เรายังรักกันอยู่ไหม??

วัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวก่อน เรามีชื่อว่า น(นามสมมุติ) ส่วนแฟนเรา มีชื่อว่า อ(นามสมมุติ) เรากับแฟนเราคนนี้คบกันมา 7 ปีล่ะ แต่ 4 ปีหลังที่ผ่านมา เราไม่เคยมีความสุขในชีวิตเลย เราโดนครอบครัวเค้าเกลียด เค้าด่า หาว่าเราขี้เกียจ ไม่ทำงาน ทั้งๆที่เราทำงานห้าง ตื่น 7 โมง ถึงบ้าน4 ทุ่มกว่า ทุกวัน แฟนเราไม่เคยรับส่ง นานๆปี จะมีครั้งนึง จนวันนึง แฟนเราทะเลาะกับพ่อเค้า เค้าชวนเรามาเช่าห้องอยู่ เราดีใจมากที่เราหลุดจากตรงนั้นได้ เราก้อเลิกทำงานห้าง หันมาทำงานประจำแทน เราขับมอไซค์ไปทำงานเอง เบาค่าใช้จ่ายในการเดินทางลง แต่ภาระการเช่าห้องเพิ่มขึ้น แต่เราก้อโอเค ดีกว่า แออัดบ้านหลังหนึ่ง 7 คน หมา5ตัว!!! เราจะบอกว่า แฟนเราเจ้าชู้มาก เค้าไม่หล่อ แต่เค้านิสัยดี ตอนที่เราอยู่ด้วยกันใหม่ๆ ค่าห้อง ค่ากิน ค่าซื้อของ เราหารกันคนละครึ่ง จะไปไหนพาเราไปด้วยตลอด เราทำงานมาให้เงินเค้าหมด เงินเดือนออกเค้าเก็บหมด แต่เราก้อมีแอบเก็บไว้บ้าง พออยู่ด้วยกันสักพัก มาต้นปีที่แล้ว เราทะเลาะกันบ่อย และหนักมากก เพราะเค้า ไม่ช่วยอะไรเราสักอย่าง เงินเดือนเรา 9 พัน ค่าห้อง ค่าซื้อของใช้ ค่าจิปะทะเล็กๆน้อยๆ เราออกเองหมด เงินเดือนเค้า 14500 เค้าบอกว่าเค้าจ่ายค่ารถยนต์ ค่าบัตรก้อหมดแล้ว เราก้อไม่อยากยุ่งกับเงินเค้า ก้มหน้ารับชะตากรรม ไหนเราจะจับได้เรื่องไปนอนกับ ผญ. อีก พอเราจับได้ เค้าก้อด่าเรา ตบตีเรา หาว่าเราเสือกรู้เอง !!! จนเมื่อเดือน ตุลาที่ผ่านมา เราอยากทำตามแบบเค้าเราอยากให้เค้ารับรุ้ความรู้สึกของเราบ้าง เราเลยคุยกับ ผช. หนึ่งคน คุยกันได้ไม่เท่าไหร่  แฟนเราขอเราดูมือถือแต่เราไม่ให้ดู เหตุผลที่ไม่ให้ดูเพราะ เรากลัวเค้าอ่านเจอคำที่เราบอกรัก บอกคิดถึงชายคนอื่น พูดง่ายๆแคร์ความรู้สึกเค้าเหมือนกัน เราโง่มากที่คุยกับชายอื่น ทั้งๆที่ตัวเองมีผัวอยู่แล้ว พอเราไม่ให้เค้าดู เราทะเลาะกัน มีปากเสียงกัน พฤติกรรมเค้ายิ่งแสดงออกมาเลวร้ายมาก เค้าไม่ยุ่งกับเรา ไม่คุยกับเรา ไม่พาเราไปไหน แต่เค้าไม่เคยพาไปไหน ร่วม 3 ปีล่ะ เลิกงานมาเราอยู่แต่ในห้อง จนเรามีฉายาว่านางห้อง เราอยู่ห้องตลอด 1 ปีเต็มๆ (เราออกมาเช่าห้องได้ 1 ปีกว่าๆล่ะ) เค้าเปลี่ยนไปนานแล้วนิสัยเค้า เราจ่ายค่าห้องเองมา 9 เดือนล่ะ ไม่เอาเงินเค้าสักบาท เพราะเค้าโกธรเรา ว่าเราไม่ให้เค้าถือเงินเรา ต่อๆๆ หลัวจากที่เค้าจับได้ เราก้อเลิกคุยกับคนนั้น ทำตัวปกติ เลิกงานมาเข้าห้อง นั่งกินข้าวคนเดียว (เรานั่งกินข้าวคนเดียวมา 3 ปีล่ะค่ะ ตั้งแต่อยู่บ้านเค้า จนเช่าห้องอยู่เอง นานๆที จะพาไปกินร้านตามสั่งที !! ใกล้จะจบล่ะ ทนๆอ่านหน่อยนะค่ะ พอวันปีใหม่ที่ผ่านมา เราต่างคนต่างไปเที่ยว เรากลับบ้านเรา แต่เค้าไปกับเพื่อนเค้าที่นครนายก เชื่อไหม เราไม่เคยมีความสุขเลย ทำไมเสียงจุดพุล เสียงฉลองเฮฮา ทำเราร้องไห้ ทำไมเราไม่ยิ้ม ทำไมเค้าไม่อยู่กับเราเหมือนปีที่ผ่านมา เราโทรไปหาเค้า เค้าไม่รับสายเรา เราส่งข้อความไปเค้า พอวันรุ่งขึ้น ตอนบ่ายกว่าๆ เค้าโทรมาหาเรา. ขอโทดเรา เค้าบอกเราว่า "เค้ายังรักเราอยู่ เค้าเลิกกับเราไม่ได้ มันมากกว่าความรัก มันคือความผูกพัน มีทางเดียวที่เค้าจะลืมเรา คือให้เรากลับมาอยู่บ้าน แต่เค้าก้อทำไม่ได้เช่นกัน เค้าขอโทดเราที่เค้ามีอะไรกับคนอื่น เราเลยถามเค้าว่านานหรือยังเค้าตอบเราว่า ไม่นาน ตอนนี้ใจเค้าให้เรา 60 ให้คนนั้น 40. เค้าบอกเราว่า ผญ.คนนั้น ดูแลเค้าดีทุกอย่าง แล้วเราล่ะ ดูแลเค้ามา7ปีเต็มๆได้อะไรตอบแทน เค้าเงียบ เค้าร้องไห้ แล้วก้อบอกเราว่า เราจะกลับมาเริ่มต้นกันใหม่ อยากได้มอไซค์ใช่ไหมเดี๋ยวเค้าดาวน์ให้ เอาไว้ขับไปทำงาน เงินไม่มีบอกเค้า เค้าจะให้เราใช้ เค้าบอกเราว่า เค้าไม่เคยปล่อยให้เราอด เค้าดูแลเราได้ เราคุยไปร้องไห้ไป ต่างคนต่างขอโทดกันและกัน!! จนวันจันทร์ต้นปีกลับมาทำงาน ทุกอย่างที่คุยกันไว้
เค้าทำไม่ได้สักข้อ รถมอไซค์ไม่มี บอกว่าจะเอาเงินที่ไหนมาดาวน์ คันเก่ามีขับไปก่อน(สภาพรถคือ ชุดสีข้างหน้าไม่มี มีแต่ข้างหลัง มีแค่โครงเหล็ก) ให้เราขับไปทำงาน แต่เราเลือกที่ไม่ขับเพราะเรากลัวตำรวจจับ ใน กทม.นะ ไม่ใช่บ้านนอก เราเลยนั่งวินไปทำงาน ไปกลับ 120 ไหนจะค่ากินอีก พอเราเงินเริ่มหมด เราขอเงินเค้า เค้ากับบอกเราว่า เงินหมดแล้วหรอ.กูไม่มีให้ ใช้เงินภาษาอะไรหมด แปดพันกว่าบาท เราก้อเงียบไม่อยากทะเลาะ เค้าก้อให้เรามา 50 บอกอยากกินไรไปซื้อเอา ทุกวันนี้เราไม่มีเงินให้ เราต้องรอป้าโอนมาให้ เมื่อวานวันที่ 15 เราขอเงินเค้าไปทำงาน เค้าบอกว่ากูมี แต่กูไม่ให้ เราเลยต้องหยุดงาน เพราะไม่มีเงิน อดกินข้าว เราได้เพื่อนที่ดีเราเลยไปกินข้าวบ้านเพื่อนเรา ส่วนวันนี้เค้าก้ไม่ให้เรา เราก้อแค่อยากรู้ว่า เค้าพยายามบีบบังคับเราทุกอย่างให้เรายอมเค้า ทุกวันนี้ เรานอนด้วยกัน อยู่ห้องเดียวกัน แต่เรากินข้าวคนเดียว นอนอยู่บนที่นอนทักเสาร์อาทิต ไปทำงานเอง กลับเอง มือถือไม่มีเสียงดัง ไม่มีการโทรหา ถามใจเราว่ารักเค้าอยู่ไหม ตอบได้แบบเต็มคำ รักค่ะ แต่ไม่รุ้จะทนได้อีกนานเท่าไหร่ อาจจะดูโง่นะ แต่เรามีเหตุผลของเรา......ที่เราทนอยู่เพราะอะไร แล้วเค้าทนอยู่กับเราเพราะอะไร
เรื่องทั้งหมดนี้คือเรื่องจริง มันอาจจะดูเน่า แต่นี่ล่ะ คือชีวิตเรา เชิญว่า เชิญติ ได้ตามสบายค่ะ ถือว่าเราโล่งใจแล้ว ที่ได้ระบายมันออกมา ถึงจะเป็นแค่ครึ่งของความรู้สึกเราก้อตาม