เด็กเสื้อขาว บนตึกสูง

เมื่อสองวันก่อน ผมมีโอกาสไปพักแถวๆสะพานหัวช้างหนึ่งคืน
พวกเราสี่ห้าคนได้ห้องที่ชั้นสิบสี่  พนักงานเป็นคนถือกุญแจห้องแล้วเดินนำหน้าพาขึ้นลิฟต์ไป
เมื่อถึงหน้าห้อง พนักงานชายวัยพ่อเคาะประตูห้องสองสามทีแล้วหยุดรอสักครู่ จึงค่อยไขกุญแจเปิดเข้าไป
ห้องที่จองแล้วปกติต้องว่างอยู่แล้ว แล้วเขาเคาะบอกใครในห้อง ได้แต่สงสัยแต่ไม่กล้าถาม
เดินเข้าไปในห้อง มีสามเตียงใหญ่ๆ ต่างคนต่างพากันจับจองที่หลับที่นอนของใครของมัน
กว่าจะปิดไฟนอนได้ก็ราวเที่ยงคืนกว่าๆ เหลือไว้แต่ไฟในห้องน้ำที่แง้มประตูไว้หน่อยๆให้พอสลัวๆ

ผมหลับไปนานจนเริ่มฝัน
ในฝัน เห็นตัวเองกำลังเดินหิ้วกระเป๋าเข้าโรงแรม
มือข้างที่หิ้วกระเป๋า รู้สึกถึงน้ำหนักที่เบาลง พร้อมกับกระเป๋าที่ลอยขึ้นช้าๆเหมือนมีคนช่วยยก
ความว่างเปล่าตรงหน้า เริ่มปรากฏรูปร่างเลือนลางแล้วค่อยๆชัดเจนขึ้น
เป็นเด็กชายอายุราวสิบเอ็ดขวบ สวมเสื้อขาวแขนยาวคอจีนกำลังช่วยหามกระเป๋า
แกเดินนำหน้ามือไขว้หลังถือกระเป๋า ผมถือด้านหูเดินตามหลัง
ระหว่างทางนั้นเงียบเชียบ ไม่มีบทสนทนาใดๆ
พากันขึ้นลิฟต์ไปจนถึงชั้นสิบสี่ เดินไปจนถึงหน้าห้องพัก เด็กเสื้อขาวจึงค่อยหันหน้ามาคุย

"พวกพี่มาทำอะไรเหรอ" เขาถามน้ำเสียงเป็นมิตร

"อ๋อ มาพักที่นี่สักคืน....."

"นี่นะพี่..." แกพูดอะไรยาวยืดแต่จำไม่ได้เลย
ท้ายๆแกถามว่าขอไปด้วยได้มั้ย ผมปฏิเสธอุตลุดว่าไม่ได้ๆ อยู่ที่นี่แหละดีแล้ว
สุดท้ายของการสนทนา ผมจับแขนแกเขย่าแล้วบอกว่า

"ขอบคุณมาก ที่ช่วยยกกระเป๋านะ"

ท่าทางฮึดฮัดไม่พอใจแสดงออกมาเล็กน้อย คงอยากไปด้วยเต็มที
แต่ก็ยอมหยุดแต่โดยดีที่หน้าประตูห้อง
ภาพนั้นหายไปพร้อมกับสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก
ลืมตาแล้วมองผ่านแสงสลัวจากไฟห้องน้ำไปรอบๆห้องพัก ดีใจที่ไม่พบอะไร
ขอบคุณน้ำใจเด็กต่างภพ ที่ช่วยยกกระเป๋าถึงในฝัน  
และขอบคุณมาก ที่ไม่มาตามติดให้ขนลุกเล่นนะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่