยากชนะโดยหลงลืมความถูกผิดและการยอมรับผิด
และจากมนุษย์สัมพันธ์ที่เคยมีให้กัน เราก็เดินจากความรักความเข้าใจ มาเข้าสู่โหมดความเกลียดเต็มตัวกันได้อย่างไร เพราะตัวเราเอง
หรือเพราะคนรอบข้าง หรือสิ่งรุมเร้าจากสังคมที่วนเวียน เราเคยถามตัวเองหรือยัง
สิบปีที่ผ่านมา เราอยู่กับความบอบช้ำ หรือเรากำลังจะก้าวผ่านอารยะของการเมืองเดิม ไปสู้อนาคตใหม่
เราได้บทเรียนอะไรจากการเมือง เราช้าเกินไปที่จะช่วยพาประเทศให้ขึ้นจากเหวกันหรือยัง ใครคิดว่าไง