พอดีพึ่งได้อ่านกระทู้เกี่ยวกับมังสวิรัติ​ที่เป็นประเด็นมา แล้วสังเกตว่าฝ่ายที่กินมังส่วนมากจะสงสารสัตว์เลยเลิกกินเนื้อ

เราเลยอยากรู้ว่าไม่มีคนสงสารพืชบ้างเหรอคะ เราว่ามันก็มีจิตใจเหมือนกันนะ (หรือเรามโนไปเองก็ไม่รู้)

คือเรารักต้นไม้มากค่ะ คนอื่นเลี้ยงหมาเลี้ยงแมว ส่วนเราเลี้ยงต้นไม้ คอยรดน้ำดูแลตลอดถ้าไปไหนไกลๆจะกังวลตลอดว่าต้นไม้จะตายไหม

เราเคยถึงขนาดทะเลาะกับแม่เพราะหมาตัวใหม่ของแม่มันมาขุดต้นไม้ที่เราปลูกมาตั้ง4ปีไปฟัดเล่นจนตายเลย

การที่เราชอบต้นไม้และคิดว่ามันมีจิตใจอาจจะเพราะตอนเด็กๆได้ดูโดราเอมอนตอนที่มันมีต้นไม้พูดได้ เลยติดภาพว่าต้นไม้ก็มีความคิดเหมือนกันนะ ตั้งแต่นั้นมา

พอโตมาหน่อยก็ได้ดูสารคดีที่พวกต้นไม้สามารถปล่อยสารขอความช่วยเหลือเมื่อได้รับอันตราย เราเลยเชื่อเข้าไปใหญ่ว่าต้นไม้ก็มีจิตใจเหมือนกัน

เราเคยถอนต้นอะไรสักอย่างที่มันเลื้อยตามพื้นแต่ทำเศษต้นมันหล่นบนพื้น มาเห็นอีกทีประมาณสองวันให้หลังมันก็เริ่มงอกรากใหม่แล้ว

เคยไปดูที่นากับตา ก็เห็นต้นข้าวมันยืดตัวหนีไม่ให้จมน้ำตาย

เคยเห็นต้นไผ่ที่ทวดเราปลูกไว้ในไร่ตาย แต่ก่อนตายมันก็ออกดอกทิ้งไว้

ยิ่งปีที่แล้วบ้านเราตัดต้นไม้เหลือแต่ตอเพราะกลัวมันล้ม แต่มันก็ยังพยายามแตกกิ่งเล็กๆออกมาอยู่ดี

เรายังคุยกับน้องอยู่เลยว่า ทั้งๆที่พวกมันก็พยายามจะมีชีวิตอยู่ต่อไปแบบนี้แต่ทำไมคนกลับบอกว่ามันไม่มีจิตใจกันนะ

สำหรับเราสิ่งที่มีจิตใจคือสิ่งที่มีความอยาก ความต้องการ ถึงจะเป็นเรื่องพื้นฐานอย่างอยากมีชีวิตอยู่ อยากดำรงเผ่าพันธุ์ก็ตาม ซึ่งพืชเองก็มีความอยากเหล่านี้

สรุปเรามองว่าต้นไม้ก็มีจิตใจค่ะเลยอยากทราบมุมมองของคนที่มองว่าต้นไม้ไม่มีจิตใจบ้างค่ะ

ปล.เราไม่ได้ว่ากินพืชผิดนะ เราก็กิน มีอะไรก็กินดะไปหมดแค่เวลากินก็รู้สึกขอบคุณมันบ้างเป็นบางครั้ง(โดยเฉพาะเวลากินผักที่ปลูกเองจะรู้สึกขอบคุณมันมาก เพราะกว่าจะปลูกออกมาได้แต่ละอย่างมันก็ยากจริงๆ)

ปล2.ขอแท็ก อาหารมังสวิรัติ​ ด้วยเพราะคิดว่าคนเป็นมังจะให้ข้อมูลได้ดีกว่าค่ะ