สวัสดีครับ พี่ชายผมอายุ 40 ปี ไม่ทำงานอะไรเลย ขอเงินแม่ใช้ไปวันๆ ตื่นเกือบเที่ยงๆมาหาอะไรกิน กินเสร็จเข้าห้องดูทีวีเล่นอินเตอร์เน็ต
ไม่เคยหยิบจับหรือทำงานอะไรที่บ้านสักอย่าง บ่อยครั้งที่โมโหร้ายทุบตีข้าวของ ต้นไม้ที่แม่รัก ทุบบ้าน
ด่าแม่ด้วยคำที่หยาบคาย เช่น อีเหี้_ อีสั_ว์ อีสันดา_ อีกะหริ คำหยาบคายทั้งหมด คือด่าแม่ไปหมดแล้ว
ตอนพี่ชายเป็นวัยรุ่น พี่ชายมีบิ๊กไบค์ประมาณ 3 คัน เสือหมอบอีก 1 ทั้งที่ตอนนั้น แม่เงินเดือนแค่หมื่นกว่าบาทแค่นั้น
แม่ก็เลยต้องไปกู้ ทำให้ติดหนี้มาถึงปัจจุบัน
ถ้าไม่ซื้อให้มันก็เผาบ้าน ดีที่แม่ไปตามญาติมาช่วยดับทัน เป็นเพราะเขาอาจถูกเลี้ยงตามใจตั้งแต่เด็ก
ส่วนพ่อของพี่ชาย แม่บอกว่าไม่เคยส่งเงินเลี้ยงดูสักบาท
ลืมบอกไปครับ ว่าเขาเคยติดยาเสพติดแล้วโดนจับ ในข้อหาผู้เสพ
ผมกับพี่คนละพ่อครับ
ผมอายุ 22 ปี ก่อนดร็อป ผมเรียนอยู่ ปี 2 คณะศึกษาศาสตร์ พอดีทางบ้านผมมีปัญหาเรื่องเงิน หมุนเงินไม่ทัน
แม่เป็นข้าราชการเกษียณ ตอนแรกผมกะจะดร็อปเรียนแค่ 1 ปี
ปีแรกที่อยู่บ้าน อะไรๆก็เหมือนจะดีขึ้น ผมเตรียมตัวกับไปเรียน แต่พอถึงเวลาจริงๆ
แม่ผมเอาเงินไปลงทุนกับญาติ เกือบ 1 ล้าน ทำได้ 6 เดือน เงินกูศูนย์หายไป
เงินที่ได้มา กู้มาหมดทุกอย่าง เอารถเข้าไฟแนนท์ บัตรเครดิต กู้ทุกอย่างยกเว้นระเบิด ไม่ใช่แชร์ลูกโซ่นะครับ ญาติผมหายๆคนก็โดน
ผมเลยไม่ได้กลับไปเรียนอย่างที่ตั้งใจไว้ เผื่อที่จะอยู่ที่จะอยู่ช่วยงานที่บ้าน ทำไร่ รับจ้างเล็กๆน้อยๆ ผมเคยคิดว่ากลับมาช่วยงานอยู่บ้านแบ่งเบาภาระแม่
แต่ตอนนี้ ผมทนไม่ไหวแล้วครับ เพราะเหมือนผมทำอะไรทุกอย่างอยู่คนเดียว พี่ชายผมไม่ทำอะไรเลย
แม่จะไม่ด่าพี่ชายแม้ว่าทำผิด เคยพูดดีๆด้วย แต่มันก็ด่าแม่กลับมา
พี่ชายขอเงิน แม่ให้ทุกครั้งเวลาจะด่าหรือบ่นพี่ชาย แม่ไม่เคยด่าต่อหน้ามีแด่ด่ากับผม พอพี่ชายเดินมาใกล้ๆแม่ก็พูดดีด้วยเหมือนเดิม
บางทีผมก็น้อยใจ เหมือนแม่จะรักพี่ชายมากกว่า แต่ก็ช่างมันเถอะครับ
ส่วนพ่อผม ก็ดูแลร้านขายให้ญาติแบ่งให้แม่เดือน 5-6 พันบาท อยู่ในตัวอำเภอ
โชคดีหน่อยที่แม่ผมมีบำนาญ เหลือ ประมาณ 2 หมื่นกว่าบาท
ต้องส่งหนี้หลายๆอย่าง เหลือประมาณ 5 พัน+พ่อให้ ก็หมื่นเศษๆ
ผมเลยอยากขอความเห็นจาก เพื่อนๆใน Pantip ครับ ผมว่าปีนี้จะไปเริ่มเรียนใหม่ที่มหาลัยเปิด โอนหน่วยกิตที่พอจะโอนได้มาแล้วไปทำงานข้างนอกเพื่อส่งเงินช่วยแม่ แล้วหาเงินเลี้ยงตัวเองด้วย แต่อีกใจผมก็ยังเป็นห่วงแม่กลัวว่าจะไม่ใครดูแล ผมเลยยังสับสน แต่อยู่บ้านผมก็หงุดหงิดไม่มีความสุข เอาง่ายๆครับ แค่เห็นหน้ามันผมก็รู้สึกแล้วครับ
แล้วอนาคตผมจะเป็นยังไง
แต่ดีอย่างหนึ่งที่พี่ชายยังไม่เคยทำร้ายร่างกายแม่ นอนที่บ้านทุกคืน
พี่ชายอายุ 40 ปี ไม่ทำงาน เกาะแม่กิน สร้างปัญหา ด่าแม่ ทุบทำลายบ้าน ข้าวของ ...
ไม่เคยหยิบจับหรือทำงานอะไรที่บ้านสักอย่าง บ่อยครั้งที่โมโหร้ายทุบตีข้าวของ ต้นไม้ที่แม่รัก ทุบบ้าน
ด่าแม่ด้วยคำที่หยาบคาย เช่น อีเหี้_ อีสั_ว์ อีสันดา_ อีกะหริ คำหยาบคายทั้งหมด คือด่าแม่ไปหมดแล้ว
ตอนพี่ชายเป็นวัยรุ่น พี่ชายมีบิ๊กไบค์ประมาณ 3 คัน เสือหมอบอีก 1 ทั้งที่ตอนนั้น แม่เงินเดือนแค่หมื่นกว่าบาทแค่นั้น
แม่ก็เลยต้องไปกู้ ทำให้ติดหนี้มาถึงปัจจุบัน
ถ้าไม่ซื้อให้มันก็เผาบ้าน ดีที่แม่ไปตามญาติมาช่วยดับทัน เป็นเพราะเขาอาจถูกเลี้ยงตามใจตั้งแต่เด็ก
ส่วนพ่อของพี่ชาย แม่บอกว่าไม่เคยส่งเงินเลี้ยงดูสักบาท
ลืมบอกไปครับ ว่าเขาเคยติดยาเสพติดแล้วโดนจับ ในข้อหาผู้เสพ
ผมกับพี่คนละพ่อครับ
ผมอายุ 22 ปี ก่อนดร็อป ผมเรียนอยู่ ปี 2 คณะศึกษาศาสตร์ พอดีทางบ้านผมมีปัญหาเรื่องเงิน หมุนเงินไม่ทัน
แม่เป็นข้าราชการเกษียณ ตอนแรกผมกะจะดร็อปเรียนแค่ 1 ปี
ปีแรกที่อยู่บ้าน อะไรๆก็เหมือนจะดีขึ้น ผมเตรียมตัวกับไปเรียน แต่พอถึงเวลาจริงๆ
แม่ผมเอาเงินไปลงทุนกับญาติ เกือบ 1 ล้าน ทำได้ 6 เดือน เงินกูศูนย์หายไป
เงินที่ได้มา กู้มาหมดทุกอย่าง เอารถเข้าไฟแนนท์ บัตรเครดิต กู้ทุกอย่างยกเว้นระเบิด ไม่ใช่แชร์ลูกโซ่นะครับ ญาติผมหายๆคนก็โดน
ผมเลยไม่ได้กลับไปเรียนอย่างที่ตั้งใจไว้ เผื่อที่จะอยู่ที่จะอยู่ช่วยงานที่บ้าน ทำไร่ รับจ้างเล็กๆน้อยๆ ผมเคยคิดว่ากลับมาช่วยงานอยู่บ้านแบ่งเบาภาระแม่
แต่ตอนนี้ ผมทนไม่ไหวแล้วครับ เพราะเหมือนผมทำอะไรทุกอย่างอยู่คนเดียว พี่ชายผมไม่ทำอะไรเลย
แม่จะไม่ด่าพี่ชายแม้ว่าทำผิด เคยพูดดีๆด้วย แต่มันก็ด่าแม่กลับมา
พี่ชายขอเงิน แม่ให้ทุกครั้งเวลาจะด่าหรือบ่นพี่ชาย แม่ไม่เคยด่าต่อหน้ามีแด่ด่ากับผม พอพี่ชายเดินมาใกล้ๆแม่ก็พูดดีด้วยเหมือนเดิม
บางทีผมก็น้อยใจ เหมือนแม่จะรักพี่ชายมากกว่า แต่ก็ช่างมันเถอะครับ
ส่วนพ่อผม ก็ดูแลร้านขายให้ญาติแบ่งให้แม่เดือน 5-6 พันบาท อยู่ในตัวอำเภอ
โชคดีหน่อยที่แม่ผมมีบำนาญ เหลือ ประมาณ 2 หมื่นกว่าบาท
ต้องส่งหนี้หลายๆอย่าง เหลือประมาณ 5 พัน+พ่อให้ ก็หมื่นเศษๆ
ผมเลยอยากขอความเห็นจาก เพื่อนๆใน Pantip ครับ ผมว่าปีนี้จะไปเริ่มเรียนใหม่ที่มหาลัยเปิด โอนหน่วยกิตที่พอจะโอนได้มาแล้วไปทำงานข้างนอกเพื่อส่งเงินช่วยแม่ แล้วหาเงินเลี้ยงตัวเองด้วย แต่อีกใจผมก็ยังเป็นห่วงแม่กลัวว่าจะไม่ใครดูแล ผมเลยยังสับสน แต่อยู่บ้านผมก็หงุดหงิดไม่มีความสุข เอาง่ายๆครับ แค่เห็นหน้ามันผมก็รู้สึกแล้วครับ
แล้วอนาคตผมจะเป็นยังไง
แต่ดีอย่างหนึ่งที่พี่ชายยังไม่เคยทำร้ายร่างกายแม่ นอนที่บ้านทุกคืน