****คิดถึงกันบ้างนะ****

๐ ก็แค่อยากท่องไปในโลกกว้าง. ได้เลือกทางอย่างฝันที่ฉันใฝ่ แต่ติดตรวนพันธนาน่าน้อยใจ. มีสองปีกแล้วอย่างไรหากไม่บิน ฤๅให้เป็นเช่นนกในอกแม่. ไปจนแก่งันงกไม่ผกผิน อยู่ใต้ปีกป้องบังทั้งชีวิน. จนปีกสิ้นแรง

....แจ้วแจ้วเจื้อย. เรื่อยเรื่อยเรียง. เสียงนกเป็ด เป็นสาเหตุ. พระอาทิตย์. จิตผวา ต้องรีบตื่น. ส่องแสงทอง. ผ่องเย็นตา ฉายสาดทา. ท้าสายลม. ชมเม็ดทราย ....นกเป็ดน้ำ. คงพร่ำเพรียก. เรียกลูกน้อย เจ้าจงค่อ

.... " ราตรี รำพึง " .... ด้วยรัก ห่วงใย ใฝ่ถึง รำพึง ผ่านฟ้า เยือนหา ราตรี มีเดือน ดารา ศรัทธา ค่าล้ำ นำวิญญ์ ฝากลม กระซิบ ห่วงขวัญ ฝากจันทร์ ผันแสง แผงผิน ฝากดาว พราวแสง แฝงวิญญ์ ถ

โล้สำเภาออเจ้ารู้รึไม่ กาละเล่นเป็นฉันใดใจคิดถาม ในหอนอนคืนค่ำประจำยาม ได้ซักถามทบทวนหวนคำนึง โล้สวาทวาดใบสำเภาพลิ้ว ระเรื่อยลิ่วคลองแคบคละขัดขึง น้ำเจือน้อยค่อยวางทางติดตรึง ขยับหายโยกคลึงคราคลื่

"กลบทก้านต่อดอก " จาก กลบทศิริวิบุลกิตติ์ กำหนดคำท้าย 2 คำ ทุกๆวรรค ต้องใช้สระเสียงเดียวกัน เช่น ไผ่ไหว / อ้อล้อ / ออ ออ/ ผินบิน เป็นต้น เชิญมาฝึกแต่งกันสนุกๆนะคะ ลมเย็นพัด แผ่วเบา เคล้าไผ่

ทินกรส่องแสงอาบทั่วหล้า สกุณาโผผินบินขับขาน สายลมชื่นระรื่นโชยแผ่วสำราญ ภาพวันวานอาจเลือนเหมือนฝันไป เหล่ามนุษย์รุกรานบุกผลาญป่า ไล่ต้อนมาจาบจ้วงล่าถิ่นอาศัย มลพิษโชติโพลนโชนราวไฟ สัตว์ล้มตายแดดิ้นสิ