สวัสดีค่ะ...
คือตัวจขกท. อยากรู้จักนิสัยจริงๆของผช.ญี่ปุ่นอะค่ะ
เข้าเรื่องเลยดีกว่านะคะ!
จขกท.เป็นเด็กอายุ 21 นี่แหละค่ะ555 (แล้วจะบอกทำไม) - -"
ชอบนั่งร้านแห่งหนึ่งแถวบ้านเป็นชีวิตจิตใจ จะว่าเสพติดการนั่งชิลหลังจากเลิกเรียน เพราะมันไกล้บ้าน แล้วก็สะดวกที่สุดแล้วในบรรดาร้านแถวบ้าน
ชอบนัดเพื่อน รึไปนั่งอ่านหนังสือแทบทุกวัน...จนวันนึง! เป็นคือจุดเริ่มต้น!
จขกท.รู้สึกเหมือนมีผช.คนนึงนั่งมองจขกท.อยู่นะ! เลยหันไปหาผช.คนนั้น แต่ปรากฎว่า ก็ไม่เห็นมีใครมองเลยนี่หว่า (ในใจก็คิดว่าสงสัยจะคิดไปเอง)
แต่ความรู้สึกนั้นมันก็ยังรู้สึกอยู่แหละมียังไงก็มีคนแหละวะ! เลยหันกลับไปอีกรอบ...ก็ไม่เห็นอีก555" ตอนแรกคิดว่าเรียนหนักไปจนมโนแน่ๆเลย
ด้วยความที่เป็นคนที่เรียนนิติเนอะ... (นิสัยเด็กนิติสงสัยอะไรก็ต้องพิสูจน์หาข้อเท็จจริงให้ได้555")
เลยนั่งก้มหน้าอ่าหนังสือเลยค่ะ...เพราะเคยอ่านเจอว่าถ้าก้มหน้าแล้วเงยขึ้นมาเจอใครหลบสายตาเราแสดงว่าคนนั้นกำลังแอบมองเราอยู่
แล้วสรุป...ก็หายสงสัยค่ะ...เพราะมีคนกำลังมองจขกท.จริงๆ เป็นผช.วัยกลางคน นั่งอยู่ริมหน้าต่างกำลังมองเราอยู่และเค้าก็หลบสายตาเราอีกเช่นเคย!
เราก็เลยเฉยๆเพราะคิดว่าอีกแปปเค้าคงเลิกมองเราไปเอง! (มันใช่ซะที่ไหนล่ะ)
ปรากฎเค้ามองถี่มากจนจขกท.รู้ตัวแบบจังๆ
แล้วก็เป็นแบบนี้มาตลอด...ผู้ชายคนนี้เป็นคนญี่ปุ่นค่ะ เพราะจขกท.แอบสังเกตจากหนังสือที่เค้าอ่าน
เค้ามองจขกท.มาประมาณ 2 เดือน เราเจอกันทุกวัน จนวันนึงเรารู้สึกอึดอัด เลยไปคุยกับเพื่อนเพื่อไปนั่งสังเกตการณ์ (แลดูอยากรู้อยากเห็นมาก)
แล้วเพื่อนจขกท.ก็เห็นเหมือนกันกับจขกท...คือเค้ามอง ตัวจขกท.แบบไม่วางตา มองด้วยสายตาที่ท่าทางค่อนข้างจะมโนไปไกลมากก ไม่รู้ว่ามโนอะไร555
เราเลยไปเอาเรื่องนี้ไปเม้าส์ให้แม่ จขกท.ฟังค่ะ แล้วแม่ก็มาสังเกตด้วย...สรุป! ก็ยังมองต่อไปค่ะ555 (คือมันสตองในการมองมาก)
เค้ามองอย่างนี้มาตลอดนับๆแล้วตอนนี้ก็ประมาณ 4-5 เดือนแล้วค่ะ เวลาจขกท.มาที่ร้านเค้าก็จะมองตลอดแบบไม่วางตา มองตามตลอดแม้กระทั้ง จขกท.กลับบ้าน (แต่นางก็ไม่ได้ตามแต่อย่างใดเพราะสังเกตอยู่ เจอแบบนี้ก็ต้องระวังตัวเนอะ)
จนกระทั่งวันนึง เพื่อนก็บอกว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อรู้จักคุณยุ่นคนนี้ เราเลยรวบรวมความกล้า+กลัวทั้งหมด เพื่อเดินเอาพายไปให้เค้า
ตอนนั้นเราก็เดินเข้าไปแล้วบอกว่า
จขกท. : Excuse me!
