คนทุกคนเคยจะผ่านความรักที่ดีบ้างในช่วงแรกๆแต่กลับว่าชีวิตของหนูเองไม่รู้ว่าการมีความรักกับคนนึงในช่วงนี้กลับแปรผันมาก เขาดูไม่สนใจ และไม่เอาใจเราเลย อ้างว่าแต่ยุ่งงานละคนอื่น้ขายังว่างเลย คุยกันก็น้อยลง แถมทักดึกอีก เราก็น้อยใจนะ พอเขาแชทมาเห็นเราเป็นไรไหม เราก็ตอบอืม อยากร้องไห้ เพราะเขาไม่สนใจเราเลย เห็นเราเป็นแบบนี้เขาก็ซ้ำเติมเรา และยังพูดแบบในเชิงว่า ไม่เข้าใจยังจะนะ ถ้าถามว่าเราเข้าใจไหมก็เข้าใจ ไว้ใจซื่อสัตย์ต่อกันอยู่ แต่พอไปๆมาใจคิดอยากเลิกคะ แต่เลิกไม่ได้ เพราะรักเขามาก เขาเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเรา เขาเป็นคนเข้าใจเรา แต่เขาคิดว่าตัวเองถุกเสมอและเราผิด เครียดคะแค่งานที่เรียนโทก็มากพอแล้วยังมาเจิคนแบบนี้ิอีกก็ไม่ไหว ก็ไม่มีความสุข และผ่านมาเมื่อวานเองเรารุ้สึกหวั่นไหวกับเพื่อนร่วม ชั้น แต่ไม่รุ้ว่าแค่ปลื้มหรือปล่าว เราชอบเขาตั้งแต่ที่เขามาเรียนโท พอมาคิดตัวเองดูกลับคิดว่าตัวเองหลายใจอะ ทั้งๆที่ตัวเองมีแฟนแล้ว ส่วแฟนเราก็เป็นคนที่อายุมากกว่าหลายเท่า โมโหง่ายหงุดหงิดเก่งเราเองก็เหมือน เขาก็ทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่ไม่มีเวลา เข้าใจเราแบบผิดๆ มันเหนื่อยคะแถมกลุ้มใจด้วย แทบอยากจะหายไปหลายวันเลย แล้วให้เขาโทรมาง้อเอง หนูท้อคะที่มีแฟนแบบนี้ที่เย็นชามาก จนถึงขั้นแล้วตั้งสเตตัสเลยเป็นการว่าในตัวให้เขาได้สำนึก หนุเครียดมากอะ อยากตายคะ
เคยไหมคะ รักแรกดูแสนหวาน แต่รักหลังๆกลับจางลง แต่ไม่คิดที่อยากจะเลิก