(ณ ตอนนั้นคุณยุ่นคนนั้นก็รู้สึกเหมือนมีคนทัก)
คุณยุ่น : มองหน้าแบบยังไม่รู้ว่าเป็นเรา
จขกท : I give you (พร้อมยื่นพายให้)
คุณยุ่น : (จากหน้าตี่ๆ ตาก็โตอย่างเห็นได้ชัดแล้วเป็นประกายมาก)
: Oh! Thank you! Thank you very much!
แล้วจขกท.ก็รีบเดินไปพร้อมความรู้สึกโล่งแบบที่ไม่เป็นมาก่อน555
จังหวะนั้นจขกท.แอบเห็นว่า คุณยุ่นมองตามที่จขกท.เดินกลับ แล้วใบหน้าจากที่สีปกติก็แดงแป๊ดอย่างเห็นได้ชัด
...........แต่! จุดพีคในความคิดของจขกท.
มันมาจากพายชิ้นนี้!
เพราะเพื่อนอีกคนของจขกท.บอกว่าคนญี่ปุ่นนั้นถ้าเราให้ของกับเค้า...ก็มีจะธรรมเนียมคือ เค้าก็จะต้องให้ของเรากลับเช่นกัน.
อีกวันนึงเราเลยไปร้านนั้นอีกก็เห็นคุณยุ่นเดินมาอย่างเร่งรีบมานั่งไกล้ๆกับที่เรานั่งพร้อม นั่งมองเราหนักกว่าวันที่ผ่านๆมา พอเรามองกลับเค้าก็หลบสายตา แล้วหันไปเล่นไอแพตของนาง
อีกวันนึง....เราเห็นเค้าเครียดๆแต่ก็ไม่กล้าไปทักเพราะกลัวว่าจะรบกวน จขกท.เลยไม่ทักแล้วก็เห็นเค้าเครียดมากกว่าเก่า เค้าเก็บกระเป๋าออกไป
แล้วเดินออกไปดู ร้านเสื้อผ้าผู้หญิงค่ะ! ย้ำว่าเสื้อผ้าผู้หญิง! แล้วนางก็เครียดๆแล้วเดินกลับไป
อีกว้นนึง....เครียดหนักกว่าเก่าจนกระทั่ง กุมขมับเลยทีเดียว! แต่สายตาเค้าก็เหมือนสังเกต จขกท. ตลอด! แต่วันนั้น จขกท.มากับแม่เลยต้องรีบกลับก่อน
แม่ จขกท.บอก ตอนเค้าเห็นเรากลับหน้าเค้าดูจ๋อยๆนะ แล้วก็เครียดหนักๆ
พอเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านเราเห็น เค้าไม่มา...และวันนี้ เค้าก็ไม่มาเพราะเราไปนั่งที่ร้านก็ไม่เห็นเค้า
...... จขกท. เลยรู้สึกว่า เค้าเครียดอะไร แล้วผู้ชายญี่ปุ่นจริงๆแล้วเค้านิสัยเป็นยังไง
เพราะจขกท.เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนๆที่รู้จักและแม่ของจขกท.เอง ทุกคนก็บอกว่า ที่เค้าแอบมองเรา
เพราะเค้าชอบ จขกท. ไม่มีใครแอบมองใครนานขนาดนี้ถ้าไม่ชอบ
แล้วอยากรู้ว่า คนญี่ปุ่นถ้าเค้าจะเลือกของให้ใครสักคนหรือเลือกให้คนพิเศษเค้าจะ ซีเรียสขนาดเครียดเลยหรอ?
คือตอนนี้ไม่รู้จะระบายกับใครเลยใช้พันทิปนี่แหละค่ะเป็นที่ระบาย555
ยังไงคนที่อ่านกระทู้ก็ช่วยลอกหน่อยนะคะ เพราะเราไม่ค่อยรู้จักนิสัยของผู้ชายญี่ปุ่นจริงๆค่ะ
ปล.ผู้ชายคนนี้เวลาแอบมอง จขกท.จะมีอาการ แบบถ้า...จขกท.หัวเราะเค้าเหมือนจะชอบอมยิ้มตามเหมือนจะหัวเราะด้วย
เวลาเค้าเห็นจขกท.เดินเข้ามาในร้านเค้าเหมือนจะมีอาการลนๆอะค่ะบอกไม่ถูก
และหลายครั้งรู้สึกว่าเหมือนเค้าจะมาทักแต่เหมือนหยั่งใจอะไรสักอย่าง...
ผู้ชายญี่ปุ่นเค้าเป็นคนยังไงกันแน่ (ต้องการพื้นที่ระบาย)
คือตัวจขกท. อยากรู้จักนิสัยจริงๆของผช.ญี่ปุ่นอะค่ะ
เข้าเรื่องเลยดีกว่านะคะ!
จขกท.เป็นเด็กอายุ 21 นี่แหละค่ะ555 (แล้วจะบอกทำไม) - -"
ชอบนั่งร้านแห่งหนึ่งแถวบ้านเป็นชีวิตจิตใจ จะว่าเสพติดการนั่งชิลหลังจากเลิกเรียน เพราะมันไกล้บ้าน แล้วก็สะดวกที่สุดแล้วในบรรดาร้านแถวบ้าน
ชอบนัดเพื่อน รึไปนั่งอ่านหนังสือแทบทุกวัน...จนวันนึง! เป็นคือจุดเริ่มต้น!
จขกท.รู้สึกเหมือนมีผช.คนนึงนั่งมองจขกท.อยู่นะ! เลยหันไปหาผช.คนนั้น แต่ปรากฎว่า ก็ไม่เห็นมีใครมองเลยนี่หว่า (ในใจก็คิดว่าสงสัยจะคิดไปเอง)
แต่ความรู้สึกนั้นมันก็ยังรู้สึกอยู่แหละมียังไงก็มีคนแหละวะ! เลยหันกลับไปอีกรอบ...ก็ไม่เห็นอีก555" ตอนแรกคิดว่าเรียนหนักไปจนมโนแน่ๆเลย
ด้วยความที่เป็นคนที่เรียนนิติเนอะ... (นิสัยเด็กนิติสงสัยอะไรก็ต้องพิสูจน์หาข้อเท็จจริงให้ได้555")
เลยนั่งก้มหน้าอ่าหนังสือเลยค่ะ...เพราะเคยอ่านเจอว่าถ้าก้มหน้าแล้วเงยขึ้นมาเจอใครหลบสายตาเราแสดงว่าคนนั้นกำลังแอบมองเราอยู่
แล้วสรุป...ก็หายสงสัยค่ะ...เพราะมีคนกำลังมองจขกท.จริงๆ เป็นผช.วัยกลางคน นั่งอยู่ริมหน้าต่างกำลังมองเราอยู่และเค้าก็หลบสายตาเราอีกเช่นเคย!
เราก็เลยเฉยๆเพราะคิดว่าอีกแปปเค้าคงเลิกมองเราไปเอง! (มันใช่ซะที่ไหนล่ะ)
ปรากฎเค้ามองถี่มากจนจขกท.รู้ตัวแบบจังๆ
แล้วก็เป็นแบบนี้มาตลอด...ผู้ชายคนนี้เป็นคนญี่ปุ่นค่ะ เพราะจขกท.แอบสังเกตจากหนังสือที่เค้าอ่าน
เค้ามองจขกท.มาประมาณ 2 เดือน เราเจอกันทุกวัน จนวันนึงเรารู้สึกอึดอัด เลยไปคุยกับเพื่อนเพื่อไปนั่งสังเกตการณ์ (แลดูอยากรู้อยากเห็นมาก)
แล้วเพื่อนจขกท.ก็เห็นเหมือนกันกับจขกท...คือเค้ามอง ตัวจขกท.แบบไม่วางตา มองด้วยสายตาที่ท่าทางค่อนข้างจะมโนไปไกลมากก ไม่รู้ว่ามโนอะไร555
เราเลยไปเอาเรื่องนี้ไปเม้าส์ให้แม่ จขกท.ฟังค่ะ แล้วแม่ก็มาสังเกตด้วย...สรุป! ก็ยังมองต่อไปค่ะ555 (คือมันสตองในการมองมาก)
เค้ามองอย่างนี้มาตลอดนับๆแล้วตอนนี้ก็ประมาณ 4-5 เดือนแล้วค่ะ เวลาจขกท.มาที่ร้านเค้าก็จะมองตลอดแบบไม่วางตา มองตามตลอดแม้กระทั้ง จขกท.กลับบ้าน (แต่นางก็ไม่ได้ตามแต่อย่างใดเพราะสังเกตอยู่ เจอแบบนี้ก็ต้องระวังตัวเนอะ)
จนกระทั่งวันนึง เพื่อนก็บอกว่าเราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อรู้จักคุณยุ่นคนนี้ เราเลยรวบรวมความกล้า+กลัวทั้งหมด เพื่อเดินเอาพายไปให้เค้า
ตอนนั้นเราก็เดินเข้าไปแล้วบอกว่า
จขกท. : Excuse me!
(ณ ตอนนั้นคุณยุ่นคนนั้นก็รู้สึกเหมือนมีคนทัก)
คุณยุ่น : มองหน้าแบบยังไม่รู้ว่าเป็นเรา
จขกท : I give you (พร้อมยื่นพายให้)
คุณยุ่น : (จากหน้าตี่ๆ ตาก็โตอย่างเห็นได้ชัดแล้วเป็นประกายมาก)
: Oh! Thank you! Thank you very much!
แล้วจขกท.ก็รีบเดินไปพร้อมความรู้สึกโล่งแบบที่ไม่เป็นมาก่อน555
จังหวะนั้นจขกท.แอบเห็นว่า คุณยุ่นมองตามที่จขกท.เดินกลับ แล้วใบหน้าจากที่สีปกติก็แดงแป๊ดอย่างเห็นได้ชัด
...........แต่! จุดพีคในความคิดของจขกท.
มันมาจากพายชิ้นนี้!
เพราะเพื่อนอีกคนของจขกท.บอกว่าคนญี่ปุ่นนั้นถ้าเราให้ของกับเค้า...ก็มีจะธรรมเนียมคือ เค้าก็จะต้องให้ของเรากลับเช่นกัน.
อีกวันนึงเราเลยไปร้านนั้นอีกก็เห็นคุณยุ่นเดินมาอย่างเร่งรีบมานั่งไกล้ๆกับที่เรานั่งพร้อม นั่งมองเราหนักกว่าวันที่ผ่านๆมา พอเรามองกลับเค้าก็หลบสายตา แล้วหันไปเล่นไอแพตของนาง
อีกวันนึง....เราเห็นเค้าเครียดๆแต่ก็ไม่กล้าไปทักเพราะกลัวว่าจะรบกวน จขกท.เลยไม่ทักแล้วก็เห็นเค้าเครียดมากกว่าเก่า เค้าเก็บกระเป๋าออกไป
แล้วเดินออกไปดู ร้านเสื้อผ้าผู้หญิงค่ะ! ย้ำว่าเสื้อผ้าผู้หญิง! แล้วนางก็เครียดๆแล้วเดินกลับไป
อีกว้นนึง....เครียดหนักกว่าเก่าจนกระทั่ง กุมขมับเลยทีเดียว! แต่สายตาเค้าก็เหมือนสังเกต จขกท. ตลอด! แต่วันนั้น จขกท.มากับแม่เลยต้องรีบกลับก่อน
แม่ จขกท.บอก ตอนเค้าเห็นเรากลับหน้าเค้าดูจ๋อยๆนะ แล้วก็เครียดหนักๆ
พอเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านเราเห็น เค้าไม่มา...และวันนี้ เค้าก็ไม่มาเพราะเราไปนั่งที่ร้านก็ไม่เห็นเค้า
...... จขกท. เลยรู้สึกว่า เค้าเครียดอะไร แล้วผู้ชายญี่ปุ่นจริงๆแล้วเค้านิสัยเป็นยังไง
เพราะจขกท.เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนๆที่รู้จักและแม่ของจขกท.เอง ทุกคนก็บอกว่า ที่เค้าแอบมองเรา
เพราะเค้าชอบ จขกท. ไม่มีใครแอบมองใครนานขนาดนี้ถ้าไม่ชอบ
แล้วอยากรู้ว่า คนญี่ปุ่นถ้าเค้าจะเลือกของให้ใครสักคนหรือเลือกให้คนพิเศษเค้าจะ ซีเรียสขนาดเครียดเลยหรอ?
คือตอนนี้ไม่รู้จะระบายกับใครเลยใช้พันทิปนี่แหละค่ะเป็นที่ระบาย555
ยังไงคนที่อ่านกระทู้ก็ช่วยลอกหน่อยนะคะ เพราะเราไม่ค่อยรู้จักนิสัยของผู้ชายญี่ปุ่นจริงๆค่ะ
ปล.ผู้ชายคนนี้เวลาแอบมอง จขกท.จะมีอาการ แบบถ้า...จขกท.หัวเราะเค้าเหมือนจะชอบอมยิ้มตามเหมือนจะหัวเราะด้วย
เวลาเค้าเห็นจขกท.เดินเข้ามาในร้านเค้าเหมือนจะมีอาการลนๆอะค่ะบอกไม่ถูก
และหลายครั้งรู้สึกว่าเหมือนเค้าจะมาทักแต่เหมือนหยั่งใจอะไรสักอย่าง...